Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)

Vanaf vandaag is A&O Hostel geopend in Bullewijk. Aan de Hogehilweg 22 kunnen 1200 gasten terecht in ruim 350 kamers. De keten richt zich met de grotere kamers ook op gezinnen. Daarnaast is een restaurant en kinderspeelhoek aanwezig. 

Begonnen met een paar kamers in Berlijn in 2000 is de private keten uitgegroeid tot 26 vestigingen in 18 steden. Naast thuisland Duitsland is A&O gevestigd in Tjechie, Oostenrijk en nu dus Nederland. Het 2 sterren hotel manifesteert zich nadrukkelijk onder de vlag van het gebied door ook 'Zuidoost' aan de vestigingsnaam toe te voegen. Daarnaast wordt op de site reclame gemaakt voor attracties in de buurt zoals de Arena en HMH.

Het hotel is gevestigd in een voormalig kantoorgebouw met ruim 12.000 m2. Voorheen zaten verzekeraars ZAO en Agis in het gebouw. In 2012 meldde zich de huidige exploitant voor transformatie. De vestiging nabij de metro was een extra argument om op deze plek een hotel te beginnen. In 20 minuten tijd zit je in hartje Amsterdam. En op slechts 1 halte ligt het 2e uitgaansgebied van onze stad!

Reacties (16)

Ik was onlangs op bezoek in het Muiderslot. Overwegend pronkt het interieur van het kasteel met interieur uit de 17e eeuw. Maar ik zag tussen de klassieke prenten een modern stuk hangen in de grote zaal. Veel informatie staat er niet bij de foto. Dus internet heeft me geholpen bij het waarom achter dit hedendaagse tableau.

We zien tien min of meer bekende Nederlanders rondom een tafel zitten en staan. Ze poseren als 'Muiderkring'. Toen P.C. Hooft nog op het slot woonde kwamen er regelmatig invloedrijke mensen over de vloer. Het idee achter de foto is om een parallel te trekken met het heden en te kijken wie nu tot de kring zou behoren.

Vijf leden behoren tot de pre-selectie: A.F.Th van der Heijden, Nelleke Noordervliet, Adriaan van Dis, Boris Dittrich en Anna Enquist. Via een publieksvraag kwamen er nog vijf leden bij: Wiel Kusters, Ramsey Nasr, Jan Terlouw, Noraley Beyer en Kees van Kooten. En als publiekslieveling is Ali B. toegevoegd (*). Wie de namen zo ziet zou kunnen denken dat de moderne Muiderkring een aardige doorsnee is van wat er cultureel bekende Nederlanders te koop is. Als dat zo zou zijn is de invloed in deze kring vanuit Zuidoost bijzonder groot. Maar liefst twee mensen uit de groep wonen in ons deel van Amsterdam. Dat zal wel toeval zijn.

De foto is overigens geen echt portret in de zin dat alle personen op een bepaald moment zijn vastgelegd. De meeste 'aanwezigen' aan de dis zijn er in gemonteerd. Zoals ook de schilderijen met hoogwaardigsheidsbekleders in de 17 eeuw vaak tot stand kwamen. Daarvan is het eeuwen later gissen hoe personen in een groepsportret zijn gezet. Maar tegenwoordig maken ze daar gewoon een filmpje van, zie hier.

https://www.youtube.com/watch?v=wW6U06hBKI8

(*) De goede kijker mist 1 persoon op de foto. Kees van Kooten kijkt achter een op een kier staande de deur. Die deur staat niet op de foto. Daar moet je dus voor naar het Muiderslot om een glimp van Van Kooten te zien.

 

Reacties (1)

Zuidoost heeft buurtambassadeurs. Als ik me niet vergis is dat een idee geweest van collega Urwin Vyent. Ogenschijnlijk lijkt het een simpel idee. Actieve bewoners vragen of ze mee wilen denken met de toekomst van hun buurt. En of ze deze plannen ook willen uitdragen. Maar die contacten moeten onderhouden worden door het stadsdeel. Immers een ambassadeur wil wel serieus genomen worden.

Een van die bewonersvertegenwoordigers is Peter Paul Tabak, uit Laag Kouwenoord. Hij maakt van zijn hart geen moordkuil. Voordat hij in zijn buurt kwam wonen een paar jaar geleden, had hij al heel wat jaren liggen in ons stadsdeel. Hij was nauw betrokken als extern adviseur bij de vernieuwing van de wijk. Daar begon zijn liefde voor Zuidoost. En die bezieling laat hij nog eens horen op dit filmpje. Best hilarisch is het deel waarin hij een goede bekende, die het stadsdeel nog niet zo goed kent, meeneemt achter op zijn scooter. Dat mondt uit in een uitnodiging. Dus wie Zuidoost nog wat beter wil leren kennen, spring maar achter op bij Peter Paul.

NOOT

Vandaag is de buurt van Peter Paul Tabak, Laag Kouwenoord, op de stadszender AT5 te zien in programma 'De straten van Amsterdam', tijden 16.15/20.15/23.15u

Reacties

Onlangs was ik op een bijeenkomst in Diemen waar de oorlog werd herdacht en een route werd geopend langs markante punten. En bijzondere plek ligt aan de Harteveldselaan vlak bij de huidige A10. Wie vanuit het oostelijke deel van Zuidoost richting Artis fietst, komt er langs.

Burgemeester Amy Koopmanschap (Diemen) opent in theater De Omval wandelroute WO2

Op die plek is ruim 70 jaar geleden een betonnen wal geplaatst. De Duitsers controleerden hier de entree naar de hoofdstad. Niemand kon de stad in of uit zonder controle bij de versperringen rondom de stad. En buiten de betonnen muur van pakweg 2 meter hoog werd in 1944 een gebied vrijgemaakt voor een schootsveld. Deze enigszins verborgen geschiedenis kwam deze maand weer aan het licht.

In het gebied rondom de huidige Arend Krijtstraat werden ruim 400 woningen gesloopt. Daarmee kwam een belangrijk deel van de gezinnen in de totaal 1400 woningen van onze buurgemeente op straat te staan. Besloten werd door de Duitsers dat de 1700 thuisloze Diemenaren zouden verhuizen naar de leeggekomen huizen in de Transvaalbuurt van joden die waren gedeporteerd. Met deze relatief grote volksverhuizing op de totale bevolking was Diemen een van de zwaarst getroffen plekken van het land.

En zo kwamen 1700 Diemenaren te wonen in de verlaten woningen in Oost. Bijzonder is dat in de te slopen huizen ook onderduikers zaten. Deze onderduikers verhuisden mee. Maar die konden niet lopend langs de controlepost tussen Diemen en Amsterdam. Verhuisbedrijf Saan nam ze mee in een vrachtwagen waarbij de onderduikers verstopt in rollen zeil in de wagen stonden. Het materiaal van de gesloopte woningen dat nog bruikbaar was werd via het Merwedekanaal (het huidige Amsterdam Rijnkanaal) op de boot gezet naar Duitsland. Op de aken stond de tekst: 'Liebesgabe aus den Niederlande'. Daar dachten de verbannen bewoners vast anders over. Inmiddels fiets ik met een ander gevoel langs de na-oorlogse bebouwing in de buurt buurt van de Hartveldselaan.

Reacties (2)

De raadplaat van deze werk is het kunstwerk in aanbouw Yellow Wings. Het staat in het water dat ligt tussen Gerenstein en Egoli. Het wordt offcieel op 19 juni geopend. Eerder (vanaf 1976) stond er een vergelijkbaar werk in de FD-buurt, genaamd 'Bijlmobiel' van het hand van Loes van der Horst (1919-2012). We hebben dus te maken met een reconstructie van een kunstwerk. Ter achtergrond van het werk citeer ik uit de ruimtelijke onderbouwing voor de plaatsing van het werk uit 2013.

'Loes van der Horst (1919-2012) was een internationaal gerenommeerde kunstenaar. Zij geldt als een belangrijke vernieuwer van de textiele kunst, doordat ze textiele werkvormen en composities ging vertalen in grootschalige monumentale ingenieursachtige constructies. Het kunstwerk is een netconstructie tussen twee palen in de watergang in de FD-buurt. Het is een monumentaal en speels beeld dat uitgroeide tot een icoon.

In een periode dat de Bijlmer hoogbouw zelf als kunstwerk werd beschouwd, was de Bijlmobiel één van de weinige kunstwerken die de buitenruimte van de Bijlmermeer identiteit gaf en opvrolijkte. Tijdens de stedenbouwkundige vernieuwing van de FD-buurt werd het toen 25-jarige kunstwerk ontmanteld en opgeslagen, in afwachting van herplaatsing. Het stilvallen van de herontwikkeling van de D-buurt is de reden dat het tot nu toe niet tot die herplaatsing kwam. De technische staat van de opgeslagen materialen van het kunstwerk is inmiddels zo slecht, dat de herplaatsing voor een groot deel zal neerkomen op nieuwbouw. Daarom wordt gekozen voor een reconstructie, met de nieuwe naam ‘Yellow Wings’. Het oorspronkelijke kunstwerk is geherinterpreteerd door Loes van der Horst en Mick Eekhout. Er wordt nu gebruik gemaakt van de nieuwste techniek in duurzame materialen. Realisatie van het kunstwerk is een ode aan het oeuvre van Loes van der Horst.

De stedenbouwkundige ontwikkeling van de D-buurt is nog onzeker. Daarom is voor de reconstructie gezocht naar een gelijkwaardige locatie in de nabijheid, op een plek waar de vernieuwing van de Bijlmermeer wel is afgerond. Die locatie is gevonden in de watergang van de EG-buurt, nabij de buurt Gerenstein en het Strandvlietpad, circa 1000 meter ten oosten van de oorspronkelijke locatie. De locatie is bepaald op voordracht van de werkgroep Kunst in de Openbare Ruimte. Het decor wordt inmiddels niet meer gevormd door alleen hoogbouwflats, maar ook door eengezinswoningen. Reconstructie van het kunstwerk geeft een inhoudelijke verbinding met de geschiedenis van de locatie, het geeft identiteit aan de plek en maakt de nabije geschiedenis tastbaar.'

Reacties (1)

Zuidoost wordt nog jaarlijks verrijkt met kunstwerken.

De raadplaat van deze week is daar een voorbeeld van.

Het werk is weliswaar deze week nog in aanbouw, maar binnenkort af.

Wie weet wat waar het staat en wat voor werk het wordt?

Reacties (1)

Vandaag was het voor basisschoolleerlingen de dag van de Koningsspelen. Ook in Zuidoost deden veel scholen mee. In totaal hebben gisteren en vandaag bijna 4000 kids meegedaan. De spelen zijn overigens niet op de verjaardag van de koning (27 april) omdat dan de schoolvakanties zijn begonnen. Vanmorgen was ik zelf vrijwilliger in de G-buurt met de scholen Wereldwijs en Bijlmerdrie. Daar zag ik zaklopen (foto onder) op het menu staan naast vele andere activititeiten.

In de middag was ik te gast in het Bijlmersportpark waar bijna 1200 kinderen sportten. Ook daar aanschouwde ik niet ver van de atletiekbaan, de postzakken. Ik ontving er de stedelijk wethouder sport Eric van der Burg. Eric en ik hebben nog een zaklooprace gedaan (zijn uiteraard geen foto's van).

We feliciteerden in het park ook de aanwezige leerlingen en docenten van De Polsstok met het behalen van hun titel: meest sportieve basisschool van Nederland.

We kwamen ook een oude bekende tegen: Raymond Joval (rechts) die kinderen boksles gaf. Tussen Raymond en Eric (2e van links) staat Joost Koekenbier, de vakleerkracht sport van De Polsstok.

Reacties

De heipalen draaien dit jaar weer op volle toeren in Zuidoost. Dat heeft even geduurd.

We hebben een stevige portie woningen gekregen waarvoor de heistelling niet diende uit te rukken, zoals de tijdelijke studentenwoningen van SpinozaCampus. Daarnaast is een dood gewaand gebouw weer tot leven gekomen, met maar liefst 500 klusflats in Kleiburg. Ook leegstaande kantoren worden in Zuidoost getransformeerd tot woningen. Dat bracht en brengt duizenden nieuwe bewoners naar Zuidoost zonder nieuwe fundering.

Maar er zijn puristen in Amsterdam die alleen de huizen tellen waar een paal diep onder wordt geslagen (zie mijn eerdere discussie). Voor hen is er nu ook goed nieuws. Vanaf deze maand wordt er geheid in de E-buurt (foto Emerald).

Daarna verplaatst de stelling zich naar de oostzijde van de Gooiseweg waar gestart wordt met Switi. Na de zomer gaat het heifeest verder in de droomzones van Drostenburg en Driemond. In totaal worden dit jaar een paar honderd nieuwe woningen in Zuidoost van palen voorzien.

Reacties (2)

Wie met enige belangstelling voor architectuur of stedenbouw langs Hoptille loopt zal zich afvragen met welke bedoeling dit gebouw is neergezet. 'De Muur' van 300 meter in de H-buurt heeft al heel wat renovaties overleefd.  En ook nu staat het complex in de steigers. Onlangs ging ik er met eigenaar corporatie Ymere een kijkje nemen. Ook dook in in een boek dat de oorsprong van Hoptille tracht weer te geven.

Voorloper van Ymere is het Woningbedrijf Amsterdam. Dit onderdeel van de gemeente bouwde op plekken als corporaties niet in de woningproductie konden voorzien. Dat dat niet altijd de meest aantrekkelijke lokaties van de stad waren blijkt wel uit Hoptille en het naburige Heesterveld, ook gebouwd door het Woningbedrijf. Later werd het bedrijf verzelfstandigd en na een aantal fusies kreeg de organisatie in 2004 de naam ''Ymere'' opgeplakt.

Begin jaren 70 was de bedoeling om op de plek van Hoptille een woongebouw van 11 lagen neer te zetten. Vanuit de Bijlmer kwam er stevig protest tegen deze hoogbouw. Daar werd gehoor aan gegeven en vervolgens kwam het plan voor een gemengde woonvorm met gewone en bijzondere huisvesting. De Vereniging Hulp voor Onbehuisden (HVO) werd er bij betrokken. De eerste plannen waren een woonvorm voor alleen (niet studerende) jongeren. Corporatie 'Ons Belang' zou het project gaan realiseren. Maar omdat er onzekerheid was over de beheerstructuur trok de corporatie zich terug en werd het project overgedragen aan het Woningbedrijf. Een combinatie van gezinnen en alleenstaanden werd het volgende idee. Om het unieke karakter van het project te benadrukken werd een experiment gestart met bewonersparticipatie. Toekomstige bewoners mochten meepraten over hun woonvorm. Een ontwerpteam ontstond met voornamelijk bewoners uit de Bijlmer, een architect, HVO en vertegenwoordigers van stedelijke diensten. Hoptille zou een van de eerste woningbouwprojecten worden in Nederland met HAT-eenheden (Huisvesting Alleenstaanden en Tweepersoonshuishoudens).

Kortom er werd aardig wat geeexperimenteerd voordat het ontwerp gereed was en een eerste paal in 1980 de grond in ging. Het complex werd opgeleverd in 1981 en 1982 maar moest al weer in 1984 ontruimd worden voor een complete renovatie. Die duurde een paar jaar. Het waarom achter deze grote problemen is uit de doeken gedaan door Frank Wassenberg (*), verbonden aan de Universiteit van Delft. In zijn studie uit 1988 somt hij een reeks verklaringen op.

De criminaliteit kreeg al snel na de oplevering vat op Hoptille. De oorzaken werden dan niet zo zeer ruimtelijk gezocht als wel in de populatie met 'vervagend normbesef'. Overigens was er vanaf het begin ook forse leegstand. Dat werd geweten aan de hoge huren. Bij de renovatie werd de lange binnengang opgedeeld en groepswoningen werden verbouwd tot zelfstandige eenheden. Na de verbouwing telt Hoptille 220 woningen. Van langdurige leegstand was daarna geen sprake meer. Maar ook in 1988 werd door Wassenberg geconstateerd dat problemen nog niet tot het verleden behoorden. Zo was de (kleine) criminalteit toegenomen en waren de kosten door onderhoud en wanbetaling onverminderd hoog. Wassenberg eindigt zijn betoog met de verwachting dat ondanks alle maatregelen, 'Hoptille een complex is dat altijd moeilijk zal blijven, en meer dan normale aandacht zal vergen'.

En heeft Wassenberg ongelijk gekregen? Daarvoor was een gesprek en bezoek aan het complex nuttig.

Voor mij is de testvraag hoe kinderen die hier opgroeien zich ontwikkelen. Belemmert de omgeving hen in het grijpen van kansen, bijvoorbeeld door overlast door lawaai of een overmaat jongeren die een slecht voorbeeld geven?

Een eerste graadmeter om te zien of een complex redelijk beheerd wordt zijn de tuinen. Liggen die vol troep en zijn de erfafscheidingen niet eenduidig, dan mag je je zorgen gaan maken. Veel rommel rond het complex kan ook een indicatie zijn voor de bewoners achter de gevel. Bepaalde gordijnen, en met name ontbreken daarvan kan iets zeggen over de mate van problematiek. Zo zijn kranten en plastic zakken achter de ramen in de regel geen habitat waarin een mensen met plezier wonen.

Wie langs Hoptille loopt ziet veel van deze kenmerken. Nu ben ik niet de eerste bestuurder die me zorgen maakt. Maar ik heb de afgelopen jaren Geldershoofd en delen van Holendrecht West door grondige renovaties en intensief beheer zien veranderen in plekken waar kinderen een toekomst wordt geboden. De vraag is hoe Ymere aankijkt tegen Hoptille.

We weten inmiddels dat er na 1984 nog vele renovaties zijn gevolgd. En ook op dit moment is een forse opknapbeurt gaande. Vanuit welke intenties doet Ymere dit?

De huidige populatie van huurders staat niet in de lijst me complexen met de hoogste huurschulden. Dit zijn voor corporaties indicatoren dat er wat mis is. Daarnaast zijn de onderhoudskosten ook niet fors te noemen. Bij doorvragen bleek wel dat bij huis-aan-huis bezoeken er wel degelijk achterstanden in onderhoud zijn maar dat die soms niet worden gemeld. Dit kan wel indicator zijn dat bewoners grotere problemen kennen dan een lekkende gootsteen. De mutatiegraad is niet hoog. Dat kan duiden op een zekere mate van tevredenheid. Een paar jaar geleden lag het aantal verhuizingen hoger. Maar deze trend is zichtbaar in meer delen van Zuidoost.

Ymere gaat binnenkort op portieknivo (8 tot 10 huurders) gesprekken aan over beheer en leefregels. De beheerder van Ymere Gerswine Angela (zelf bewoner van de K-buurt) liet ons schone portieken en gangen zien. Was dat omdat de Dagelijks Bestuurder op bezoek kwam? Nee, werd mij oprecht verzekerd door intensief beheer is er al een stuk verbeterd.

Ymere houdt net zoals iedere corporatie de tevredenheid van bewoners bij. Die worden ook gemeten voor en na de renovatie. Afgesproken is dat ik die cijfers ook krijg om vast te stellen of de huisvesting voldoet. Na de zomer wordt de laatste gerenoveerde woning opgeleverd. Ik hoop aan het eind van het jaar vast te stellen of de bewoners de verbeteringen waarderen. Wie overigens bij Hoptille alleen aan de vijflaagse woningbouw denkt heeft het mis. Tussen 'De Muur' en de Foppingadreef staat een laagbouwijkje dat ook de naam Hoptille draagt.

De huizen van rode bakstenen zien er knus uit, maar stralen op het eerste gezicht niet veel levensvreugde uit. Toch is met verzekerd door Ymere dat veel bewoners hier verknocht zijn aan hun buurtje. Verhuisd wordt er dan ook weinig.

Wassenbergs voorspelling uit 1988 dat Hoptille meer dan normale aandacht zal vragen is waarheid geworden. De komende tijd houd ik de vinger aan de pols over de waardering voor de gerenoveerde woningen. Daarbij zal ik me baseren op gegevens van Ymere maar ga ik ook met bewoners zelf in gesprek.

(*) In 2013 zou Frank overigens promoveren op de Bijlmer. met volgende onderzoek.

Reacties (13)

Het is weer te tijd van terugblikken op de Tweede Wereldoorlog. In dat kader verschijnen vele artikelen en zijn er bijeenkomsten. De afgelopen jaren zijn er bij diverse gelegenheden in ons stadsdeel schilderijen getoond van het hand van Herman Morssink met daarop oorlogshelden met wortels in Oost- en West-Indisch gebiedsdeel van ons voormalig Koninkrijk. Zo kregen Anton de Kom, Boy Ecury en George Maduro een afbeelding in opdracht van 4/5 Comite Amsterdam Zuidoost. Inmiddels zijn er 12 portretten (4 vrouwen en 8 mannen). Momenteel hangen deze doeken in het stadhuis (Stopera) van Amsterdam, onder de titel 'Echte helden'. Ze zijn te zien tot 5 juni op de rode wand, niet ver van de kassa van het Muziektheater.

De expositie wordt vrijdag 24 april 2015 tussen 16.00 – 18.00 uur geopend met een lezing van dr. H. Poeze. Ernst Jansz (ex Doe Maar), is kind van een van de geportretteerde verzetsmensen, zal bij die gelegenheid liederen ten gehore brengen. Voor het bijwonen kunt u zich aanmelden tot en met woensdag 22 april, per e-mail: Nusantarabeta1@gmail.com

Reacties (1)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl