Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)
Naar aanleiding van recente schietincidenten in Zuidoost is er vanuit diverse kanten het initiatief gekomen om een protestmars te organiseren in het stadsdeel.
 
De bewoners zijn het zat; het ''wapengekletter'' in hun buurt. Op zondag 1 april (geen grap) wordt er vanaf 15.00 uur verzameld met potten en pannen op het Anton de Komplein.
 
Een logo is er ook al:
 
Update 1 april:
Meer dan 100 mensen vandaag in de benen.
Actie is in gang gezet.
Lees meer...
Wie de groen kant van Zuidoost eens van dichterbij hardlopend wil bekijken is zaterdag welkom. Op 31 maart vindt weer de Gaasperplasrun plaats.

De loop wordt georganiseerd door onze atletiekvereniging AV Feniks. Deze keer is het vertrek vanaf het nieuwe atletiekgebouw in het Bijlmerpark. Inschrijven kan via de volgende link.
 Recreatieterrein Gaasperpark
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Zaterdag loop ik zelf overigens niet mee vanwege andere verplichtingen.
Lees meer...
Vijfenveertig jaar geleden werd begonnen met de bouw van de eerste woningen in een opgespoten polder ten zuidoosten van Amsterdam. Maar wat was ons stadsdeel voordat hier de eerste Bijlmerflat werd gerealiseerd.
 
Tot een halve eeuw geleden was de plek waar Zuidoost nu ligt een veenweidegebied dat leefde van landbouw en enige fabrieken. Onder de vlag van Weesperkarpsel strekte zich een forse gemeente uit, gelegen tussen Duivendrecht en 's Graveland.
 
Het huidige dorp Driemond was van geringe omvang en heette toen nog Geinbrug. Belangrijke plaatsen had de gemeente niet. Zodoende nam het bestuur met haar ambtenaren intrek in een pand in de naburige gemeente Weesp.
 
Honderdvijftig jaar geleden kwam een bijzondere burgervader aan het hoofd te staan van deze gemeente: Louis Diederik Taunay. Hij verenigt in zijn familiegeschiedenis relaties die tekenend zijn voor die tijd en ook nu nog actualiteitswaarde hebben.
 
Het geslacht Taunay stamde uit het Franse Poitiers. Met het Edict van Fontainebleau in 1685 kwam de Franse religieuze tolerantie onder druk te staan. De Taunay's waren Hugenoten en vluchtten met 50.000 lotgenoten het land uit. Nederland bood een groot deel van hen onderdak.
 
Maar niet alle Taunay's gingen naar Nederland. Een aantal van hen vertrok naar de West. Zo werd de grootvader van Louis Diederik geboren in Paramaribo. Hij was eigenaar van suikerplantage 't Vertrouwen aan de Beneden Commewijne. 

Zijn kleinzoon, de latere burgemeester, werd geboren in 1817 in Nederland en verhuisde op zijn 20e naar Weesperkarspel. Daar runde hij een fabriekje in scheepsbeschuit. Hij trouwde op zijn 30e met zijn nichtje, de jongere Adriana Maria Taunay. Zij is geboren in Paramaribo en is dochter van een planter. Het echtpaar Taunay krijgt 11 kinderen.
 
In 1863, het jaar van de afschaffing van de slavernij, werd Louis Diederik Taunay burgemeester van Weesperkarspel. De vrouw van de burgervader, Adriana Maria Taunay was als erfgenaam voor 1/8e eigenaar van plantage 't Vertrouwen. Dat jaar kwamen 377 slaven 'vrij' op deze plantage (*).
 
In 1866 wordt Taunay eervol ontslagen. Zijn vrouw is in 1865 overleden en een runderziekte eist voor hem zijn tol. Hij moet veel vee gerechtelijk onteigenen wat hem niet in dank werd afgenomen.
 
Maar naam maakt Taunay pas echt als hij in 1874 benoemd wordt tot slotvoogd van het Muiderslot. Hij verhuist naar het kasteel. De liefhebber van schrijver P.C. Hooft, eveneens bewoner van het slot, wordt een aanjager voor de renovatie van het middeleeuwse gebouw.
Muiderslot in 1893
 
Architect Pierre Cuypers voert de renovatie met succes uit. Op 31 januari 1902 overlijdt Taunay is zijn geliefde westertoren van het slot. Inmiddels kunnen we constateren dat het Muiderslot het best bewaarde middeleeuwse kasteel van het land is en zich mag tooien met de titel Rijksmuseum.
 
In perspectief stellen we vast dat anderhalve eeuw geleden een burgemeester in Weesperkarspel aantrad die nakomeling is van bannelingen en in wiens familie slaven werden gehouden, en dat heden nazaten van die slaven hun toekomst opbouwen op datzelfde grondgebied.
 
(*) De vrijheid van slaven in 1863 was maar relatief. Voor veel gedwongen arbeiders gold dat zij nog jaren te werk werden gesteld op de plantage om hun vrijheid af te kopen.
Lees meer...   (1 reactie)
In Zuidoost struikel je soms letterlijk op iedere straathoek over de kunst. Het raadobject voor deze week zullen velen op een andere manier herkennen dan op onderstaande foto.
Waar staat deze kunst en hoe heet het in de volksmond?
Lees meer...   (6 reacties)
Amsterdam Zuidoost heeft een club die het stadsdeel zo nu en dan in het zonnetje zet: Zuidoost Partners. Via de site ZUIDOOST.NL wordt je op de hoogte gehouden van het opgepoetste wel en wee in dit deel van de stad. Daar is niks mee en af en toe ook behoorlijk nodig.
 
Maar Zuidoost is het niet enige deel van ons Mokum's paradijs dat zich profileert. Zo heeft ook Nieuw-West een promotieclub, genaamd NICE NIEUWWEST. En ook die timmeren aan de weg.
 
En aangezien Amsterdam uit wel acht stadsdelen bestaat, kijken we nog even wat verder. En dan zien we ook dat een groepje fans, Noord haar gebied in de aanbieding doet via ILOVENOORD. De vrienden van Noord hebben zelfs een eigen kledinglijn.
ilovenoord shop
 
Hoe zou de tekst op het T-SHIRT voor Zuidoost er uit zien? Voortzetje:
 

IK WAS IN

 

NO GO AREA

 

020ZUIDOOST

 

 
 
 
Lees meer...   (8 reacties)
We beleven weer warme dagen in ons land. Zaterdag gaat de lente worden gevierd in Zuidoost.
 
Bryan Bijlhout, ook wel bekend als Bryan B, heeft recent een talentenjacht gewonnen die landelijke aandacht kreeg op SBS6. De Zuidooster die al enige decennia als zanger aan de weg timmert, streek daarmee een miljoen Euro op. Mede dankzij de vele stemmen uit ons stadsdeel die per SMS konden worden gegeven voor 80 cent per bericht.
 
De miljonair wordt hier dan ook regelmatig op straat op aan gesproken: 'Ik heb op je gestemd. Is je geld al binnen? Dan ga je mij die 80 cent nog moeten teruggeven.' Dat lijkt ondoenlijk maar de winnaar betaalt zijn fans terug in een gratis optreden aanstaande zaterdag 24 maart in Zuidoost. Daar wordt tevens een huldiging door het stadsdeel aan verbonden.
Huldiging
Vanaf 15.30 tot 18 uur zal het afgeladen zijn op het Anton de Komplein. De corpulente zanger is overigens ook mateloos populair in Suriname, waar hij al jaren voor volle (gym)zalen zijn zangkunsten ten gehore brengt. Ook in dat land zal hij binnenkort in de bloemen gezet worden.
 
 
De afgelopen week scoorde radio6 veel luisteraars met De Zwarte Lijst. Otis Redding met zijn (Sitttin’ on) The Dock of the Bay, is aanvoerder van lijst. Vandaag (vrijdag 23 maart) om iets voor 19 uur, gaat dit nummer de ether in.
 
Veel discussie is er geweest over wat er allemaal niet in de Zwarte top 70 stond. Voor diegene is er zaterdagavond in De Bijlmersporthal een avond onder de titel ''Let's get it on, the come back of golden oldie's & ballads''. De vereiste kledingcode wordt bestempeld als: You Know. Vanaf 22.00 uur gaat het los, entree bedraagt 10 euro.
Lees meer...   (2 reacties)
De afgelopen week schreef ik op dit blog twee maal over het zware middel van dreigende no-go areas in het licht van de indicatoren voor kansarmoede in Amsterdam in het algemeen en Zuidoost in het bijzonder.
 
Basis hiervoor is het recent verschenen studie De staat van integratie: Amsterdam-Rotterdam van onderzoekers Han Entzinger en Paul Scheffer.
 
Nu van meerdere kanten het zware stempel van het NGA-woord is bekritiseerd is het nu tijd om de inhoud van de studie te analyseren en te kijken wat Zuidoost hier tegenover stelt.
 
Om te beginnen is het bijzonder om vast te stellen dat met deze studie voor het eerst ook de statistieken van Rotterdam en Amsterdam vergelijkbaar zijn gemaakt.
 
Ook valt te lezen dat voor het abstractieniveau grotendeels is gekozen voor het onderscheid in bevolkingsgroepen en minder vaak wordt teruggegrepen in een vergelijking tussen wijken.
 
Kern van het het lezenswaardige betoog van Entzinger is dat de klassieke integratiebeleid, gericht op etnische groepen, aan kracht verliest mede doordat de grens tussen allochtoon en autochtoon vervaagt door vermeninging. Migratie is ook niet meer per defintie een kenmerk van achterstand.

Beleid zal gericht moeten zijn op alle burgers en alleen in gevallen van uitzondering op verschillen als de voortvloeien uit achtergrond of cultuur. Wel constateert Entzinger dat de rol van de lokale overheid steeds minder groot wordt bij integratie en dat andere actoren zoals bedrijfsleven en maatschappelijk veld een steeds grotere factor zijn.

Zowel Entzinger als Scheffer constateren dat Rotterdam en Amsterdam als doorgangshuis haperen. Ze zien een tendens waarbij steeds meer kansarme migranten in de stad achterblijven. In het bijzonder wordt ingegaan op de positie van onderwijs en het gegeven dat respectievelijk in Amsterdam 18 procent en Rotterdam 15 procent van de kinderen uit groep 8, niet meetellen in de CITO-eindtoets. De segratie van migrantengemeenschappen is, in tegenstelling tot Rotterdam, in Amsterdam toegenomen, aldus de onderzoekers. Met name in hoofdstad buiten de ringweg is er in de afgelopen decennia een forse vermeerdering van niet-westerse allochtonen. Die toename brengt Scheffer ook in verband met verhoging van kansarmoede.
 
Scheffer suggereert op basis van dit inzicht een evenwichtiger immigratiebeleid. Maar onduidelijk blijft hoe hij dit beleid vertolkt wil zien. Maar dat was ook niet de opdracht.
 
De onderzoekers hebben een heldere foto gemaakt van de uitdagingen voor de twee grootste steden van het land. Ze geven bestuurders een handzame vertaalslag van de cijfers. En vervolgens is het aan de politiek om hier beleid op te enten.
 
De getoonde cijfers voor Amsterdam en Zuidoost in het bijzonder tonen voor mij geen verrassingen. Ik ken de rapporten waar ze op zijn gebaseerd. De hardnekkige achterstanden, zoals armoede en werkloosheid in delen van de G-, H- en K-buurt alsmede Holendrecht West en delen van Venserpolder, zijn bekend. Daarbij zien we ook dat in sommige buurten, de cijfers in de afgelopen vijf jaar zijn verslechterd.
 
De alarmerende indicatoren voor kansarmoede in de grote steden, zoals de cijfers voor niet deelname aan de CITO-toets, doen de vraag rijzen of we in Zuidoost op de goede weg zijn?
  
We weten dat resultaten in het onderwijs niet snel geboekt worden. In 2008 is het stadsdeel gestart met de aanpak, 'Omdat elk kind telt'. Begin dit jaar is vastgesteld dat de rekenprestaties van de basisscholen in Zuidoost substantieel zijn verbeterd. Bij 52% van de scholen (14 scholen) liggen de rekenprestaties nu op bovengemiddeld niveau. Dit is een verbetering van 17% in vergelijking met de meting bij de start van het project. 7% van de scholen (2 scholen) presteert nog op zwak niveau. Bij de start van het project behaalde 30% van de scholen (8 scholen) de score 'zwak'. Daarbij is elk kind, dus ook die niet deelneemt aan de CITO-score, meegeteld. Deze gegevens stemmen hoopvol, waarbij gezegd dient te worden dat intensieve begeleiding ook de komende jaren noodzakelijk blijft.
 
En ook als we naar andere kwetsbare groepen kijken dan herkennen we vorderingen. Al langer is bekend dat de aanpak van verslaafden in Zuidoost succesvol. De populatie is geslonken en de hardnekkige gebruikers zijn allen in een traject van begeleiding en bijzondere behuizing. Een andere kansarme groep waren de tienermoeders. Vastgesteld kan worden dat de leeftijd waarop jonge vrouwen kinderen krijgen in Zuidoost, hoger is geworden. Mede dankzij voorlichting op scholen en via kindercentra is het aantal tienermoeders in Zuidoost sterk afgenomen.
 
Een ander aspect dat in verband kan worden gebracht met kansarmoede is de investering in de leefbaarheid. Een schone en veilige omgeving daagt inwoners die stijgen op de ladder, uit om te blijven in een buurt en kan tevens nieuwe potentieel succesvolle huurders en kopers, aantrekken. Hier is het stadsdeel aan zet.
 
Zuidoost was een aantal jaar geleden veruit het vuilste gebied van de stad. Stedelijke metingen gaven het stadsdeel eind 2006 een ruime onvoldoende, met gemiddeld een 4,9 en op veel delen uitschieters onder de 4, op een schaal van 10. Blok voor blok is er geinvesteerd in voorlichting en handhaving. Het lijkt al weer bijna normaal, maar met een gemiddelde waardering in de metingen van rond de 8, behoren we inmiddels tot de schoonste delen van de Amsterdam. Een resultaat waar we trots op kunnen zijn!
 
En in het rijtje van schoon, heel en veilig past ook de verloederde omgeving van de metrostations. Dit zijn de visitekaartjes waar reizigers kennis maken met Zuidoost. De afgelopen jaren is grootschalig geinvesteerd in de vernieuwing hiervan. Afspraken zijn gemaakt met het GVB over het schoonhouden van de metro's en stations. Het stadsdeel houdt met succes de omgeving plak- en grafittivrij. 
 
En ook op het gebied van de veiligheid zijn sprongen gemaakt in de afgelopen 5 jaar. Door een intensieve samenwerking met politie met verscherpt toezicht en programma's voor begeleiding van risicovolle jongeren, zijn veel daders en hun wapens van straat gehaald en is ook preventief succes geboekt. Daarmee scoort Zuidoost inmiddels in de stedelijke veiligheidsindex in het bovenste rijtje.
 
Verbeteringen in de aanpak zijn zeker nog mogelijk. Zo kunnen we stil staan bij de vraag of de inzet effectief en efficient is in het licht van het groot aantal betrokken partijen, ingezette middelen en capaciteit. Maar de knoppen waar een stadsdeel aan kan en gezien de genoemde studie ook moet draaien, zijn in beeld en worden benut.
  
Ik constateer ook dat we in Zuidoost, met ons vernieuwde diversiteitsbeleid uit 2009, afscheid hebben genomen van de generieke groepsbenadering. We richten ons bij bewoners primair op het individu als bewoner van het stadsdeel en niet als lid van een groep. Daarnaast hebben we stappen gezet om de concentratie van problemen, zoals in Holendrecht West, te vertalen naar een instroomaanpak waarbij nieuwe kansrijke groepen (zoals verplegers en studenten) worden uitgedaagd om in de buurt te wonen en nieuwkomers met hardnekkige problemen intensief worden begeleid.
 
Kortom de staat van de integratie wordt in Zuidoost gekenmerkt door kansarmoede bij een aanzienlijk deel van de populatie. Daar wordt een lonende aanpak tegenover gezet die inspeelt enerzijds op de bestaande bewoners en anderzijds kijkt naar instroom van kansrijke nieuwkomers. Zo kan het doorgangshuis weer gaan functioneren als een voortvarende emancipatiemachine.
Lees meer...
Om de middenklasse vast te houden en aan het stadsdeel te binden moet ook het woningbestand uitdagend zijn. In dat kader past het idee van een villawijk voor Zuidoost. De slaagkans voor iemand die een woning zoekt van boven de 500.000 euro is namelijk minder groot dan de zoeker van een woning van pakweg 150.000 euro. En dat is oneerijk.
 
Als je rijke wijken bekijkt vanuit het perspectief van integratie dan hebben onderzoekers (*) al eens geconstateerd dat rijk en arm geen intensief contact leggen. Kortom iemand die arm is gaat zich niet aanpassen aan zijn of haar rijke buurman en andersom. Die emancipatie vindt voornamelijk plaats met mensen die een stapje op de ladder van de welvaart met elkaar verschillen. Maar we zien wel dat mensen met een hoger inkomen zich overwegend beter kunnen vrij maken voor maatschappelijke klussen, zoals school- en sportbesturen. En daar heeft een hele gemeenschap baat bij.
 
Tegenstanders van deze wijk voor de rijken, wees gerust, de crisis gooit ook hier roet in het eten. De bouwers staan niet in de rij voor dit soort type woningen.
 
Toch gloort er hoop in de Bijlmer. Tot nu toe moet Zuidoost het doen met 1 villa in Zuidoost. Villa Sophia aan de Gaasp.
Dit is trouwens geen huis meer dat door een familie bewoond wordt maar een filosofisch centrum voor vrouwen. Maar mijn oog viel recent op het onderstaande bord in de Bijlmerweide.
Dit bord is recent neergezet in het groengebied. Kondigt zich hier de bouw van een chique wijk aan of zit er een adder onder het gras?
 
Achter het houten bord ligt een soort mestvaalt. Dus dat lijkt niet op een toekomstige behuizing voor een rijkaard. Google biedt uitkomst. ''Natrix Natrix'' is de latijnse benaming voor ringslang. En zo moeten we dus begrijpen dat we op deze plek te maken hebben met een broedplaats voor reptielen. We moeten dus nog even geduld hebben met de villawijk in Zuidoost.
 
(*) Ronald van Kempen, Jan Willem Duyvendank en Sako Musterd toonden dit aan in diverse onderzoeken in vorige decennium.
Lees meer...
Twee weken geleden zag een integratierapport het licht van de onderzoekers Entzinger en Scheffer. Amsterdam en Rotterdam werden langs de meelat gelegd. Entzinger hintte daarbij in de context van het haperende doorgangshuis op het perspectief van no-go areas, als investeringen uitbleven. De rest is inmiddels een historie die zich al aardig heeft gezet in een relativering van die opmerking. Met inachtneming van de ernst van de achterstanden.
 
De geschiedenis van een wijk waar drommen mensen bepaalde buurten negeren om liever een blokje om lopen ligt in Zuidoost al weer een tijdje achter ons. Toch is deze periode levendig gedocumenteerd. YouTube is ook hier een eindeloze bron. Voor wie een beeld wil krijgen hoe het ooit was, is dit filmpje het bewijs dat vroeger niet alles beter was.
 
Interessant is nog dat we in de korte docu van AT5 een hoofdrolspeler van het Zomerfestival voor 2012 in beeld krijgen, Emile Esajas. Die is op campagnepad voor d66 (volgens mij in 1994) in winkelcentrum Kraaiennest (*).
Kraaiennest gezien vanaf Kameleon (2011)
 
Bewoners beschrijven voor verslaggever Ton van Royen de situatie in hun buurt en geven als suggestie dat de politie meer macht moet krijgen. Heropvoedingskampen, worden genoemd evenals de suggestie om mensen aan het werk te helpen.
 
Dan blijkt het winkelcentrum een no-go area voor Esajas te zijn, hij moet de tent verlaten. Waarop hij besluit: ''Ik ga er werk van maken''.
 
Ik hoop dat we hier in 2012 de vruchten van mogen plukken.
 
(*) Esajas is regelmatig van partij gewisseld. Mij staat bij dat hij zelfs op de landelijke lijst van onze naamgenoot Emile Ratelband heeft gestaan.
Lees meer...
Niet alleen op het grasmat doen de Godenzonen het de afgelopen weken goed. Ook op het maatschappelijk veld scoort Ajax.
 
Met de Ajax Campus haalt de club het beste uit jongeren van 16 tot 24 jaar. Alleen al de vraag stellen: ''Wat is jouw ambitie?'' en jezelf het antwoord horen geven zet tot nadenken. Jongeren leren zichzelf beter presenteren.
 
De afgelopen maanden is proefgedraaid op het trainingscomplex van Ajax, De Toekomst. Ook vanuit Zuidoost hebben jongeren deelgenomen aan de sessies. De ervaringen zijn positief en hebben afgelopen week geleid tot het officiele startsein tussen Ajax en de gemeente Amsterdam voor het opzetten van de Ajax Campus.
Bekijk de afbeelding op ware grootte
 
 
 
 
 
 
Axios is initiatiefnemer en uitvoerder van deze Ajax Campus. Een herkenbare aanpak voor alle gedragsinterventies die Axios uitvoert voor  risico-supporters en andere doelgroepen met risico gedrag en/of een sociaal maatschappelijke achterstand.
 
Deze interventies vinden plaats op het trainingscomplex van Ajax, op school en in de wijk. Kijk hier naar het filmpje.
 
Woensdagmiddag 21 maart is een afvaardiging van Ajax overigens ook de te gast in Zuidoost in het kader van het project Streetwise. Vanaf 15 uur is er een clinic op het sport- en spelplein aan het Vreeswijkpad.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl