Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)

Niet iets dat je snel koopt
Maar dat wat je in stilte hoopt
Dat wens ik je voor 2014


Reacties

Het jaar 2013 is bijna ten einde. Er waren vele memorabele momenten zoals de opening van de studentencampus Spinoza voor 700 jongelui. Zij zijn de voorbode van een groter legioen van inmiddels bijna 5000 studenten die Zuidoost bevolken. En dat aantal zal de komende jaren verder toenemen.

En het behoud van Kleiburg kreeg veel landelijke aandacht als grootste klusflat van het land. Inmiddels zijn er al ruim 150 betaalbare appartementen van de hand gegaan aan kopers uit het hele land. Een bewijs dat het imago van de Bijlmer geen belemmering meer is. 

Maar van niet minder belang vind ik dat Zuidoost geen zwakke basisscholen meer heeft. Iets waar Harry Verzijl zich sterk voor heeft gemaakt en door Muriel Dalgliesh goed is voortgezet. Minder in het nieuws, maar daarmee niet minder positief, was het ordelijke verloop van het Zomerfestival, met mooi weer en veel blije gezichten. Collega Herrema heeft de zaak goed in smiezen gehouden. En na jaren voorbereiding ging eindelijk het kleinschalig personenvervoer van start in ons stadsdeel. Urwin Vyent mocht als eerste berijder de wens van vele fracties dit jaar in vervulling laten gaan.

En ook herkennen we lichtpunten bij de aanpak in Holendrecht West. Na een tijd van onzekerheid is daar de vernieuwing van het winkelcentrum gestart en een buurthuis opgeleverd. Bewoners waarderen dat, zoals ze het ook aangaven toen het minder ging. 

Maar ik heb een aangekondigde klassieker dit jaar -weer- node gemist. In het Parool van 31 mei 2010 vertelde Bijlmeriaan Henno Eggenkamp de lezers dat hij in dat jaar zijn boek over de Bijlmer afrondt. ''De hele voorgeschiedenis neem ik mee, van de Woningwet in 1901 tot de idealen van een nieuwe gemeenschap die hier vorm zouden moeten krijgen.'', aldus Eggenkamp.

Bij de sloop van garage Kraaiennest in mei, waar Eggenkamp nog een gloedvol betoog hield voor het aaibare beton, vroeg ik hem nog naar de voortgang van zijn publicatie. Het was allemaal wat vertraagd maar het zat in de afronding. Een zoektocht op internet levert geen recente titel van de schrijver op.

Nu zijn er verzachtende omstandigheden. Ik weet dat Eggenkamp in 2013 geworsteld heeft met zijn provider over het boven water houden van teksten voor zijn blog. De strijd voor het behoud van Kleiburg was intensief. Ook alle sores om de flat heen inclusief studieopdrachten en documentaire waren vast geen sinecure. En de pogingen om Kraaiennest een derde leven te geven hebben vast energie van hem gevraagd. Zijn filmfestival Bijlmerbios, was na 3 jaar weer te bewonderen op Hoekenrode. Zal ook vast tijd hebben gevergd. 

Ik verlang naar het boek der boeken over de Bijlmer. Maar voor het vierde jaar op rij niet leveren is gortig. Beste Henno, waar blijft nu je boek?


Reacties

Aan de Middelburgse Lange Noordstraat op nummer 33, staat het voormalige woonhuis van de Amsterdamse SDAP-wethouder Wibaut. Tussen 1877 en 1893 woonde Florentinus Wibaut er met zijn gezin en was hij actief als handelaar in hout op het eiland Walcheren. Niet onverdienstelijk want hij werd een zeer vermogend man voordat hij de politiek in ging.

In 2010 kwam het witte pand op de markt. De vraagprijs was toen 795.000 euro. Eind 2012 was de prijs gezakt naar 685.000 euro. Ik ging recent weer een kijkje nemen. Het staat nog steeds in de verkoop, voor 685.000 euro.

Voor de voorzitter van de PvdA, Hans Spekman moet het een buitenkansje zijn om het partijkantoor van de rechtsopvolger van de SDAP, te verhuizen van de chique Herengracht in Amsterdam naar een meer volkse omgeving in de provincie...

Reacties

De laatste plaat van dit jaar. We hadden dit jaar al een oude PTT-cel met nog werkende telefoon als raadplaat. Die staat bij de camping Gaasperplas.

Dit keer een eenzame Engelse versie zonder telefoon. Waar staat deze in Zuidoost?

Reacties (3)

Wie is er niet groot mee geworden? De plastic blokjes uit Denemarken. In Driemond bouwen ze er de 30e graag kastelen of boten mee.

Plaats van handeling is het in 2011 geopende sportcomplex in Driemond: MatchZO. De accommodatie is handen van een stichting die de voorziening zelf beheert. Naast sport moet de beheerclub haar inkomsten halen uit andere activiteiten, waaronder dus dit legofestijn.

Dankzij deze commerciele inkomsten kan de breedtesport in MatchZO tegen redelijke prijzen huren. Kortom ik draag ook met mijn sporthart, de plastic steentjes op de 30e een warm hart toe.

Reacties

Hoe moet je Zuidoost uitleggen aan mensen die er al jaren niet zijn geweest? Dat overkwam me laatst, weer eens. Het beeld is toch de hoogbouw die je vanaf de A9 ziet. En het aloude oordeel dat de bajes daar dan ook vast ergens zal liggen.

Verbazing alom als je uitlegt dat dit laatste niet zo is. Soms zeggen beelden meer dan woorden. En dan is het verstandig om ook een paar van die beelden terug te geven. In de stad hangt daarom deze weken een campagne waarin je ook een deel van Zuidoost ziet.

Zoals op bovenstaande plaat met daarop de Gaasperplas (*), een voor vele mensen nog verborgen gebied. Ook dat is Zuidoost.

(*) Ik denk overigens niet denk dat deze foto om 19.30 uur in de avond is gemaakt, zoals op de poster staat vermeld. De bootjes die er varen, Optimisten genaamd, worden in de regel bezeild door jonge kinderen, die ik rond die tijd niet meer op het water verwacht.  

UPdate: Via twitter laat @SandraZuidema me weten dat bovengekiekte foto wel degelijk genomen kan zijn om 19.30. Ze kan het weten want dit is haar dagelijkse uitzicht.

Reacties (3)

De jaarlijkse parade van 2000 beste plaatjes van de laatste 60 jaar is weer gestart. Welke plaat staat niet in top 2M maar zou er zeker in thuis horen? Dat vraag ik me ieder jaar af. Dit jaar kies ik voor een redelijk onbekend nummer maar misschien wel de beste single van Prince. Negen keer staat deze artiest in de lijst maar dat hadden er van mij best tien mogen zijn. Bovendien zijn acht liedjes van Prince uit de tachtiger jaren en staat er niet van hem in van de laatste 15 jaar. Dat is een gemis.

In 2007 kreeg je bij de zondageditie van de Britse krant Mail on Sunday een gratis CD getiteld Planet Earth. De plaat was van Prince die voor deze ongebruikelijke actie koos om zijn muziek te laten aanprijzen. Het kwam Prince op nogal wat kritiek te staan dat hij 2,9 miljoen CD's van zijn 32e album gratis weggaf. Gratis, kan toch niks zijn? Niet dus! De plaat swingt de pan uit en op nummer 8 komt mijn favoriete Prince-nummer: Chelsea Rodgers.

Alles valt in CR op zijn plek: puike riffs van de basgitaar, strakke blazers in de vorm van trombones en trompetten en de hitsige stem van de zangeres Shelby Johnson. Up tempo funk in optima forma!

Nadat het album uitkwam waren er speculaties over wie de persoon Chelsea Rodgers is. Het blijkt een model uit Los Angeles  te zijn die Prince aanbad met dit nummer. Nooit werd de plaat een hit, waarschijnlijk geplaagd door de vreemde introductie van de CD. Prince beschermt zijn muziek goed. Deze versie vond ik recent op YouTube van het nummer. Maar mogelijk is de 5 minuten en 41 seconden durende opname al weer van het net verwijderd.

Reacties

Ik wens alle lezers een vrolijk kerstfeest. In onderstaand stulpje verwacht je dat vanavond de kalkoen op tafel staat. Koperen pannen achter het venster staan te wachten op een zalig kerstmaal. Het licht is stemmig. De luiken staan open. De gasten worden verwacht.

Dit Anton Pieck-achtige tafereel is geschoten in Zuidoost. Waar gaat men zo sfeervol ter tafel in ons stadsdeel?

Reacties (3)

Vandaag kun je in volle kerstsfeer winkelen en 'windowshoppen' in de chique PC Hooftstraat van Amsterdam. Maar naast 's lands elegantste winkelstraat is het meest sjofele pad van onze stad gesitueerd. Tussen PC Hooft- en Vossiusstraat ligt het goed bewaarde geheim van het Schapenburgerpad (zie kaart).

De eerste vermelding van dit polderpad, dateert uit 1734. En ondanks dat deze grotendeels onverharde 'eigen weg' wordt aangemerkt met een verbodsbord zou ik er toch eens gaan kijken en door de ijzeren poort stappen om kennis te maken met het Amsterdam van de vorige eeuw.  

Aan de rechterkant bij de ingang valt een bronzen plaat op. Die hangt er nog niet zo lang. Hierop wordt de achtergrond van het pad geschetst. Sinds de 18e eeuw is het pad namelijk gedeeld eigendom van een vereniging van huizen aan de Vossiustraatzijde en de gemeente. Drie commissarissen hoeden over het pad, waarvan twee aangeërfden en een lid van het gemeentebestuur.

Tot de invoering van de stadsdelen waren wethouders als Joop den Uyl, Han Lammers en Jan Schaefer namens de gemeente president-­commissaris van het Schapenburgerpad. En ook ik mocht mij tooien met deze titel van 2002-2006 als dagelijks bestuurder van stadsdeel Oud-Zuid. Inmiddels is Egbert de Vries al enige jaren namens stadsdeel Zuid de aangewezen commissaris.

U moet zich overigens niet voorstellen dat deze bijbaan voor mij veel om het lijf had. Jaarlijks waren er de vergaderingen maar die konden prima door ambtenaren worden waargenomen. En behalve de vrees voor de oprukkende PC Hooftstraat en de onverlaten op het pad, was er er weinig loos.

Het ruim 300 meter lange pad dat doodloopt op de hekken van de tuinen van panden aan de Van Baerlestraat is een wandeling langs achtertuinen en schuttingen. Vroeger was het pad een stuk breder, maar de modewinkels zijn steeds verder opgerukt. En op sommige punten wordt de rust onderbroken als je de zaken van de PC Hooft inkijkt. Paspoppen voorzien van de laatste mode en de nieuwste schoenencollecties in ledlicht, herinneren de wandelaar er aan dat het 2013 is.

Het pad heeft overigens haar huidige verschijningsvorm mede te danken aan een incident uit 1885. Toen was het de bedoeling dat het pad deels gebruikt zou worden voor het tramspoor. De aanwezige eigenaren tekenden protest aan en bewezen dat dit geen louter gemeentelijke grond was. De daarop gelegde tramlijn van de Amsterdamse Omnibusmaatschappij diende te verdwijnen en is vervolgens omgelegd naar de Hobbemastraat. Sindsdien heeft het pad haar autonomie gehouden.

Langs de weg staat een aantal woningen die de tand des tijds hebben overleefd.

En soms krijg je een doorkijkje zoals hier bij een weggevallen pand in de Vossiusstraat waarbij je zicht hebt op het Vondelpark.

 

En bij het eindpunt staat wederom een woning waarbij op de terugweg de winkelpanden aan de rechterzijde liggen. Kortom wie in de drukke metropool de winkels even links wil laten liggen, is er een verborgen plekje om zich te laven in het verleden. 

Reacties

En na de boodschappen bij Sperwershof is het ook goed om even in het stadsdeel een kerstinkoopje te doen. Een potje honing van Zuidooster bijen, te koop bij boerderij Langerlust.

 

Zie hier het verhaal van de imker van Langerlust, die naar eigen zeggen het oudste beroep ter wereld uitoefent. Het resultaat kan mooi in de kerstsok.


Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl