Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)

Het land is rijk aan natuurlijke hulpbronnen. Voor de toerist heeft het in essentie alle hoogtepunten van Zuid-Amerika. De woestijn bij Coro, de Caribische kust met prachtige stranden, de Orinoco-delta met haar indianen, de tafelbergen in het zuidoosten met de hoogste waterval ter wereld, de laaglanden met ranches en de uitlopers van de Andes met fraai besneeuwde pieken tot wel 5000 meter hoogte. We hebben het over Venezuela.

Ik bezocht Zuid-Amerika meerdere malen, waaronder het eerder genoemde land in 1997. In veelzijdigheid is er geen natie die meer het bezoeken waard was in dat continent dan Venezuela.

Ik spreek in verleden tijd omdat er na mijn bezoek nogal wat veranderd is. De armoede, geen onbekend begrip in Latijns-Amerika, steeg er tot grote hoogte. Meer dan de helft van de bevolking moet er inmiddels op een houtje bijten, aldus recente cijfers van de Verenigde Naties. Dat staat in schril contrast met de rijkdom aan olie die het land kent en waarmee men omliggende naties paait. Het volk merkt weinig van deze weldaden.

En ook de criminaliteit tiert er welig. Caracas behoort tot de onveiligste hoofdsteden ter wereld en gijzelingen met grove berovingen zijn aan de orde van de dag. Het leger en politie, die van oudsher al een stevige vinger in de pap hebben in Venezuela, laten hele windstreken onbekommerd.

Wetten werden aangenomen bij de gratie van 1 man. En als je hier kritiek op hebt kan dat resulteren in langjarige opsluiting of soms zelfs de dood. Het land heeft dan ook in rap tempo een bijzondere status opgebouwd in het dossier mensenrechten.

Om deze grijze sluier te verhullen werd geld gepompt in de promotie van de sport en missverkiezingen. Traditioneel mag Venezuela zich rekenen tot de landen met de mooiste vrouwen. Ze werden bij bosjes opgeleid en omgevormd om zich te tonen op internationale podia als trots van de natie. En de gewonnen prijzen werden als succes aan het volk opgevoerd als bewijs van de geslaagde revolutie.

Er is dan ook een 'nieuwe' wind gaan waaien de afgelopen 15 jaar in Venezuela. Ik hoop dat daar na vandaag weer verandering in komt. En dat de beminnelijke bewoners van dit prachtige land weer in vrijheid kunnen gaan leven.

Reacties (1)

Iedere gerespecteerde branche kent zijn prijzen. Ook in de fysieke sector zijn er vele nominaties te verkrijgen en eretitels te verlenen. Voor het renoveren van gebouwen bestaat een aparte categorie die enig aanzien geniet in ons land: de Gulden Feniks. Een gebouw uit Zuidoost speelt zich in de kijker voor deze titel.

De flat Daalwijk heeft 1,5 jaar geleden een metamorfose ondergaan. Van het gebouw van Rochdale zijn twee segmenten blijven staan met in totaal 185 woningen. Voor de helft zijn de woningen teruggekomen voor studenten, het andere deel in de reguliere sociale voorraad.

 

Oude situatie

oud

Nieuwe situatie

nieuw

Die bijzondere renovatie is een nominatie waard voor de Gulden Feniks. De Gulden Feniks prijs richt zich exclusief op het hergebruik van de bestaande gebouwde voorraad. De stichting Nationaal Renovatie Platform (NRP) looft deze prestigieuze prijs ieder jaar uit voor de beste renovatie- en transformatieprojecten van Nederland. Het zou prachtig zijn als het fraai uit de as herrezen Daalwijk zich mag tooien met deze Feniks.

Reacties

Dit weekend kreeg Klusflat Kleiburg veel aandacht. Het perspectief van sloop raakt verder naar de achtergrond met het stijgende aantal optienemers voor een kluswoning. En ook de publieke opinie waardeert deze strijd voor behoud. Het particuliere opdrachtgeverschap kan 'sociaal cement' voor de buurt opleveren. Immers iemand die de verbouwing van zijn eigen woning (van binnen) kan aansturen is ook capabel om een school te besturen.

Ook op andere fronten werken we in het stadsdeel aan de komst van dergelijke pioniers. Binnenkort slaan we een eerste paal in Zuidoost. Op zich niet uniek. Maar deze paal markeert het einde van de maakbaarheid. In de zestiger jaren werd de Bijlmermeer op de tekentafel bedacht. Gescheiden functies en wonen in grootschalige complexen was daarbij leidend. Deze autoritaire droom van collectiviteit en daadkracht werd echter ruw verstoord.

Later kwam het inzicht dat laagbouw beter beheersbaar was. De organische stedenbouw werd geintroduceerd. Binnen randvoorwaarden groeide per gebied de plannen in overleg met bewoners. Nog steeds waren het de corporaties, met name Rochdale, die hierbij het voortouw namen. Nu deze sector in zwaar weer zit komt er ruimte voor particulier initiatief.

lokatie waar 1e paal wordt geslagen aan 's Gravendijkdreef

Deze paal wordt deze maand de 1e in een reeks van woningen die wordt gebouwd aan de 's Gravendijkdreef op uitgegeven vrije kavels. Deze paal luidt een nieuwe episode in de Vernieuwing van de Bijlmermeer in waarbij niet meer grootschalig en Top Down de stad wordt ingericht. Dat vraagt ook om een stadsdeel dat ruimte geeft in haar kaders en steeds meer een regisseur wordt van ideeen die in de wijk ontstaan.

Reacties (4)

Plaatje! Waar staat het in Zuidoost?

nb raadplaat 128 wacht nog op antwoord.

Reacties (2)
Vandaag komt het Kabinet met haar plannen naar buiten om te bezuinigen. Naar het zich laat aanzien gaat dat gepaard met een forse teruggang in taken en verantwoordelijkheden. Maar de crisis vraagt ook om enige ruimte voor nieuwe investeringen om de economie aan te jagen.

Dat doet me denken aan een bezoek eind vorig jaar aan het ''Pauperparadijs'' Veenhuizen. Deze voormalige kolonie voor minder bedeelden is hard op weg om een gewaardeerd uitspanningsoord te worden. Nog steeds staan er drie gevangenissen in het Drentse dorp. Maar nog niet zo heel lang geleden werd het dorp gedomineerd door de opvang van gestraften.

De opvanghuizen van weleer zijn inmiddels gerestaureerd en de omliggende bossen zijn openbaar gemaakt. Al een tijdje geleden hebben kunstenaars er hun intrek genomen en zijn er galeries. En nu zien we ook een restaurant, hotel, theehuis, kliniek en aardige boetiekjes, in het veendorp opdoemen. Ook het gevangenismuseum is vernieuwd. Het heeft de provincie zelfs behaagt om Veenhuizen voor te dragen op de voorlopige Nederlandse lijst voor UNESCO Werelderfgoed.
 
Ik was onder de indruk van de wijze waarop het erfgoed wordt gekoesterd. Tien jaar geleden was ik er ook en ik vreesde dat men met het wegvallen van het gevangeniswezen de gebouwen niet kon behouden. Wie wil hier investeren? Met de provincie en gemeente als aanjager hebben inmiddels ook private partijen en de consumenten de weg gevonden. Ik kan constateren, het is: 
Bord afkomstig van binnenplaats Gevangenismuseum Veenhuizen
 
Ja, dat is Keynesiaans beleid; investeren om de economie draaiende te houden. Daarbij dient er overigens wel sprake te zijn van perspectief op vevolginvesteringen door particulieren en bedrijfsleven, waarbij de overheid zich weer kan terugtrekken. Ik voorzie dat Minister Dijsselbloem vandaag een voorbeeld zal nemen aan Veenhuizen. Dan worden wat mij betreft de lessen van Keynes wijs gevolgd.



Lees meer...   (0 reacties)

Volgens de Atlas voor Gemeenten waarin de 50 grootste gemeenten worden vergeleken, is Amsterdam de aantrekkelijkste woongemeente. Het cultureel en culinair aanbod is voor hoogopgeleiden het best in de hoofdstad.

Maar vervolgens wordt een groot onderscheid gemaakt tussen wonen binnen en buiten de Ring A10. Buiten deze scheidslijn zien we een gering aantal hoogopgeleiden, met name academici zijn sterk ondervertegenwoordigd.

Als een evenwichtige spreiding in de stad een demping van problemen oplevert (een denkwijze die sociaal geografen onder bepaalde condities onderschrijven) dan zou Zuidoost moeten blijven inzetten op cultuur zoals broedplaatsen en aansprekende restaurants. Dat laatste hopen we in ieder geval eind dit jaar op het nieuwe plein van Hoekenrode terug te zien.

bron: Atlas voor Gemeenten 2012

Reacties (4)

De man met helm die ik gisteren presenteerde is Akwasi Frimpong. Het was eerder klein nieuws, maar de sprinter uit Zuidoost is in november vorig jaar gestart met een nieuwe carriere als bobsleeer voor het Nederlands team. Voorlopig is hij alleen nog te bewonderen bij wedstrijden op het Amerikaanse continent, zijn huidige woon- en studiegebied. Maar hij heeft me al verzekerd dat als het bevalt en hij dat kan combineren met werk en studie, dat hij ook breder gaat starten.

Eerder zag hij zijn Olympische droom als hardloper voor het Nederlands estafetteteam 4 x 100m in 2012 nog onvervuld blijven. Hij is nu de 4e man en remmer in het bobteam van Ivo de Bruin, het team dat zich probeert te kwalificeren voor de Olympische Spelen van Sotsji in 2014. Zie onderstaand ook het Amerikaanse persbericht over zijn debuut in de nieuwe tak van sport. Akwasi blijft verbazen!

--------------------

Akwasi Frimpong Pushes to the Dutch National Bobsled Team

            Akwasi Frimpong is headed to Lake Placid, New York this week, but he won’t be sprinting around a track in shorts. He’ll be in a full bodysuit, helmet, gloves, and special spikes for ice running for the American Cup bobsled races March 8-10.

                Yes, the rumors are true. Frimpong is trying his own version of “Cool Runnings” (a 1993 USA movie). In November 2012, after only pushing a sled on the ice track twice, Akwasi joined the Dutch national bobsled team at the World Cup races in Park City.

                Back in the summer, when he was trying to qualify for the London Olympics, Akwasi was courted by the Dutch bobsled Olympic team, training for about five days at the push track in Hardenwijk, the Netherlands. A push track is basically a bobsled on wheels that runs down a small hill on rails on dry land.

                “I pushed once with the team on the push track (in June) and they told me, I have the natural ability to be a great bobsled athlete, due to my power and speed,” Frimpong said.

                Back then, Frimpong was still reeling from his missed Olympic track chance, and recovering from an injury. But in September, encouraged by his private coach, Timothy O'Mara, Frimpong decided to give bobsledding a chance.

                “I still had not yet been in a bobsled on the ice yet. I may be strong and fast, but not every track athlete can run on ice,” Frimpong said.

                The Dutch team came up to Park City during November, and this is where he got his final chance to make the Dutch national team.

                “I did really well for my first time, according to Ivo De Bruin, the driver, and Nicola Minichiello, the national coach,” Frimpong said. The team qualified for the four-man World Cup Race in Park City, with Frimpong as the brakeman.

                “This was my first time in the bobsled,” Frimpong said with a bit of wonder in his voice. “But I officially showed that I was not only strong and fast on dry land, but that I could fly on the ice as well...”

                Frimpong is graduating in marketing this April from Utah Valley University. Due to a role elimination at his former work place, Frimpong can now concentrate on training and school.

                “After being noticed by the Dutch team last year, I told myself not to be sad anymore about missing out on the 2012 Track and Field Olympic Games and give bobsled a chance. There are not many athletes that get another chance in a multiple sports in their careers. I'm still learning a lot, but I have never made it to the world stage level in sports, after training in total for only eight days with a national team,” Frimpong said. “I guess for years I have been prepared for bobsledding without knowing it. If I can't sprint fast enough, maybe I can push hard enough – which I have done my whole life. Pushing myself to the next level, creating opportunities, and being patient in life.”

Reacties (2)

Nee, dit is geen opsporingsbericht voor een akkefietje.

Het gaat hier om een Zuidooster die op een bijzondere manier wil gaan presteren.

Over wie hebben we het en wat is zijn ambitie?

 

Reacties
Gisterenavond was er in het wekelijkse politieke cafe van de VVD, Libertijn, een debat over de superprovincie. Remine Alberts (SP-raadslid Amsterdam) en Elisabeth Post (gedeputeerde VVD Noord-Holland) kruisten de degens aan het Thorbeckeplein. De SP is tegenstander van het idee dat Noord-Holland fuseert met Flevoland en Utrecht. Tenzij de burgers zich hierover positief uitspreken in een referendum, voegde Harry van Bommel er aan toe. De VVD heeft zich met de PvdA in het regeerakkoord een voorstander getoond van het idee van het samenvoegen van provincies. De uitwerking ervan stuit op geducht verzet.
 
Johan Remkes, Commissaris van de Koningin van de provincie Noord-Holland, toonde zich in zijn nieuwjaarsbijeenkomst vorige maand niet erg positief over de opschaling van provincies in landsdelen. Dit is opmerkelijk want de provincie Noord-Holland was de eerste die aankondigde een fusie te willen met andere provincies. In dit geval ook met Utrecht en Flevoland. 
 
Ook over het streven van het Kabinet Rutte/Asscher naar gemeenten met minimaal 100.000 inwoners liet hij zich kritisch uit. ''De argumentatie voor 100.000+ gemeenten heb ik nog niet van de Minister van Binnenlandse Zaken gehoord. Het heeft er veel van weg dat hij het probleem bij de oplossing nog aan het bedenken is."
 
In zijn toespraak wees hij op de decentralisatieparadox: ''We schuiven taken door naar gemeenten omdat deze het dichtst bij de burgers staan, tegelijkertijd maken we de gemeenten groter waardooor de afstand tot de burgers groter wordt.''
 
Overigens denkt Remkes dat het geen vaart zal lopen met de gemeentelijke- en provinciale fusies. ''Want de kans is groot dat het in Den Haag bij woorden blijft. Het adagium daar was, is en blijft vrijwilligheid. Waar dit toe kan leiden hebben we in deze provincie recent nog meegemaakt. Een zorgvuldig doorlopen herindelingstraject strandde uiteindelijk in de Tweede Kamer.''
 
In kan mij nog een Minister van Binnenlandse Zaken herinneren die in 2006 riep dat kleinere gemeenten dienden te fuseren. Daar mocht geen misverstand over bestaan. Dat gold overigens ook voor het afschaffen van de stadsdeelraden. De meesten hiervan zijn inmiddels gefuseerd. Andere tijden?

Reacties (1)

Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik  een kleine bibliotheek met Bijlmerpublicaties (*) heb verzameld. De directeur van het Projectbureau Vernieuwing Bijlmer (PVB), Joop de Haan, wees me onlangs op een uitgave die ik nog niet kende, getiteld Een incident achter de Bijlmer, van Herman Feddema (1982) 

Het boekje beschrijft de geschiedenis van een moderne wijk in aanbouw, waarbij ook de Zuid-Bijlmer (tegenwoording meer bekend als Gaasperdam) uitgebreid aan bod komt.

Er worden lessen getrokken uit de bouw van de moderne wijk in de zestiger- en zeventiger jaren. Waar de Bijlmermeer aanvankelijk vanaf de ambtelijke tekentafel was ontworpen werd de invloed van overheidsdienaren en bestuurders gematigder vanaf de tachtiger jaren. Er kwam meer ruimte voor de woningbouwverenigingen om hun inzichten in te brengen. En zelfs particuliere adviesbureau's deden hun intrede. De vraaguitval in de hoogbouw resulteerde in meer grondgebonden woningen in het bouwkundig ontwerp voor Gaasperdam. Meer steden worstelden met deze vraag. Nieuwbouw mag niet meer bouwen voor de leegstand zijn, aldus de auteur. En zo staat Gaasperdam in 1982 model voor nieuwbouwwijken elders in het land.

De laagbouw en meer menselijke maat moest ook symbool staan voor het vasthouden van bewoners. Ruim 30 jaar geleden was al de analyse gemaakt dat de Bijlmer als doorgangshuis niet de ideale stad is geworden. Inmiddels kunnen na ruim 3 decennia ook de lessen worden getrokken uit de opzet van Gaasperdam.

Een verkenning vindt momenteel plaats naar de toekomst naar dit deel van de stad, waar zo'n 35.000 mensen wonen. Vragen die daarbij horen is welke voorzieningen bij de wijk passen de komende decennia en hoe we de samenstelling zien in de toekomst. Bewoners, organisaties en bedrijven praten mee (#).

Het doel van de verkenning is dat er een gedragen visie op Gaasperdam wordt ontwikkeld met daaraan gekoppeld verschillende acties voor de korte en middellange termijn. Voor de zomer van 2013 moet duidelijk worden welke visie er ligt en welke acties daaruit voort kunnen komen.

Dit decennium leert ons dat we het daarbij niet alleen moeten zoeken in stedenbouwkundige en fysieke oplossingen. En nog meer dan voorheen zal de overheid moeten kijken naar initiatieven uit de wijk en van partijen die al belangen hebben in een buurt. Wellicht zal dan over een poosje de revitalisatie van Gaasperdam weer model zijn voor wijken die 40 jaar geleden van de tekentafel zijn gekomen.

(*) Ik zou graag zeggen 'Zuidoost-boeken' maar het aantal boeken dat verschenen is over Gaasperdam en Driemond is op 1 hand te tellen. En als er dan een uitgave verschijnt over het gehele stadsdeel dan domineert het verhaal van De Bijlmer.

(#) Op woensdagavond 27 februari is de volgende sessie van de Verkenning Gaasperdam, tussen 18 en 21 uur (met broodje) in het Planetarium.

Reacties (4)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl