De SP heeft deze zomer een ballonnetje opgelaten over de wachtgeldregeling van politici. Ronald van Raak in de Telegraaf: 'Dat is zakkenvullerij die niet valt uit te leggen. Zo bijzonder zijn politici niet. De huidige regelingen zijn je reinste zelfverrijking'.
In 2002 ben ik begonnen als wethouder in stadsdeel Oud-Zuid. Tot die tijd was ik werkzaam in het bedrijfsleven. Ik vind dat gezegd mag worden dat ik veel wethouders ken die voordat ze bestuurder werden een baan hadden met een hoger salaris en betere arbeidsvoorwaarden. Er bestaat voor wethouders niet zoiets als een overwerkregeling of auto van de zaak, laat staan een financiële bonus bij goed presteren. Maar gelukkig zijn er mensen die het ambt van politiek bestuurder niet schuwen en zich met plezier inzetten voor het algemeen belang. Tot deze categorie behoor ik ook. En als ik mijn oor te luisteren leg bij burgers stellen zij het juist op prijs dat mensen van buiten de overheid hun tanden zetten in het openbaar bestuur.
Toen mijn partij in 2006 niet verder kon in het bestuur van Oud-Zuid ben ik weer op zoek gegaan naar een ''normale'' baan. Voor veel ambtenaren bestaat een terugkomregeling bij hun voormalige werkgever. Voor mij was dit niet weggelegd. Ik had gelukkig niet te klagen over belangstelling en ben na een paar maanden weer aan de slag gegaan. In de tussentijd heb ik wachtgeld 'genoten'. Wellicht heb ik me hierdoor al verrijkt in de ogen van de SP-stemmer, maar de ultrasocialisten beogen langer terugvallen op wachtgeld aan te pakken.
Jammer genoeg merkt een grote groep ex-wethouders, weet ik uit mijn omgeving, dat hun entree op de arbeidsmarkt gepaard gaat met grote terughoudend bij werkgevers. Met de opgedane ervaring ben je zelfs 'besmet'. Veel organisaties zitten immers niet te wachten op iemand die zich politiek geeft geprofileerd. Zij willen a-politiek blijven en zijn bang van het beeld dat oud-wethouders kunnen oproepen bij collega's en klanten.
Ik heb oprechte vragen gekregen van potentiële werkgevers die zich afvroegen of het allemaal waar was wat er allemaal over me werd geschreven op internet. En hoe ik dit kon uitleggen naar de relaties van het bedrijf als ik in dienst zou treden? En kon ik nog wel weer op de werkvloer plaatsnemen als ik 4 jaar van de toren had geblazen? Ik was blij dat ze het aankaartten. Dan kon ik mij tenminste nog verdedigen.
Voor mij was er snel weer een passende baan. Maar ik ken veel ex-collega's die de 50 gepasseerd zijn en niet meer aan de bak komen. Bij de werkgever die ze hadden voordat ze wethouder werden is geen werk meer voor ze en nieuwe werkgevers willen het risico niet nemen. Vanzelfsprekend zijn veel oud-wethouders wel actief maar dat doen ze vaak in (deels) onbezoldigde bestuursfuncties in het maatschappelijk veld, waardoor een aanvulling met wachtgeld noodzakelijk is.
En ik weet zeker dat het niet de intentie is van politici die 60 uur per week met hun poten in de modder hebben gestaan om daarna te gaan genieten van een langjarige vakantie op kosten van de belastingbetaler. Daarvoor ga je de politiek niet in en neem je afstand van de veiligheid van een baan voor onbepaalde tijd met prima arbeidsvoorwaarden. En als daar een uitzondering op zou zijn dan moet je die aanpakken in plaats van het hele beroepsgroep weg te zetten als (beoogde) zakkenvullers.
Met dit stempel wordt het namelijk nog lastiger om aan een baan te komen. En inderdaad dankzij de SP heb ik toch ruim 20 minuten van mijn 'kostbare' tijd uitgetrokken om mijn mening te geven over dit onderwerp via dit blog.




De nachtmarkt in Reigersbos is voor de 2e keer georganiseerd door het stadsdeel in samenwerking met de lokale winkeliersvereniging. Er waren weer meer kramen dan in juni. En ook veel winkels waren open. Daarnaast deden wat straatartiesten hun kunstje en stond er een springkussen. Het mooie weer hielp ook een handje. Dat belooft wat voor de markt in augustus. Daarna gaan we bekijken of we als stadsdeel doorgaan met dit fenomeen.