Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)

Een paar jaar geleden was er op mijn spreekuur een bewoner die fors in de schulden zat. Maar, zo betoogde zij, de organisatie die schuldhulp verleent kon niks voor haar betekenen. Wat was het geval, mevrouw had een eigen woning en moest die eerst verkopen alvorens ze kon rekenen op ondersteuning. Deze hulp wordt uitgevoerd in Zuidoost door Madi en wordt gesubsidieerd door het stadsdeel. Inmiddels was er ook een makelaar in ons stadsdeel die me aansprak op de penibele positie van huiseigenaren. Ik ben vervolgens aan de bel gaan trekken bij diverse organisaties.

Wie helemaal niets heeft, is er beroerder aan toe dan iemand die financieel aan de grond zit maar nog wel een eigen huis heeft. Dat de aandacht van schuldhulpverlening altijd naar de eerste groep, de echte minima, is uitgegaan, vind ik logisch. Maar het wordt een ander verhaal als dat eigen huis onverkoopbaar blijkt te zijn. Het huis is weliswaar bezit, maar als je het niet te gelde kunt maken, kun je er niet van eten, en kun je het niet inzetten om schulden af te betalen.

De eigenaar van een onverkoopbaar huis kan vervolgend problemen krijgen die even groot zijn, dan die van de 'echte' minima. Twee tot drie van de 10 mensen die aankloppen bij de schuldhulpverlening hebben een eigen huis. De vereniging voor schuldhulpverlening (NVVK) zag dit gelukkig in. Met de banken heeft de NVVK in 2013 een overeenkomst gesloten. Daarmee kunnen huiseigenaren sinds vorig jaar ook bij Madi terecht voor een traject.

Het belang hiervan is dat de financiële nood van mensen met een eigen huis serieus wordt genomen, dat ze niet worden weggestuurd met de boodschap dat ze eerst maar hun huis moeten verkopen. Als je huis onverkoopbaar is, helpt zo'n boodschap niet. Integendeel: het voedt de frustratie en de psychische nood.

Tweede punt is het beperken van de schade voor de maatschappij. Dat er verlies moet worden genomen op huizen van eigenaren die aan de grond zitten, is duidelijk. Om dat verlies te beperken, moet je het niet laten aankomen op een openbare veiling van het huis. Want een openbare veiling kan slecht uitpakken, niet alleen voor die ene verkoop, maar ook voor de waarde van het huizen in de straat. Bovendien moet de vertrekkende eigenaar een woning vinden in het betaalbare segment. En daar is de druk al hoog.

Inmiddels hebben tenminste 100 huiseigenaren (inschatting Madi) de weg naar het kantoor aan de Karspeldreef al weten te vinden. Het totale aantal eigenaren in de problemen in Zuidoost is naar verwachting veel hoger. Voorkomen is beter dan genezen. Ik ben daarom blij dat er het najaar een cursus start, specifiek gericht op huiseigenaren, om ze zo vroeg mogelijk te wijzen op hun mogelijkheden bij schuld.

Reacties

Boris Johnson, de flamboyante welbespraakte burgemeester van Londen, maakte vandaag bekend dat hij zich beschikbaar stelt voor het Lagerhuis vanaf 2015. Hij kan een geduchte concurrent worden voor de huidige premier David Cameron. De burgervader heeft namelijk nogal wat aansprekende daden op zijn palmares.

Afbeeldingsresultaat voor boris johnson

Een van zijn speerpunten was een netwerk met stadsfietsen (witte fietsenplan) inclusief fietspaden met snelle bindingen in de metropool. Deze zogenaamde 'cycle super highway' heeft hoge prioriteit gekregen boven andere verkeerstromen. In de afgelopen jaren is hard gewerkt aan de ambities. De stad staat inmiddels voor leenfietsen en er is een behoorlijk netwerk aangelegd. Om superpaden nog eens luister bij te zetten hebben ze een opvallende kleur gekregen.

Die plakken fietsasfalt kosten wel een duit. En om de belastingbetaler op dit punt tegemoet te komen is een beroep gedaan op het bedrijfsleven om een bijdrage te leveren. Daar wil de commercie dan wel wat voor terug, namelijk herkenning van het merk waardoor nog meer klanten het betreffende bedrijf weten te vinden. Anderzijds zit niemand te wachten op schreeuwerige reclames, die bovendien afleiden van een soepele doorstroming van het verkeer. Dat heeft er toe geleid dat de sponsor, de finaciele instelling Barclay's, met het idee is gekomen om de fietspaden te spuiten in de kleur van het bedrijf. Daar heeft de bank vervolgens 20 miljoen pond voor betaald om de aanleg van die Barclay Super Highways te financieren.

Amsterdam kan wat bij betreft nog wel wat superfietspaden gebruiken om te beginnen vanaf het Anton de Komplein naar het Amstelstation. Grotendeels kan daar gebruik worden gemaakt van bestaand netwerk, maar op sommige punten mag de fietsers een nog wat vrijere baan krijgen. Dat kost echter een lieve duit. Vraag aan de lezer is, vind je het een goed idee als die paden a la Londen worden gesponsord? Bijvoorbeeld in oranje, in de huiskleur van een Nederlandse bank.

Reacties (6)

Wie regelmatig met de metro reist ziet om zich heen dat er mensen zijn die gratis meeliften (glippen) en door de metropoort meelopen. Dit overkomt mij zelf ook regelmatig. Een paar maanden geleden sprong zelfs een man in mijn rug om zich nog in mijn kielzog te kunnen wurmen. Ik sprak vervolgens de man aan op zijn gedrag en ik kreeg verwensingen naar mijn hoofd. Toen ik vervolgens bleef staan kwam hij dreigend op me af en maakte aanstalte te gaan slaan. Ik wees hem fijntjes op de camera's op station Ganzenhoef die overal hingen. Hij deed een stap terug en liep weg om daarna buiten te blijven hangen. Ik ben uiteindelijk in de stroom mee naar buiten gelopen terwijl de man mij nariep. Een vervelende ervaring. Maar het kan slechter aflopen. Dat maakt dit recente bericht duidelijk.

Op 1 juni jl. komt het tot een woordenwisseling in de metro tussen een man en een glipper (zwartrijder) die op Bijlmer Arena is ingestapt. De glipper mishandelt de man in de metro en steelt zijn mobiele telefoon om vervolgens bij de eerstvolgende halte uit te stappen. Zowel het glippen in de metro op Bijlmer Arena als het uitstappen bij de halte Strandvliet is te volgen op de camerabeelden. Goed is te zien hoe eenvoudig je kunt meelopen, en zelfs de poort kunt openhouden voor een volgende glipper. Maar dan volgt een nog stuitender beeld. De verdachte hoeft bij het verlaten van Strandvliet zich niet door een poortje te wurmen maar er staat gewoon een poort wagenwijd open.

Nu kunnen er allerlei redenen zijn om een poort open te zetten die niet uit dit beeld blijken. Maar ik heb die open poort ook al eerder op Ganzenhoef waargenomen. En ik zie dat daar regelmatig mensen gebruik van maken. Als mensen eenmaal in hebben gecheckt dan moeten ze ook weer uitchecken. Dat kan niet via die open poort, dus het kan niet anders dan dat zwartrijders gebruik maken van deze opening in het net. En het GVB kan dat gewoon waarnemen met een camera! Met deze beelden in de hand ga ik navraag laten doen over nut en noodzaak van het open zetten van de poort op metrostations. Tevens vraag ik me af waarom glippen in Amsterdam zo eenvoudig is. Ik was nog niet zo lang geleden in Parijs. Daar is een ouder poortsysteem in gebruik. Daar is dit glippen echt een stuk lastiger.

 

 

 

 

Reacties (3)

Het heeft natuurlijk best een paar nadelen om in Zuidoost te wonen. Het is wat verder fietsen naar de Dam, al moet ik daar -gelukkig- niet dagelijks zijn. En een Thais restaurant heb ik hier ook nog niet getroffen. Al komt daar in 2015 verandering in, voorspel ik. Daar staat voor mij een aantal voordelen tegen over. Als het augustus wordt dan heb je profijt dat je aan de rand van de stad woont. Dan is het zwarte goud, weer rijp om geplukt en opgegeten te worden.

De eerste oogst gaat vers in het mondje. En daarna wordt de yoghurt en ijs er mee opgevrolijkt. Er gaat wat in de vriezer om over een paar maanden er nog plezier van te hebben, bijvoorbeeld voor een bramentaartje. En we potten het op in de vorm van jam. Ik ben benieuwd hoe medeplukster Jenny van Dalen het vergaat de afgelopen dagen. Zijn je handen al blauw?

Ik denk niet dat bewoners van de Dam zo'n gelukkige maand kennen!

Reacties (11)

Waar kan hier worden gedenksport in Zuidoost?

Reacties (7)

Ik las vanmorgen in De Volkskrant dat steeds meer bussen in het land worden bestuurd door vrijwillige chauffeurs. Al 150 buurtverenigingen zetten zich met gemiddeld 25 rijders in om een lokaal netwerk te bedienen, aldus de krant. De FNV vindt dit 'werkverdringing' en daarmee ongewenst. Ik zie dit anders.

Allereerst kunnen er meerdere redenen zijn waarom bewoners het heft in eigen hand nemen. Zo kan een lijn niet meer rendabel zijn omdat er te weinig betalende reizigers zijn om de dienst te bekostigen. Openbaar vervoer kost de overheid door de bank genomen geld. Maar je kunt hier bepalen dat iets te duur wordt om het nog in de volle omvang uit te voeren. Zo kan een vervoersbedrijf minder gaan rijden of zelf een lijn laten vervallen. Maar een reden kan ook zijn dat de lokale gemeenschap juist meer wil dan wat de lokale vervoerder aanbiedt. Zo wil men ook in het weekend en in de avond of nacht dat er (vaker) gereden wordt. Of bewoners wensen meer halteplaatsen. Het overnemen van taken van de overheid kan ook een combinatie zijn van bovenstaande ontwikkelingen. Deze zogenaamde verdringing van werk, zoals de vakbond dit ziet, kan je vanuit verschillende oogpunten bekritiseren.

Bewoners van dit land hebben ooit bedacht dat het handiger is zaken gemeenschappelijk te regelen dan onder elkaar. Denk daarbij aan het garanderen van onze veiligheid en het houden van droge voeten. Inmiddels is dit takenpakket van de overheid de afgelopen eeuw enorm toegenomen. Daar staat een verhoging van de lasten tegenover. Dat moet opgebracht worden uit inkomsten, zoals belastingen. Als bewoners het heft weer in eigen handen nemen, kan de belasting omlaag.

Een andere positieve ontwikkeling bij de verantwoordelijk die bewoners nemen is het gevoel van waarde. Het is algemeen bekend dat mensen met een eigen auto minder schade maken dan berijders van een leaseauto. Je bent toch net iets voorzichtiger voor iets dat van jezelf is dan van een onbekende eigenaar. Dat leidt uiteindelijk tot schonere bussen die minder onderhoud nodig hebben. Prettig voor de reiziger en per saldo lagere lasten voor de lokale gemeenschap.

In Nederland wonen steeds meer inwoners die niet meer werken maar nog wel wat kunnen. Denk daarbij aan vervroegde uittreders of 65 plussers. Zij willen zich nog graag nuttig maken. Mensen die meedoen zijn vitaler. Dat kan door bijvoorbeeld vrijwilliger te zijn op een bus, waarbij je uiteraard je eigen tijden bepaalt waarvoor je je wilt inzetten.

Tot slot kan meer maatwerk geleverd worden bij het zelf uitvoeren van een taak. Het is met twee volle boodschappentassen toch net iets prettiger als de chauffeur je voor je huis aflevert dan 200 meter verder bij de bushalte. En als je dan toch die bus hebt kun je ook aanbieden aan de lokale senioren of schoolkinderen om ze laten kennismaken met het museum in de buurt of het zwembad wat vaker bezoeken.

Kortom het overpakken van de busdienst kent wat mij betreft voldoende voordelen om dit als een positieve ontwikkeling te zien.

Reacties (6)

Iedere maand belicht ik een nieuwe ondernemer in ons stadsdeel. Hij of zij zorgt voor reuring in het gebied. Er worden nieuwe diensten of produkten aangeboden. En soms is er ook werkgelegenheid mee gemoeid. Deze maand is de beurt aan Budapest.

Dit is een winkel die recent is opgezet in Wisseloord (Gein) tegenover de Jumbo, door een van oorsprong Hongaarse ondernemersfamilie. De specialiteiten zijn dan ook afkomstig uit dat land. In de schappen staan onder meer wijnen, ingekookte groenten, chocolade en snoepjes uit dat land.

Specialiteit zijn de kwarken en worsten, aldus de uitbaatster. Toen ik in de winkel was, was er wat Hongaars publiek over de vloer. Maar ik begrijp dat ook Polen en Roemenen de zaak goed weten te vinden. En de salami blijkt ook bij de Nederlandse kopers in trek.

Ik maakte kennis met Ibolya (voornaam). Zij stond die dag achter de toonbank. Maar meestal is het haar dochter die de klanten gastvrij ontvangt.

Wie het water al in de mond staat moet even geduld hebben. De zaak is nu gesloten maar vanaf 14 augustus weer open.

Reacties (4)

Taxichauffeurs ziedend over plan Uber in Amsterdam

Dat kopte de Metro vandaag naar aanleiding van een nieuw digitaal hulpmiddel om meerijders te vinden. De dienst maakt het mogelijk dat er grootschalig personen vervoerd kunnen worden door iedere willekeurige autobezitter. Ik snap ze wel die taxichauffeurs. Er verdwijnt zo nog meer brood uit hun mond, terwijl ze wel aan een fiks aantal regels moeten voldoen. Vooralsnog heeft het Ministerie van Infrastructuur aangegeven dat ze de dienst niet zo maar zullen toestaan: ‘chauffeurs moeten zich aan dezelfde regels houden als straattaxi’s’.

Maar de vraag is hoe lang dit inzicht stand houdt. Formeel kun je het als overheid proberen te verbieden op basis van bestaande regels. Daar kunnen ze een eind mee komen. Maar als de maatschappij verandert kun je als overheid niet star blijven zitten. De realiteit is dat, ook zonder Uber, er in ons land al grootschalig wordt vervoerd tegen betaling, door normale auto’s.

Dat was vroeger al zo bij het rijden naar sportverenigingen. Een vader offert zich op om wekelijks te rijden, andere ouders vergoeden zijn vaste lasten. Vriendendienst kan je zeggen. Maar waar begint een incidenteel ritje waarbij de benzinekosten worden gedeeld en wanneer wordt het gezien als regelmatige taxidienst. Een grijs gebied.

De laatste jaren zien we een toenemende groep die geen eigen auto meer heeft. Soms delen ze een auto, maar je ziet ook steeds meer jongeren die met elkaar tegen betaling meerijden. En dat op regelmatige basis. Effectief gebruik van de auto, kan je dat noemen. Een zelfde ontwikkeling zie je overigens bij het delen van je woning aan vakantiegangers. Sites als AirBNB laten al zien dat hele volksstammen hun woning regelmatig doorverhuren voor een aantal nachten. En daar hebben reguliere hotels dan weer last van.

Met de introductie van deze grootschalige informele diensten is het onmogelijk om de twee werelden naast elkaar te laten bestaan. De overheid zal zich moeten beraden op de kaders die ze stellen voor de formele diensten. Een aantal zaken zal daar bij in ogenschouw moeten worden genomen.

Tot op zekere hoogte mag iemand bijverdienen, zonder dat hiervan aangifte hoeft te worden gedaan bij de fiscus. Maar al snel worden het verdiensten waarover belasting moet worden betaald. Als een grote groep zich hier aan onttrekt (free riders) dan holt dit ons fiscale systeem uit. De betalingsmoraal bij mensen die wel aangifte doen neemt af met uiteindelijke consequentie dat ons voorzieningennivo (onderhoud straten, armoederegelingen etc) daalt. Als je dit wilt vermijden vraagt dat extra voorlichting en inzet van de Belastingdienst om controles uit te voeren om er voor te zorgen dat ieder een deel van de verdiende muntjes aan de algemene pot afdraagt.

Tevens moeten inzittenden verzekerd zijn als hen onderweg iets overkomt. Voor regulier gebruik is dit vaak wel geregeld, maar verzekeraars stellen extra eisen aan zakelijk personenvervoer. Allereerst is dit een verantwoordelijkheid van de rijder, maar als die de regels niet naleeft moet dat worden gehandhaafd.

Een ander punt bij de aanbieding van diensten aan de openbare weg is de mogelijkheid van opstoppingen. Nu al is het rond stations zo druk dat nood- en hulpdiensten er niet meer langs komen. Het openbaar vervoer heeft moeite om hun rijtijden te halen op bepaalde routes omdat het verkeer regelmatig stokt. Nu bestaan er stopverboden alsmede regels die verhinderen dat auto’s halt houden op bushaltes. Maar die moeten dan wel gehandhaafd worden. Ook dit vraagt bij een toenemend aantal rijders extra inzet van de overheid om er voor te zorgen dat de doorstroming van routes blijft gewaarborgd. 

De makers van de Uber App hebben natuurlijk maling aan die extra inzet. Zij verdienen hun geld met het verkopen van een dienst. Mag je ze dat verwijten? Nee, zij kunnen hoogstens de afnemer van de dienst nadrukkelijk wijzen op de geldende regels. Maar van hen kun je de controle op de naleving daarvan niet verwachten. Dat is een taak die op het bordje komt van de overheid. En wat is het nu het nadeel van die extra inzet. Die moet ergens uit betaald worden.  En dat wordt opgebracht door belastingbetalers. Dus het voordeel van de een (de rijders van Uber, en de makers van de dienst) is een nadeel voor een ander (belastingbetalers, gedupeerde taxichauffeurs).

Moet je het daarom verbieden? Nee, maar zo lang je de consequenties niet kunt overzien mag je best terughoudend zijn als overheid om iets toe te staan. Een gevolg van legalisering van Uber is natuurlijk dat de reguliere taxichauffeurs, nu gebonden aan allerlei regels, niet ongelijk behandeld mogen worden. Dat betekent dat regels afgeschaft dan wel minder zouden kunnen worden. Dat vraagt dan om een gedegen onderzoek naar de consequenties. Maar op termijn verwacht ik dat chauffeurs personen gaan vervoeren zonder blauw kenteken en dus de regels voor straattaxi's worden versoepeld.

Dat vraagt zeker in het begin extra alertheid van de overheid dat de regels die dan gelden ook worden nageleefd. En het betekent  ook dat de klant minder goed, dan in het huidige regime, beschermd wordt voor malversaties van chauffeurs. Aan de andere kant is de consument steeds beter via internet, in staat om zich te informeren over de dienst die afgenomen gaat worden. Er zal vast wel een app komen met kentekens van rijders die moeten worden gemeden of waar prima mee is gereden. Dat lossen klanten onder elkaar wel op.

Reacties (7)

De opnames in Amsterdam voor een film over Michiel Aadriaensz de Ruyter haalden de pagina's in veel kranten deze week. De draaidagen zitten er bijna op. Het monteren van het verhaal over deze grote Zeeuw kan dan beginnen. De rolprent kan vervolgens begin 2015 in de bioscoop worden vertoond. Een aardig inkijkje in het Amsterdamse leven van deze zeebonk gaf het blas ONS AMSTERDAM in juni jl. (zie link).

Ondanks at ik nog een vorkje in de nabijheid van zijn standbeeld te Vlissingen

Zeeuwen staan er om bekend dat ze niet zo dikdoenerig zijn (doe maar gewoon...). Ondanks de statuur van de Ruyter toen hij naar de hoofdstad kwam, betrok hij een relatief eenvoudig rijtjeshuis. De geboren Vlissinger moest dan ook overgehaald worden om in 1654 voor de Amsterdamse admiraliteit het hoogste ambt van opperbevelher van de vloot, op zich te nemen.

Hij ging het liefst onopvallend over straat. Hij reed nimmer in een koets. Ongebruikelijk in die tijd voor mensen met deze statuur en in schril contract met zijn voorgangers, zoals Maerten Tromp die het graag breed lieten hangen. En ook een buitenhuis in bijvoorbeeld 's Graveland kon de zeerot niet bekoren. De Ruyters vrouw zou, aldus Ons Amsterdam, zelf met de mand in de hand over de markt lopen. En ter nadere illustratie van haar eenvoud, ze hing de was eigenhandig op zolder aan lijnen te drogen. Buitenlands bezoek was dan ook verbaasd als ze de beroemde admiraal vereerde met een bezoek. In plaats van een huis aan de gracht, kwamen ze terecht in een gehuurd optrekje in een morsige zeemanshoek van het IJ (tegenwoordig Prins Hendrikkade).

Bijna was zijn laagdrempelinge bestaan De Ruyter noodlottig geworden. Een bootsgezel klopte aan zijn deur en wilde nog een appeltje met hem schillen. Hij overleefde de aanslag. Anders was het geen zeeslag geweest die de Zeeuw in 1676 velde, maar een anonieme vlerk die hem van het leven beroofde. De vraag is of er dan wel een film van de in Amsterdam begraven zeeheld (*) gemaakt was.

(*) De Ruyter was beslist niet zijn hele werkende leven het lieverdje van de zee. Voordat hij hoogste baas van de vloot werd heeft hij ook jaren doorgebracht op zee als kaper.

Reacties (2)

Een paar jaar geleden meldde zich een buurtbewoner bij mij met de vraag wat ik van het idee vond om pannenkoeken te gaan bakken op Gliphoeve. Dat leek mij een prachtig plan. Alleen tot nu toe kwam het er niet (structureel) van. Vanaf 1 oktober is het dan zover. Op kinderboerderij en leerwerkbedrijf Gliphoeve kun je er dan pannenkoeken eten.

Jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt doen hier werkervaring op. Vrijwilligers en medewerkers zijn nu druk bezig de voormalige melkschuur om te bouwen.

Weet je leuke naam voor het nieuwe restaurant? Stuur je idee naar kinderboerderij.gliphoeve@gmail.com. Degene met de winnende naam krijgt een toepasselijke prijs. Het restaurant komt er met hulp van het stadsdeel, Rochdale, BAM en vrijwilligers.

Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl