Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)
Waar is toch de roeptoeter van Grubbehoeve gebleven? Zijn site is uit de lucht. Steevast worden stukken in het meervoud WIJ geschreven. Maar ik denk dat de redactievergaderingen vaak maar worden bevolkt door 1 man. We hebben het natuurlijk over onze Henno Eggenkamp en zijn site METRO IN DE BIJLMER.
Juist nu na ruim 5 jaar de bejubelde collectieve ruimte van Grubbehoeve weer open is en er weer gegeten en geproost kan worden, en net op het moment dat de volgende fase van zijn liefde Kleiburg wordt aangekondigd, is zijn site  'op dit moment niet beschikbaar'.
 
Als de bestuurder weer eens iets te enthousiast is over bepaalde sportieve prestaties of een nieuw bouwproject in Zuidoost, krijgt hij van repliek in de Bijlmer Metro. Ik mis de scherpe beschouwingen. Henno, laat nog eens wat van je lezen!
Lees meer...   (6 reacties)
Op de plek waar vroeger de flank van de flat Klieverink stond is de afgelopen jaren een aardige woonwijk gebouwd: Karspelhof. Af is het echter nog niet.
 
De tweede fase van het hof, langs de Kromwijkdreef, wordt momenteel opgeleverd. Maar tussen deze dreef en Kantershof verrijst ook een aardig parkje. Nu staat het nog achter de hekken.
Betreden van de grond van het nieuwe park wordt nu niet aangemoedigd. Er wordt zelfs gedreigd met gevaar voor verdrinking in drijfzand. Maar wie de weg een beetje kent weet er wel in te glippen.
Met gevaar voor eigen leven ben ik in het weekend een kijkje gaan nemen op de bouwplaats. Het is nu nog een behoorlijke wildernis met op de achtergrond het deel van Klieverink dat nog staat aan de Karspeldreef.
En als we voorbij het bouwmateriaal lopen doemt een wal met palen op. Dat is de beschoeiing van de nieuwe waterloop.
Een deel van bestaande bomen is blijven staan. Dat geeft beeld van een bos. De meanderende waterloop wordt al goed zichtbaar. 
Er komen ook speelplekken in het park.
In het najaar wordt het groene hart van deze wijk opgeleverd. Ik hoop dat deze aantrekkelijke plek -op termijn- een goede opmaat zal zijn om de woonwijk af te maken.
Lees meer...
De aanpak in Holendrecht West loopt ook in de zomermaanden door. Af en toe fiets ik er even langs om poolshoogte te nemen.
Deze maand schoof ik aan bij een tafel waarbij een groepje dames de voorbereidingen bespreekt voor een aantal projecten. Het gaat hier om activeringsprogramma's om vooral alleenstaande moeders weer te laten participeren. Dat kan de eerste fase zijn op weg naar vaster werk, dat nu vaak ontbreekt. Problemen met opvoeden en torenhoge schulden staan dat nu bij nogal wat deelnemers, in de weg. Ook opleiding en werkervaring zijn vaak mager. Als uitzicht is op een oplossing van deze problemen kan de volgende horde, bijvoorbeeld een opleiding met werkstage, worden ingezet. 
Muriel, Sandra, Gacia en projectleider Jurriaan zitten aan tafel in de ontmoetingsruimte. Ik viel met mijn neus in de boter met de heerlijke rumtaart van Gacia. Die zouden meer mensen moeten proeven, moedigde ik haar aan. Wellicht ziet ze kans om haar taarten aan de man/vrouw te brengen? De toekomst zal het haar leren.
Lees meer...
In de vakantietijd is het op veel plekken rustig in het stadsdeel. Niet aan het Brinkiepad waar ik laatst even binnenwipte om de sfeer op te snuiven.
Dit jaar opende mijn collega Urwin Vyent het pad samen met de initiatiefnemer van de kinderboerderij Toon Borst. De boerderij in Gaasperdam is al meer dan 25 jaar een bekend adres, niet alleen voor kinderen.
De kinderboerderij heeft een breed scala aan beesten van koeien en ezels tot vlaamse reuzen en kippen.
Naast de beestenboel is 't Brinkie ook al jaren het adres waar tweede hands spullen weer een nieuw leven krijgen, zoals kleding en boeken. Dagelijks zijn mensen op zoek naar mooie koopjes.  
Een nieuwe ruimte wordt aangebouwd. 
Niet alle dieren komen vrijwillig naar 't Brinkie. Het gebeurt nog wel eens dat er afdankertjes worden gestald. Zoals deze cavia waarvan niemand weet hoe zij binnenkwam maar ze zat opeens in een hok. Het blijft een onwerkelijk idee dat mensen voor hun vakantie hun beestje dumpen. Het enige humane er aan is dat men het dier nog wel een toekomt wil geven.

Gelukkig zijn ze bij 't Brinkie in goede handen.

Lees meer...
Niemand zal zijn ontgaan dat Almere nog steeds groeit. Als je een tijd niet in deze stad bent geweest herken je het bijna niet meer terug. Als jonge student kwam ik al in de polderplaats. Toen woonden er overigens maar een handvol mensen. Ik heb er nog bomen aangeplant.
 
Het hart van de stad is de afgelopen jaren compleet vernieuwd. De nieuwe winkelstraten zijn aantrekkelijk en ook het aanbod is prettig. Hier wandel je graag.
 
Maar Almere heeft ook naam gemaakt met zelfbouwprojecten. Iets dat in Zuidoost nog in de kinderschoenen staat. Tijd dus om weer eens kennis te maken met deze innoverende stad. Het Homeruskwartier was de bestemming.
 
De wijk heeft naam gemaakt als een van de grootste zelfbouwprojecten in Nederland met 3000 kavels. Alhoewel het kwartier nog verre van af is worden de contouren duidelijk zichtbaar.
Een deel van de wijk bestaat uit lanen met voorzieningen in de plint. Het doet erg denken aan de complexen uit de dertiger jaren. En net als je denkt dat het wat eentonig wordt doemt er in de verte een roze taartje op. Dit buurtgebouw is een speelplek voor kinderen.
Dan wandelen we door naar de individuele kavels. Verwacht geen overwegend hoogstaande architectuur, die vind je wel elders in Almere. Maar soms staan er wel pareltjes tussen zoals dit witte pand met fraaie gevelversiering.
En daarnaast staan er ook de joekels van statige huizen met hun massieve voorportalen. Opvallend is dat vrijwel geen enkel huis een garage heeft. De auto mag duidelijk worden gezien.
Soms overvalt je wel een gevoel van grootsheid. Het is wel heel veel verschillend over een heel groot gebied. Wie onderscheidt zich hier nog? Maar loop je een paar straten verder dan wisselt de bouwstijl resoluut. Even verderop staan sfeervolle intieme houten huizen waarvan sommigen met rieten dak.
En natuurlijk ontbreken ook de boerderettes niet. De Noord-Hollandse aannemers hebben hier zichtbaar veel werk aan. Ondanks het wat bedrukte weer op de dag dat ik er was, zie je een woonwijk verrijzen waar mensen met plezier wonen en soms met eigen bedrijf aan huis werken. Dat wordt nog onderstreept doordat veel bewoners zwaaien als je langsloopt.
Ondanks de nog honderden bouwputten voelt men zich hier thuis in de polder. Knap gedaan. Je ziet dat de behoefte om een eigen kavel in te richten nog steeds aanzienlijk is. Dit is nog een niche in de woningmarkt die goeddeels stil is gevallen. Het is binnenkort uitkijken naar het animo voor de eerste vrije kavels in Zuidoost aan 's Gravendijkdreef.
Lees meer...
Ik vaktermen heet dit een 'folie'. De bewoner lijkt zelf nogal handig en creatief. Het resultaat is een bouwwerk wat in veel gemeenten niet door de welstand komt.
Maar waar staat het?
Lees meer...   (3 reacties)
Deze eerste twee woorden, vertaald uit het Frans 'de vakantie', roepen bij velen al de associatie op met mr Hulot. Acteur en regisseur Jacques Tati verbeeldde begin vijftiger jaren het verhaal van een zonderlinge man Hulot (met Tati als acteur) die op vakantie ging om anderen te ontmoeten.
 
In de zomertijd haal ik mijn geliefde film, inmiddels op DVD (*) weer eens uit de kast om het vakantiegevoel boven te halen.
Het verhaal speelt in een naoorlogse setting in een kustplaats in Bretagne, Saint-Marc-sur- Mer. Voor een groot deel spelen de scenes zich achter een gebouwde facade af, die voor de film is opgetrokken. Wie met weemoed het huidige dorp zou bezoeken zal dus moeten constateren dat alleen de golfslag nog eender is als 50 jaar geleden.
 
Voor zijn Vacances bracht Tati in 1949 Jour de Fete op het witte doek. In het hart van Frankrijk bereidt een dorp zich voor op het jaarlijkse feest. Postbode François (vertolkt door Tati) ziet in de cinematent op het feest een film over nieuwe methodes bij de Amerikaanse post. Hij is onder de indruk van de efficiëntie bezorging. Een dag later is hij ervan overtuigd dat de post in zijn dorp ook sneller kan. Hij begint zijn ronde, en al snel gaat het verhaal rond dat hij nu de post bezorgt ‘à l’américaine’.
Jour de fête
De verwikkelingen van de postbode spelen zich af in het dorp Sainte-Sévère-sur-Indre. En anders dan de facade van de badplaats in Bretagne is een bezoek aan Saint-Sévère aan het riviertje Indre, zeer de moeite waard. Veel lijkt nog op het oude heb ik een paar jaar geleden in een bedevaart zelf kunnen waarnemen. In 2009 is zelfs een museum geopend in het dorp ter ere van de film. Een goede reden om niet alleen de film uit de kast te halen en te bekijken, maar ook een keer af te reizen naar het echte decor.
 
(*) De DVD zag ik laatst, met NL ondertitels liggen bij FAME in de Kalverstraat voor 5 euro. Een koopje!
Lees meer...   (2 reacties)
Je kunt geen vaktijdschrift open slaan of 'stadslandbouw' is tegenwoordig een onderwerp. Dat is niet zo gek als je de successen ziet in Amerikaanse steden als Chicago of Detroit. Daar maakt Urban Farming onderdeel uit van de impuls tegen armoede en worden omvangrijke voedselvoorraden voor de bevolking geproduceerd op terreinen in het hart van de stad. 
Het onderwerp is ook heet in Nederland omdat op veel bouwlokaties de produktie stil ligt. We dachten een paar jaar geleden dat de dip tijdelijk zou zijn maar constateren inmiddels dat dit langjarig is. Dan is er ruimte voor alternatieven en komt de stedelijke groentetuin in beeld.
 
Nu is Zuidoost van oudsher altijd goed voorzien van groente en fruit. We hebben 2 forse schooltuinen en tientallen grotere en kleinere complexen met nuts- en volkstuinen. Soms gaat het om gebiedjes die met dit doel zijn aangelegd maar er is ook aardig wat bijgekomen via bewonersinitiatieven. Kortom het verbouwen van aardappels en mais voor eigen gebruik is niet nieuw in dit deel van de stad.
 
Maar de filosofie achter de nieuwe vorm van stadslandbouw is ook om de voedselproduktie, die nu vaak van ver moet komen, dichterbij de consument te laten beginnen. Minder transportkilometers is beter voor het milieu. En op dit punt valt er in Zuidoost nog wel wat te winnen. Op de Landbouwuniversiteit van Wageningen lopen knappe koppen rond die al aardig wat tropische gewassen voor de koude Nederlandse grond hebben ontwikkeld. En ook veel vis blijkt lokaal te kunnen worden geteeld. Ik zie daar wel kansen voor in Zuidoost.
 
Voor de zomer is een notitie opgesteld door het stadsdeel over de prioritering van de woningbouwlokaties. Daarin staat ook welke lokaties nog wel eens een paar jaar braak kunnen blijven liggen. Momenteel wordt het stuk afgestemd met de partijen die er zouden moeten gaan bouwen. En daarna gaat het naar de deelraad om vast te stellen wat het tempo wordt. Dan moet ook blijken welke kansen er zijn voor een andere invulling van deze gebieden, waaronder het veel bejubelde stadslandbouw.
Lees meer...   (2 reacties)
Rond 1 september zou er uitsluitsel zijn over de toekomst van de flat Kleiburg. Kan 1 van de 3 overgebleven partijen, die de flat willen renoveren, de flat gaan overnemen en behouden? Ik weet dat er flink wordt gewerkt om de randvoorwaarden voor overname te beoordelen. Daarna kan Rochdale de knoop doorhakken.
In de tussentijd is er een artikel over de flat verschenen in het vaktijdschrift Renda onder de titel: De ongewisse toekomst van Kleiburg (zie link) waarin architecten, waaronder Zuidooster Peter Dautzenberg zich sterk maken voor behoud van het complex. Naast de ruimtelijke kwaliteit roemt Dautzenberg ook de toeristische aantrekkingskracht van het ensemble.
 
Dat zet aan het denken. We willen toch niet meemaken dat Japanners hun reis naar Amsterdam annuleren als zij horen dat de flat onverhoopt toch gesloopt moet worden?
Lees meer...   (3 reacties)
Toevallig of niet maar in het jaar dat het boek van Pierre Heijboer, Wachten op de Nachtegaal, in de winkels lag is ook de collectieve ruimte van De Nachtegaal gesloten. Een renovatie van de flat Grubbehoeve zorgde er voor dat de deur in 2006 in het slot viel.
Nachtegaal_225
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
En ondanks dat de renovatie van de flat al enige tijd is afgerond fluit De Nachtegaal hier nog steeds niet. Er was onenigheid over de oplevering met eigenaar Rochdale. Maar die is inmiddels uit de wereld.
 
Heel even heeft de Nachtegaal gefloten de afgelopen tijd. Vorig jaar ging de ruimte voor een paar dagen open in juli. Maar dat was tijdelijk in afwachting van de nieuwe inrichting. Intussen werd er af en toe gewerkt in de ruimte en de afgelopen weken zelfs heel intensief.
En nu is hij open. Afgelopen vrijdag ging de bar weer van start. Gastheer Ron stond klaar om de drankjes te serveren.
Vanaf vrijdag 26 augustus kan er ook weer gegeten worden. En wel een drie gangen maaltijd. Wel even van te voren een mailtje sturen. En zo wordt het wachten op de Nachtegaal eindelijk beloond.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl