Een paar jaar geleden was er op mijn spreekuur een bewoner die fors in de schulden zat. Maar, zo betoogde zij, de organisatie die schuldhulp verleent kon niks voor haar betekenen. Wat was het geval, mevrouw had een eigen woning en moest die eerst verkopen alvorens ze kon rekenen op ondersteuning. Deze hulp wordt uitgevoerd in Zuidoost door Madi en wordt gesubsidieerd door het stadsdeel. Inmiddels was er ook een makelaar in ons stadsdeel die me aansprak op de penibele positie van huiseigenaren. Ik ben vervolgens aan de bel gaan trekken bij diverse organisaties.
Wie helemaal niets heeft, is er beroerder aan toe dan iemand die financieel aan de grond zit maar nog wel een eigen huis heeft. Dat de aandacht van schuldhulpverlening altijd naar de eerste groep, de echte minima, is uitgegaan, vind ik logisch. Maar het wordt een ander verhaal als dat eigen huis onverkoopbaar blijkt te zijn. Het huis is weliswaar bezit, maar als je het niet te gelde kunt maken, kun je er niet van eten, en kun je het niet inzetten om schulden af te betalen.
De eigenaar van een onverkoopbaar huis kan vervolgend problemen krijgen die even groot zijn, dan die van de 'echte' minima. Twee tot drie van de 10 mensen die aankloppen bij de schuldhulpverlening hebben een eigen huis. De vereniging voor schuldhulpverlening (NVVK) zag dit gelukkig in. Met de banken heeft de NVVK in 2013 een overeenkomst gesloten. Daarmee kunnen huiseigenaren sinds vorig jaar ook bij Madi terecht voor een traject.
Het belang hiervan is dat de financiële nood van mensen met een eigen huis serieus wordt genomen, dat ze niet worden weggestuurd met de boodschap dat ze eerst maar hun huis moeten verkopen. Als je huis onverkoopbaar is, helpt zo'n boodschap niet. Integendeel: het voedt de frustratie en de psychische nood.
Tweede punt is het beperken van de schade voor de maatschappij. Dat er verlies moet worden genomen op huizen van eigenaren die aan de grond zitten, is duidelijk. Om dat verlies te beperken, moet je het niet laten aankomen op een openbare veiling van het huis. Want een openbare veiling kan slecht uitpakken, niet alleen voor die ene verkoop, maar ook voor de waarde van het huizen in de straat. Bovendien moet de vertrekkende eigenaar een woning vinden in het betaalbare segment. En daar is de druk al hoog.
Inmiddels hebben tenminste 100 huiseigenaren (inschatting Madi) de weg naar het kantoor aan de Karspeldreef al weten te vinden. Het totale aantal eigenaren in de problemen in Zuidoost is naar verwachting veel hoger. Voorkomen is beter dan genezen. Ik ben daarom blij dat er het najaar een cursus start, specifiek gericht op huiseigenaren, om ze zo vroeg mogelijk te wijzen op hun mogelijkheden bij schuld.

Reacties