Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)
Denkend aan Joop van Stigt
Zaterdag 13 mei 2000 was het prachtig weer voor een heropening. Hoog bezoek stond in de houding. Excellentie Juan Antonio Markies van Samaranch was er speciaal voor ingevlogen. De voorzitter van het Internationaal Olympisch Comite stond naast Prins Willem Alexander. Na ruim 3 jaar hard werken werd de vernieuwde Arena aan het Stadionplein ingewijd. Duizenden klapten voor de terugkeer van het fraaie monument uit 1928. Vol trots stonden renovatiearchitecten vader Joop en zoon Andre van Stigt op hun tribune.
 
In 1996 had het er nog om gespannen. President-Commissaris van de NV Olympisch Stadion, Bram Mulder, vroeg me dat jaar of ik de werving wilde begeleiden. Ruim 20 miljoen gulden was er nodig om 'de pisbak van Ronteltap' te behouden. Een vrijwel onmogelijke opdracht mede omdat de Amsterdamse politiek er niet veel in zag. Woningen moesten er op die plek komen. Duco Stadig stond er op. Wat kon zo'n betonnen kolos daar nu tegenover zetten?
 
Er moesten goede tekeningen komen van het te renoveren stadion om gulle gevers te overtuigen. Op de Herengracht werd ik hartelijk ontvangen. Een oudere dame opende de statige deur. Ze wist waarvoor ik kwam en schoof me een grote envelop onder de arm. Ondertussen schudde ik de hand van een man die me veel succes wenste. 'Doe de groeten aan Piet Kranenberg', mijn eerste kennismaking met de architectenfamilie Van Stigt.
 
Uiteindelijk werd er 23 miljoen gulden binnengehaald door de Stichting Nationaal Reddingsfonds Olympisch Stadion. De renovatie kon in 1998 beginnen. Het oorspronkelijke gebouw van Jan Wils werd in ere hersteld. Een juweel kwam er voor terug, geschikt voor grote atletiekevenementen. En op die mooie zaterdag in mei van het jaar 2000, liep Amsterdam uit om de herboren parel van Zuid te bewonderen.
 
Een paar jaar daarna stond opnieuw het verdwijnen van een sportaccommodatie in Zuid op de rol. In 1998 was in stadsdeel  Oud-Zuid, voortgekomen uit Zuid en De Pijp, het voornemen om op de centrale plek van de Apollohal, het nieuwe stadsdeelkantoor te vestigen. In 2002 moest de kogel door de kerk. In dat jaar trad ik aan als bestuurder in Oud-Zuid, verantwoordelijk voor sport en de realisatie van een nieuw stadsdeelkantoor. Ik constateerde dat kosten voor de nieuwbouw aanzienlijk waren en ook het draagvlak om in de afgedankte hal te blijven sporten men name bij de basketballers, was groot.
 
Tot een besluit van de deelraad om de hal om te bouwen tot kantoor is het uiteindelijk niet gekomen. Als er al een meerderheid was te krijgen, was deze te krap om dit riskante project tot een goed einde te brengen. Ik vond in stedelijk wethouder Rob Oudkerk een kompaan die de doorslaggevende onderwijsmiddelen ter beschikking stelde om de Apollohal als sporttempel te behouden. In 2003 benaderde ik Andre van Stigt, de zoon van Joop, en al betrokken bij de schetsen voor het te realiseren stadsdeelkantoor, om de sporthal te renoveren.
 
Het in 1936 gerealiseerde monumentale voorbeeld van het Nieuwe Bouwen van Albert Boeken werd binnen 2 jaar omgetoverd tot een moderne sportaccommodatie. Binnen de planning en binnen het budget, dat kon je aan Andre wel toe vertrouwen. 
 
En toen ik vlak voor de oplevering nog een wandeling maakte door de lege Apollohal vertelde Andre van Stigt me dat dit wel een heel speciaal project voor hem was. Zijn vader Joop had namelijk als jonge tekenaar bijna 50 jaar eerder zijn eerste ervaring opgedaan met de pergola aan de glazen bioscoopgevel van de aangrenzende voormalige bioscoop Du Midi. Het deel van de hal dat door zoon Andre geintegreerd is in de sporthal. 
 
Regelmatig zal ik Andre in die jaren spreken over andere projecten in het stadsdeel zoals het Amsterdams Lyceum, Sweelinck College en het voormalige conservatorium aan de Baerlestraat (binnenkort open als hotel) waarbij vader Joop nog op de achtergrond betrokken is. Allemaal bijzondere renovaties waarbij oude gebouwen weer een nieuw leven krijgen.

Goede herinneringen bewaar ik ook aan de totstandkoming van het boek, Bouwmeesters met draagvlak, dat het levenswerk beschrijft van architectenbureau van Stigt (2006). Onder leiding van auteur Eisse Kalk werden interviews gehouden met nauw betrokkenen bij hun projecten. Ik wist dat de Van Stigts' een lastige verhouding hadden met politieke bestuurders. Bij het naslaan van de lijst met geinterviewden bleek ik zelfs de enige geraadpleegde politicus.
 

En ook bij mijn verhuizing naar Zuidoost bleef de familie bij me in de buurt. Mijn oog viel op een door Joop van Stigt ontworpen woning in Geerdinkhof, gelegen naast de woontorens van Groenhoven en Gouden Leeuw, die eveneens van zijn hand waren. Het is uiteindelijk een ander huis voor ons geworden. Maar in de tussentijd waren de complexen Gouden Leeuw en Groenhoven (uit 1975) wel toegetreden tot de lijst met 100 jonge Amsterdamse monumenten.
 
Ruim 10 jaar heeft het gerenoveerde Olympisch Stadion moeten wachten op een echt groot atletiekevenement. Afgelopen vrijdag 4 november werd in Helsinki bekend dat Amsterdam op deze historische plek het EK Atletiek mag gaan organiseren in 2016. Die dag overleed ook Joop van Stigt op 77-jarige leeftijd. Nog 1 keer klap ik voor de man die markante oude gebouwen een nieuwe functie gaf. Hij heeft onze stad veel waardevolle en blijvende herinneringen nagelaten.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl