Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen

Onlangs was ik in Driemond. Daar hing in sportcentrum MatchZO de oproep om te stemmen op Ome Piet van Vliet. Ter introductie. De man is een begrip in het dorp. Piet van Vliet is 86 jaar en ruim 62 jaar getrouwd met zijn vrouw Rie. Van hun zes kinderen wonen er vier in Driemond en twee in een dorp verderop. De 15 kleinkinderen en 11 achterkleinkinderen zie je ook regelmatig in Driemond.

De geboren Weesperkarspelnaar maakt nog wel eens de vergelijking met het Amerika waar de cowboys het land innamen van de indianen. Hij noemt zichzelf een 'indiaan'. De Amsterdammers die Weesperkarspel afpakten waren de 'cowboys'. Afgescheept werden ze, de voormalige bewoners van de Bijlmerpolder met kralen en spiegeltjes. Bij de opening van MatchZO in 2011, stond Piet van Vliet te glimmen. Ik kreeg een ferme handdruk van hem. 'Komen die cowboys toch nog wat terugdoen', riep hij glorieus. De zoon van Piet, Richard, stond aan het roer van een clubje die zich jaren heeft ingezet voor het stichten van het nieuwe sportcentrum.

De 'indiaan' nodige me uit voor een stukje taart bij het zestig jarig huwelijk, een paar jaar geleden. Van Vliet vertelde me hoe hij opgroeide in de Bijlmerpolder in een huisje met een enkelsteense muur. In de winter was het er koud. Een douche was er niet. Hij liep als kind een uur naar een school in Abcoude. Op zijn 14e was hij klaar met school en ging hij aan het werk. Hij had in Indonesie gediend.

Sinds 1966 woont hij met zijn vrouw in de Burgemeester Kasteleinstraat. Van Vliet is al decennia vrijwilliger bij voetbalclub Geinburgia. Hij was jeugdleider en zat in het jeugdbestuur.  Het clubblad werd bij de familie Van Vliet thuis in elkaar gedraaid. Het onderhoud van het gebouw behoord tot zijn taken. “Ome Piet” was zijn tijd ver vooruit. Goed sporten ging decennia geleden voor hem al samen met gezonde biologische voeding. Zijn motto “eerst zaaien dan oogsten”. Al snel bewerkte hij dan ook een volkstuin waar het hele gezin zijn krachten aan ontsproot. In de tussentijd was hij ook nog even 17 jaar voorzitter van de club. Op dit moment is hij vooral van het opruimen: iedere maandag leegt hij de vuilnisbakken op het sportcomplex legen en en krijgt het terras een veegbeurt.

Zijn nazaten kregen ook de clubliefde met de paplepel ingegoten. Oudste zoon Henk was dan ook al snel jeugdtrainer, 1e elftalspeler en nu voorzitter van een voetbalclub een dorpje verderop. Zijn zoon is daar alweer coach van het eerste. Oudste dochter Conny, kreeg verkering met een eerste elftalspeler. Met bestuursfunctie natuurlijk. Conny voetbalde ongeveer 40 jaar geleden zelf ook. Hield wel van een feestje en trad dan ook toe tot de feestcommissie. Ineke woont een dorp verderop, voetbalde in hetzelfde team als Conny en had, hoe kan het ook anders verkering met  een 1e elftal speler.  George, hielp zijn vader bij grote verbouwingen als hoofdonderhoud en was voorzitter van de behoorlijk sportieve Oranjevereniging die hij mede nieuw leven inblies. Zijn zoon Geoffry trekt zaterdags lijnen om er zondags, in het eerste, tussen te schitteren. Onderhoud is nu ook een van zijn taken. Zijn zus speelde tot haar knieblessure bij FC Utrecht. Pieter is bij de club een betrouwbare sluitpost. Richard, de Benjamin, is voorzitter van het sport en activiteitencentrum MatchZO, waar ook Geinburgia deel van uit maakt. Kortom Piet is ook genomineerd om hij zoveel nazaten heeft gecreëerd die zich ook weer inzetten voor de club. En daarom hangt de oproep om op het te stemmen in MatchZO.

Geef een stem aan Ome Piet van Vliet, hier.

Reacties

De natuur rukt op in de stad. Lepelaars en zilverreigers worden regelmatig gezien. IJsvogels krijgen steeds meer voet aan wal in Zuidoost. De ringslangen vermenigvuldigen zich goed. En ook de vos wordt steeds vaker door bewoners gespot. Die waarnemingen leveren vaak een zekere voldoening op. Maar soms is er ook afschuw.

Daar weet de kinderboerderij Bijlmerweide alles van. Na vele jaren verschoond te zijn gebleven van het sluwe roofdier zijn het afgelopen jaar aardig wat vogels gedood. Zo werd een zwarte zwaan te grazen genomen. Ook werden twee volwassen pauwen gedood. En de grote Brahma kippen en bijna alle muskus eenden lieten het leven dankzij een vos. Het vermoeden van de kinderboerderij is dat jachtterrein verkleind is door werkzaamheden aan de A9. Anderzijds wordt een beweging waargenomen waarbij vossen zich steeds nadrukkelijker manifesteren aan de randen en zelfs in de stad.

Dat leidt ook tot discussie over de beteugeling van het dier. Zo wordt ingezet op bescherming van weidevogels, zoals de grutto, door nesten te markeren en het gebied aantrekkelijker te maken als broedplaats. Anderzijds zien we op korte afstand van die weides een toename  van vossenholen. Geven we de vos de ruimte dan blijft de aanpak voor weidevogels wellicht vruchteloos en dan kunnen de kinderboerderijen komende jaren gaan investeren in extra afrastering. Kortom welke ruimte krijgt de natuur om zich te ontwikkelen in en om de stad? Ben benieuwd wat jullie daar van vinden.

Reacties (4)

T'is Pasen dus als raadplaat een haasplaat.

Waar treffen we deze angsthaas in Zuidoost?

Reacties

We kennen wereldwijd vrouwendag (8 maart). We hebben sinds kort een nationale pannenkoekendag (was 27 maart). En wist u dat er ook een Maand van het Groene Hart bestaat? En dat die eigenlijk geen maand is maar 6 weken: van 21 maart tot en met 30 april.

Om ons bewust te maken van de geneugten naast de deur zijn routes uitgezet. Nu ligt Zuidoost strategisch prima als uitvalsbasis. Wat te denken het pannenkoekenrestaurant 'Het Voordek' in Vinkeveen. Op vertoon van de maandkrant (ligt in hal stadsdeelkantoor) krijg je ook een korting van 5 euro op besteding van 25 euri. Zo maak je het maar liefst 6 weken lang pannenkoekendag!

Reacties

Niet meer zoeken.

Pot met goud is vanmorgen gevonden in zuidoostelijk deel van Amsterdam.

Reacties (3)

Onlangs was banenjager Mirjam Sterk in Zuidoost. De door het Kabinet benoemde Ambassadeur van het landelijke programma Aanpak Jeugdwerkloosheid was naar het Bindelmeer College gekomen om te kijken in hoeverre ze kan bijdragen aan stages voor de schoolkinderen. Onder meer Randstad was aanwezig om haar rol toe te lichten. We moeten nog zien welke vruchten dit gaat oplevereren.

Vandaag is al weer de laatste dag van de twee jaar durende stage van oud-kamerlid Sterk. Haar aanpak zit er op. Het resultaat wordt vandaag beschouwd door NRC Q. Conclusie: er zijn meer banen beschikbaar gekomen voor jongeren. De vraag die zich vervolgens opdringt is of dit komt door de aanpak van Team Sterk. Of is het de economie die meezit? NRC komt tot voorzichtige conclusie na vergelijking van cijfers in alle regio's dat aanpak 'een beetje' heeft geholpen.

Voor de positief gestemden onder ons, waartoe ik ook behoor, is dat best een prettig bericht. Je doet er wat aan om het verschil te maken, dan is het mooi dat daar ook in de cijfers wat van wordt gemerkt. Oordeel zelf: link artikel.

Reacties

Vorige week was ik op werkbezoek in het westelijk deel van onze stad, in Osdorp. We bezochten een voorbeeld met een groep bewoners van de K-buurt, ambtenaren en een medewerker van jongerenhuisvester Haerzathe. Welke lessen kunnen we trekken voor de dit jaar te realiseren ruim 200 eenheden op lokatie Klieverink?

We waren te gast in De Aak, een voormalig verzorgingstehuis waar nu ruim 180 jongeren wonen. Cocon Vastgoed is eigenaar, corporatie Stadgenoot beheert de woningen, die varieren van 24 tot 36 m2. We hebben stil gestaan bij begrippen als huisdieren, roken/niet roken, (camera)toezicht, afval en parkeren voor auto, fiets en scooter.

We hebben een tweetal woningen bezocht. In De Aak wonen jongeren van 18 tot 26 jaar. Tevens is er de mogelijkheid voor oudere jongeren (tot pakweg 30 jaar) om door te stromen naar een wat grotere woning in het complex. Daar kan ook samengewoond worden. In principe leven die groepen prima met elkaar. In het begin was er aardig wat reuring op de gangen en was er ook sprake van vernieling. Sinds er camera's in de lift en het gebouw hangen is het rustiger. Al met al is het goed om te zien hoe een grote groep jongeren samen leeft.

Reacties (4)

Waar in Zuidoost vinden we deze artistieke kreet van Ursula?

Reacties (13)

Een poosje geleden trok een aankondiging voor een tentoonstelling mijn aandacht. Op de poster herken ik Anton de Kom in zijn jongere jaren. Ik ben recent een kijkje gaan nemen in het Haags Historisch Museum.

Amsterdam kent haar lange geschiedenis met mensen die van heinde en verre naar onze stad zijn gekomen. Ook Den Haag koestert haar nieuwe bewoners. Niet ver van het Mauritshuis, aan de Hofvijver, ligt het Haags Historisch Museum (op foto links).

In de luwte van het Binnenhof ervaar je in dit museum de serene rust van de Hofstad. De Kom en zijn vrouw dienen hier als model voor de ''portretten van migratie'' die tot en met 5 april zijn te zien in dit Haagse Museum.

Beneden in de tentoonstellingsruimtes treffen we portretten van statige inwoners. Zoals die van een voor mij bekende Zeeuwse migrant, die het schopte tot raadspensionaris in de 17e eeuw. Hij liet in Den Haag het Catshuis achter voor zijn latere opvolger MP Mark Rutte.

In de zalen op de hoogste verdieping komen prominente en minder prominente Hagenaars in beeld die geboren zijn buiten Nederland. Benedictus de Spinoza komt aan bod. Niet ver daar vandaan staat Anton de Kom.

De Kom kwam in 1921 wonen in Den Haag om bij het regiment van de Huzaren te dienen. In 1926 trouwde hij met de Haagse Nellie Borsboom. Met hun vier kinderen woonde ze een tijd in de stad. De Kom werkte er na zijn militaire betrekking bij de Hanzebank. Daarna kwam hij in dienst als handelsreiziger in koffie en tabak. In die tijd was hij al een 'oproerkraaier', lezen we op het paneel.

In het deftige cafe Holandais wisselde hij van gedachte met communistische en antikoloniale zielsverwanten. In de leeszaal van Koninklijke Bibliotheek, aan de Lange Voorhout, scherpte hij zijn geest voor zijn manuscript 'Wij slaven van Suriname' (zie boven bewijs van toegang van bibliotheek). Tijdens de oorlog schreef De Kom voor het illegale tijdschrift De Vonk. Wij werd gearresteerd en stief in 1945 in Sandbostel, een buitenkamp van het concentratiekamp Neuengamme.

In een foto- en videoproject Stad van Aankomst krijgt de bezoeker een momentopname van migratie en Den Haag anno nu. Zij leggen de stad stil op cruciale momenten en portretteren bewoners en wijken

Naast persoonlijke monumentjes is er aandacht voor de divserse culturen in Den Haag. Een prominente plek is er ook voor Hindoestaanse goden. We herkennen Ganesha (met olifantengezicht), Lakshmi (op lotusbloem) Sarasvati (met sitar).

Kortom een bezoek waard, zeker voor 5 april!

Reacties (1)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl