Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)

De SP heeft deze zomer een ballonnetje opgelaten over de wachtgeldregeling van politici. Ronald van Raak in de Telegraaf:  'Dat is zakkenvullerij die niet valt uit te leggen. Zo bijzonder zijn politici niet. De huidige regelingen zijn je reinste zelfverrijking'.

In 2002 ben ik begonnen als wethouder in stadsdeel Oud-Zuid. Tot die tijd was ik werkzaam in het bedrijfsleven. Ik vind dat gezegd mag worden dat ik veel wethouders ken die voordat ze bestuurder werden een baan hadden met een hoger salaris en betere arbeidsvoorwaarden. Er bestaat voor wethouders niet zoiets als een overwerkregeling of auto van de zaak, laat staan een financiële bonus bij goed presteren. Maar gelukkig zijn er mensen die het ambt van politiek bestuurder niet schuwen en zich met plezier inzetten voor het algemeen belang. Tot deze categorie behoor ik ook. En als ik mijn oor te luisteren leg bij burgers stellen zij het juist op prijs dat mensen van buiten de overheid hun tanden zetten in het openbaar bestuur.  

Toen mijn partij in 2006 niet verder kon in het bestuur van Oud-Zuid ben ik weer op zoek gegaan naar een ''normale'' baan. Voor veel ambtenaren bestaat een terugkomregeling bij hun voormalige werkgever. Voor mij was dit niet weggelegd. Ik had gelukkig niet te klagen over belangstelling en ben na een paar maanden weer aan de slag gegaan. In de tussentijd heb ik wachtgeld 'genoten'. Wellicht heb ik me hierdoor al verrijkt in de ogen van de SP-stemmer, maar de ultrasocialisten beogen langer terugvallen op wachtgeld aan te pakken.

Jammer genoeg merkt een grote groep ex-wethouders, weet ik uit mijn omgeving, dat hun entree op de arbeidsmarkt gepaard gaat met grote terughoudend bij werkgevers. Met de opgedane ervaring ben je zelfs 'besmet'. Veel organisaties zitten immers niet te wachten op iemand die zich politiek geeft geprofileerd. Zij willen a-politiek blijven en zijn bang van het beeld dat oud-wethouders kunnen oproepen bij collega's en klanten.

Ik heb oprechte vragen gekregen van potentiële werkgevers die zich afvroegen of het allemaal waar was wat er allemaal over me werd geschreven op internet. En hoe ik dit kon uitleggen naar de relaties van het bedrijf als ik in dienst zou treden? En kon ik nog wel weer op de werkvloer plaatsnemen als ik 4 jaar van de toren had geblazen? Ik was blij dat ze het aankaartten. Dan kon ik mij tenminste nog verdedigen.

Voor mij was er snel weer een passende baan. Maar ik ken veel ex-collega's die de 50 gepasseerd zijn en niet meer aan de bak komen. Bij de werkgever die ze hadden voordat ze wethouder werden is geen werk meer voor ze en nieuwe werkgevers willen het risico niet nemen. Vanzelfsprekend zijn veel oud-wethouders wel actief maar dat doen ze vaak in (deels) onbezoldigde bestuursfuncties in het maatschappelijk veld, waardoor een aanvulling met wachtgeld noodzakelijk is.

En ik weet zeker dat het niet de intentie is van politici die 60 uur per week met hun poten in de modder hebben gestaan om daarna te gaan genieten van een langjarige vakantie op kosten van de belastingbetaler. Daarvoor ga je de politiek niet in en neem je afstand van de veiligheid van een baan voor onbepaalde tijd met prima arbeidsvoorwaarden. En als daar een uitzondering op zou zijn dan moet je die aanpakken in plaats van het hele beroepsgroep weg te zetten als (beoogde) zakkenvullers.

Met dit stempel wordt het namelijk nog lastiger om aan een baan te komen. En inderdaad dankzij de SP heb ik toch ruim 20 minuten van mijn 'kostbare' tijd uitgetrokken om mijn mening te geven over dit onderwerp via dit blog.

Lees meer...
Gisteren bracht ik een werkbezoek aan de twee winkelcentra Reigersbos en Venserpolder. Dat deed ik samen met medewerkers van het Ondernemershuis.
 
Ik ontmoette hoofdzakelijk tevreden ondernemers. Leuk was ook om te constateren dat veel nieuwe ondernemers op enige wijze steun hebben ondervonden van het Ondernemershuis.
 
Het Ondernemershuis heeft een programma opgezet om ook meer ervaren ondernemers bij te staan, onder meer met cursussen op hun lokatie aan de Bijlmerdreef. Zeker in deze lastige economische tijd is de indruk dat hier behoefte aan is. De bedoeling van ons werkbezoek was ook om te polsen of ondernemers, deze steun kunnen gebruiken. Daar was men niet zo uitgesproken over. Maar ik denk wel dat, als men tegen vragen aanloopt, dat de weg naar de Bijlmerdreef snel gevonden zal worden.
 
Vanzelfsprekend is het aardig als ik dit allemaal met eigen ogen zie en hoor en hier noteer. Maar ik was ook prettig verrast met het stuk wat het Parool vandaag over het bezoek schreef. Zij hadden verzocht om mee te lopen. Beter kan ik het niet opschrijven.
 
 
 
Lees meer...
DAMARU was afgelopen zaterdag de topper van het slotweekend van Kwakoe. Vele, met name jongere dames, gingen uit hun dak. Ik mocht op zondag bij de afsluiting een praatje houden en kon namens het stadsdeel zeggen dat wij tevreden zijn met de wijze waarop het dit jaar is georganiseerd.
 
Vanzelfsprekend heb ik dit gezegd in de slagschaduw van het schot met gewonde, op de laatste zaterdag. En er waren wat kleinere schermutselingen met geluid en parkeren. Dit laatste lijkt bijna onvermijdelijk als je ruim 300.000 mensen over de vloer krijgt maar er is altijd de wens om dit zo minimaal mogelijk te houden. Mijn collega Sweet en ik kregen gelukkig aardig wat complimenten van mensen die spraken van een prima sfeer en verbetering van de organisatie.
 
Je merkt dat het festival ook velen buiten Zuidoost en Amsterdam aanspreekt. Het is 1 van de evemenenten met het grootste aantal bezoekers van de stad en de naamsbekendheid is enorm. In het publiek zitten veel nieuwe bezoekers voor wie Kwakoe een eerste kennismaking is met stadsdeel. Daarom mag je best wat eisen stellen aan een goedlopende organisatie.
 
Zondagmiddag maakte ik een wandelingetje met Commissaris van de Koningin van Noord-Holland Harry Borghouts over het terrein. Ook voor hem was dit de eerste keer op Kwakoe. Hij was prettig verrast. Wat opviel is dat een aantal mensen de heer Borghouts en mij aanspraken op het voortbestaan van het festival. Laat het duidelijk zijn. Dit heeft voor het stadsdeel nimmer ter discussie gestaan. Wel zijn wij ons steeds nadrukkelijker gaan bezig houden met factoren als geluid, veiligheid op terrein, parkeren en reiniging. Daar past een professionele organisator bij. Dat is de afgelopen jaren, ondanks verbeteringen, best een beproeving geweest. De club die dit jaar Kwakoe heeft georganiseerd heeft zich kandidaat gesteld voor de 35e editie. Wij gaan de komende tijd het festival evalueren en gaan daarna vaststellen onder welke voorwaarden -ook weer- in 2010 Kwakoe kan worden georganiseerd.
Lees meer...
Iemand vertelde mij dat hij zijn filpmje op youtube.com had gezet. Na even zoeken vond ik het. Miljoenen beelden staan inmiddels op dit medium. Sommige zijn door hele volkstammen bekeken.
 
Ik was wel benieuwd hoe het staat met de tubes uit ons stadsdeel. Ik tikte 'Amsterdam Zuidoost'' in en zocht het meest bekeken beeld. Dat blijkt een video van de Hopi Boys te zijn. Ruim 66.000 mensen waren me voor. Voor wie de Bijlmer niet kent. Deze jongens wonen in Hoptille en omgeving, zijn voornamelijk Antilliaans en staan niet bekend als lieverdjes. Ze hebben een rap opgenomen waarin de politie stevig op de hak wordt genomen inclusief beelden van de lokale agenten in actie.
 
De rappers zullen zeggen dat dit er bij hoort. Ik vind het geen vette shit. De politie moet ons beschermen als er mot is. Dat kunnen ze niet doen als ze geen gezag hebben. Van de politie blijf je af. Je gaat ze niet te lijf maar ook deze vorm van verbaal geweld, tast het gezag aan. Ik vrees dat 66.000 kijkers dit filmpje slikken voor zoete koek. Bij mij gaat dit er niet in!
Lees meer...
Gisteren schreef ik over de egels die hier in de omgeving rondlopen. Vandaag is de mol aan de beurt.
De mens wil zo graag de natuur temmen. Wie is er de baas in zijn eigen tuin het onkruid of de groene vingers?
 
Een mol trekt al een aantal weken sporen in onze voortuin. Iedere keer als ik denk dat ik me toch eens moet verdiepen in een vriendelijke bestrijding van deze tunnelgraverij, is het weer even rustig. Maar daarna is het weer bal. Mijn dochters vinden het wel spannend een onzichtbaar monstertje dat van die imposante sporen trekt en hopen achterlaat. Ik kijk het nog even aan.
Lees meer...
De egel is in de avond en nacht een bekende verschijning in Zuidoost. Je ziet de stekelbolletjes door het gras banjeren en de straat oversteken. Gisterenavond zag ik er weer 2 lopen in de Bijlmer en ook de voorafgaande avond was het prijs.
Toen ik nog in Oud-Zuid woonde zag ik ook wel eens egels maar dan van het soort dat platgereden op de rijweg lag. Een treurige aanblik. De egel is in Nederland een beschermde diersoort en komt dus gelukkig in Zuidoost nog regelmatig in levende lijve voor.
 
 
 
Lees meer...
Met volgeladen platte karren kwamen ze aan op de camping van Renesse. Helemaal met de tractor vanuit het oosten van het land. Ze praatten hun eigen taal, kwamen een week lang niet van de kampeerplaats af en bleven nooit verder dan 20 meter van hun tent verwijderd. Het strand en de lokale discotheken, waar Renesse bekend om is, werden gemeden. De kunst van de jongens was om de kratten zo hoog mogelijk te stapelen om er vervolgens op te klimmen en er weer af te donderen. Om de wedstrijd van de hoogste toren te winnen moest er gedronken worden, zeg maar zuipen vanaf de middag tot de late nacht. Een meegenomen ijskast zorgde voor de verkoeling van het bier uit Groenlo. Als medewerker van deze camping kon ik dit midden jaren tachtig allemaal gade slaan.
 
Ik was het eigenlijk al weer een beetje vergeten tot ik gisterenavond naar de buis zat te kijken. Prem was goed op dreef bij Zomergasten maar de reportage over de Zwarte Cross van de VPRO was van een sublieme klasse.
 
Hoe mensen in een week tijd kunnen veranderen in beesten, die met modder, bier en motorgeweld een feest bouwen. Dat werd prachtig in beeld gebracht. Jaarlijks trekt de Zwarte Cross in Lichtenvoorde meer dan 100.000 mensen, voornamelijk uit het oosten van het land. Een klein deel geniet van het aanbod van 'echte' cultuur die betaald wordt uit de bieropbrengsten. Het grootste deel hangt rondom de tenten en de cross: een gemotoriseerde carnavalsoptocht op een hindernisbaan. En de kratjes worden nog steeds gestapeld maar het is Grolsch zelf die de hoogste toren heeft neergezet.
 
Lees meer...
Gisterenavond was er aardig wat volk op de been in Reigersbos. En die gingen niet met lege handen naar huis.
Bekijk de afbeelding op ware grootteDe nachtmarkt in Reigersbos is voor de 2e keer georganiseerd door het stadsdeel in samenwerking met de lokale winkeliersvereniging. Er waren weer meer kramen dan in juni. En ook veel winkels waren open. Daarnaast deden wat straatartiesten hun kunstje en stond er een springkussen. Het mooie weer hielp ook een handje. Dat belooft wat voor de markt in augustus. Daarna gaan we bekijken of we als stadsdeel doorgaan met dit fenomeen.
Waarom doet het stadsdeel dit? Allereerst scheelt het gedoe voor initiatiefnemers als we deze markt houden onder de bestaande marktverordening. Ten tweede dekken de huidige (dag) markten die het stadsdeel houdt, nog lang niet de kosten. We kijken of we met themamarkten de kostendekkendheid kunnen verhogen. Maar de nachtmarkt moet ook door de bewoners als een leuke aanvulling worden gezien. En ik zag gisteren aardig wat tevreden gezichten.
 
Lees meer...
Neerlands grootste vertegenwoordiger van ondernemers, VNO NCW gaat graag het gesprek aan met gemeenten en stadsdelen. In het kader van de financiele crisis sprak ik deze week uitvoerig met Marjolijn Stassen van VNO NCW.
 
Samen concludeerden we dat het voor veel schoolverlaters van het grootste belang is om een stageplaats te bemachtigen. VNO NCW zet zich bij haar leden in om deze plekken te realiseren. En betalingstermijnen van de overheid aan derden moeten zo kort mogelijk worden gemaakt was het devies van Stassen. Ik kon haar op dit punt gerust stellen. Daar werken we met succes aan.
 
Stassen uitte haar zorg over een grote groep mensen die nu aan de kant staat en nauwelijks te bewegen lijkt om nog te werken. Mijn reactie hierbij was dat ik dit wel herken. Voor een aanzienlijk deel van de werkzoekenden in Zuidoost de stap naar werk een grote, vanwege de thuissituatie (bijv alleenstaande moeder met jonge kinderen) en de forse schuldenpositie. In het laatste geval is de indruk dat bij werk er zodanig gekort wordt dat het feitelijk geen zin meer heeft om aan de slag te gaan. Van dit beeld moeten we af. Ik heb verteld over de veel besproken huis-aan-huisaanpak van mijn collega Jude Kehla onder de noemer Kansrijk Zuidoost, waarbij mensen indringend gewezen worden op de mogelijkheden van bijvoorbeeld schuldsaneringstrecten en kinderopvang en daarna worden gevolgd. Het succes zit hem er in dat we grote groepen bereiken die zich niet melden bij onze loketten.
 
We spraken ook over onze inzet voor social return waarbij Zuidoost bij aanbesteding opdrachtnemers verplicht om 5% van de aanneemsom in te zetten voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Zuidoost is hier in navolging van de gemeente Rotterdam mee begonnen en we hebben in 2008 zo'n 70 mensen via onze opdrachtnemers aan het werk geholpen.
 
Als liberaal kun je wellicht je vraagtekens zetten bij het verplichtende karakter. Anderzijds weet ik uit eigen ervaring dat convenanten in dit kader niet zaligmakend zijn. Bovendien kost het de overheid handenvol geld om mensen te activeren en begeleiden naar werk. De beste leerschool blijft een betaalde baan. En dat realiseren we nu via onze inkoop. Aardig is nog te vermelden dat aannemers van werk, denk aan de catering van onze kantine en inrichting openbare ruimte, goed weten in te spelen op onze vraag. En ook niet onbelangrijk. Vooralsnog merken wij niet dat de prijs wordt opgedreven door ons verzoek.
 
Ik was benieuwd wat VNO NCW vond van onze aanpak. Stassen kende deze praktijk uit Rotterdam. Dat ervaarde ze niet als benauwend. Belangrijk vond ze wel dat er een open dialoog moet zijn over de passende invulling van de banen. En als het het bedrijf niet lukt om dit te realiseren moet er een uitweg zijn zonder dat de opdracht wordt verloren. Dat kan in Zuidoost. Deze bedrijven dragen een premie af van 5% van de waarde van de opdrachtsom. Vervolgens zorgen wij ervoor dat voor dat bedrag mensen aan het werk worden gezet, bijvoorbeeld via bestaande opdrachtnemers van het stadsdeel.
 
Al met al een prettig gesprek waarbij ik de indruk kreeg dat Zuidoost, binnen haar mogelijkheden, voortvarend aan de slag is om de crisis het hoofd te bieden.
Lees meer...
Vandaag berichtte Het Parool over een brief aan de gemeenteraad van grootwinkelbedrijven die pleiten voor openstelling van alle Amsterdamse winkels op zondag. Dat levert honderden extra banen op, aldus de winkeliers.
 
 Eerder schreef ik op mijn log over de Winkeltijdenwet. Dit Kabinet heeft afgesproken terughoudend om te gaan met de verruiming van de zondagopenstelling.
 
Maar in De Telegraaf van 12 juni zegt CDA-kamerlid Elly Blanksma: "Ik sluit niet uit dat je er ruimer over zou kunnen denken. Je moet het voorstel in het licht van deze tijd bezien. De economische realiteit van nu moet meegewogen worden." En CDA-Minister Economische Zaken Maria van der Hoeven laat merken er serieus mee aan de slag te zijn door grondig te kijken naar de perspectieven voor de werkgelegenheid. 

 

En ook op lokaal niveau gloort er binnen CDA-kringen hoop. In Boxmeer heeft het CDA deze maand geopperd alle winkels op zondag open te laten zijn. En de Christen Democraten in Breda hebben vorige week voorgesteld om bakkers op alle zondagen hun puddingbroodjes te laten aanprijzen. Een voorstel dat unaniem is gesteund door de Bredase raad.  

 

De druk in veel gemeenten van winkeliers en consumenten om ook op zondag te kunnen winkelen neemt toe. Ik hoop dat het Kabinet nog dit jaar duidelijkheid geeft en de openstelling van winkels verruimd.

Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl