Emile Jaensch
Bestuurder Stadsdeel Amsterdam Zuidoost (VVD)

In maart 2010 was de maat vol voor jongerencentrum Royal in Holendrecht. De veiligheid van de bezoekers kon niet meer gegarandeerd worden. Daarna is besloten het gebouw (onderdeel van ensemble met gymzaal en cafe) te slopen. Op de plek die vrijkwam is vervolgens in samenspraak met de buurt een plein ontworpen. 

Als je terugkijkt naar de situatie 3,5 jaar geleden dan kunnen we constateren dat we van een schier onbeheersbare situatie aangaande de veiligheid en leefbaarheid in deze buurt, de controle weer terug hebben. Daarbij heeft de buurt een beter aanzien gekregen. Er zijn ook indicaties dat sociaal-maatschappelijke situatie langzaam verbetert. Zo zijn er meer mensen die buurtactiviteiten bezoeken.

Ook fysiek is de vernieuwing in volle omvang merkbaar. dit jaar is corporatie Stadgenoot gesart met de uitrol van de renovatie. Maasdrielhof was als eerste aan de beurt. Goed zichtbaar zijn de de frisse nieuwe portieken.

Buurtkamer Holendrecht is niet alleen van de buitenzijde herkenbaar als huiskamer van Holendrecht. Ook binnen is in de voormalige atelierwoning aan de Opheusdenhof veel bedrijvigheid. Er wordt eerstelijns begeleiding geboden voor schuldhulp en er is een advocatenspreekuur waar ik onlangs meeliep met een aantal gesprekken.

De vernieuwing van het winkelcentrum start deze maand. Daar is lang naar uitgekeken. Het centrum wordt uitgebreid ten behoeve van de vestiging van een Action. Daarnaast krijgt het een nieuwe gevel. Dan heeft Holendrecht voor de zomer van 2014 weer een opgeknapt hart waar de bewoners trots op mogen zijn.  

Reacties (6)

Ruim 2 decennia geleden kreeg ik mijn eerste colleges aan de Vrije Universiteit van de hoogleraar Vergelijkende Politicologie Hans Keman. Hij was op de VU een vreemde eend in de bijt. Ondanks dat Keman zijn studie ooit aanving op deze christelijke instelling was hij overtuigd niet gelovig. Dat had hij, nadat hij overkwam van de Rijksuniversiteit Leiden (RUL) kenbaar gemaakt aan zijn nieuwe werkgever. Daarmee doorbrak hij toen een trend, waarbij hoogleraren tenminste stonden in de christelijke traditie. Keman was overigens later een van de begeleiders van mijn scriptie waarbij ik de opkomst van extreem-rechtse partijen in West-Europa vergeleek. Zelden kreeg ik het comfort van een tevreden hoogleraar, maar na het verdedigen van mijn scriptie kon er een lachje af. Een 8.

Hans Keman, inmiddels 65, zwaaide vorige week af op de VU met een betoog over de legitimiteit van de politiek. Ik kon daar niet bij zijn. Op het internet kom ik een opmaat tegen voor zijn betoog waarbij hij onder meer de schaalvergroting van gemeentes hekelt. De omvang is niet meer herkenbaar voor burgers. Keman constateert dat de politiek de burger niet meer ziet zitten: ''Ik heb nog geen onderzoek gezien dat aantoont, dat centralisering en schaalvergroting van gemeenten inderdaad efficiënter en goedkoper is. Integendeel! Naar mijn mening zijn de politici – landelijk en lokaal – op de verkeerde weg en de lokale democratie is het slachtoffer.''

Op mijn weblog heb ik ook aantal kritische noten gekraakt over de schaalvergroting in Amsterdam. Meer betrokkenheid van de burger bij de lokale politiek kan in mijn optiek ook leiden tot lagere lasten. Keman wist het uiterste uit je te halen en nam geen genoegen met matige notities. Het agadium, dat een grotere afstand van de politiek tot de burger leidt tot vervreemding en dus verkwisting, is in de negentiger jaren bij mij al geplant.

Reacties

Vorige week was ik te gast op een bijeenkomst van het Netwerk Amsterdamse Helden in Bos & Lommer. Deze helden zijn een platform van jonge Amsterdamse ondernemers die een rolmodel zijn voor hun buurt. Aangezien er nogal wat mensen uit Zuidoost waren met relatie met sport, zoals Raymond Joval en Virgil Tevreden, was ik er te gast.

Op het zogenaamde Heldenfestival trad ook een goed gebekte rappert op. Het begon met 'Check die shit brotha' en daarna kreeg ik teksten mee waaruit bleek dat de goede man woonde in een deel van Amsterdam, met grotendeels allochtonen, kelderboxen waar onzedelijke handelingen werden verricht, 'dealers domineren de zone' en waar de rommel bezaaid lag rond de flats. 

Niet lang daarna kreeg ik het woord en vertelde ik dat ik bestuurder was in een stadsdeel waar geen allochtonen wonen, maar waar ieder Amsterdammer is. En ook kelderboksen en de bezongen troep op de stoep behoorden tot het verleden. Dat was ook Zuidoost.

Na mijn toespraakje sprak ik met de rapper genaamd Kiddo Cee, in dagelijks leven Chander Peroti. Mijn commentaar was dat hij de 'shit' verheerlijkte. Bovendien waren zijn teksten achterhaald. Chander, getogen in ons stadsdeel deed zijn inspiratie op in rondom Ganzenhoef en de K-buurt. Hij zong die avond zijn track 'Waar ik woon' (*). in de avond treedt hij regelmatig op in het land. Overdag leert hij in workshops kinderen rappen. Ik daagde hem uit de vernieuwde Bijlmer eens door een andere bril te bekijken en daar ook een gesproken lied over te maken. Als hem dat lukt dan is Chander voor mij een echte Amsterdamse held.

(*) Chander Peroti beichtte op dat hij inmiddels in de Kolenkitbuurt (Amsterdam West) woont.

Reacties (6)

Waar staat deze kar tentoongesteld in Zuidoost?

En weet iemand wat het voorstelt?

Reacties (2)

In januari 2012 deed ik op dit weblog een oproep of iemand wist waar het treintje was dat op het Floriadeterrein bij de Gaasperplas rondreed.

Op internet werd er afgelopen jaren gespeculeerd  wat er met het ding is gebeurd.

Gisteren kreeg ik van Ellen Marten een reactie. Ze werkte in 1982 op de wereldtentoonstelling. Ze wist te vertellen dat het vervoermiddel was getransporteerd naar een expo in Munchen. Die werd daar in 1983 gehouden.

De trein had al wat mankementen, aldus Ellen, en zal geen lang leven meer hebben gehad is het vermoeden. Kortom de oplossing ligt op de schroothoop.

Reacties (1)

Wat levendigheid in Gein. Sinds een maand wordt het pand Wisseloord 101 (voormalig Exotica) gebruikt door mevrouw Eugenie Falix.

Zij verricht daar buurtactiviteiten op het gebied van mode, patroontekenen, kleding maken en repareren onder de naam: Mode-cafe. Het pand Wisseloord 101 zal worden gesloopt, maar ik verwacht dat dit pas zomer 2014 zal gebeuren.

Verhuizing van verwarmingsketels van de winkels onder de metro en vooral de procedure voor de ondergrondse infrastructuur vergen tijd. Omwille van de leefbaarheid is het pand tijdelijk in gebruik  gegeven bij mevrouw Falix; voorlopig tot eind december.

Mijn modo skoro

Mevrouw Falix is bewoonster van Gein. Zij geeft al vele jaren in Zuidoost modecursussen. Onder andere in het CEC gebouw. Tot voor kort had zij een leuke website, maar die lijkt nu tijdelijk uit de lucht www.mode-cafe.nl. Een leuk verhaal over haar is hier wel te vinden:  http://www.verhalenvanvroeger.nl/herinnering/1098

Reacties (1)

We, de inwoners van de hoofdstad, zijn allemaal Amsterdammers. Maar wie in een buurt woont identificeert zichzelf ook met eigen naaste omgeving. Mjn collega Urwin Vyent mag graag verhalen over de waarde van het begrip 'wijkidentiteit'.

Voelt u, als inwoner van Reigersbos zich eerder Gaasperdammer of Amsterdammer. Wie zich wil kwalificeren als fan van ons stadsdeel kan zich Zuidoostenaar noemen. Maar dat bekt toch niet zo lekker.

Bewoners van het grootste dorp van onze stad, staan er vaak op voor zich te onderscheiden als Driemonders. Of als ze wat ouder zijn: Weesperkarspelnaars. Ingezetenen van de laagbouw van de Bijlmer, noemen zich nog wel eens Bijlmeriaan. En laatst hoorde ik een ras-Amsterdammer zich kwalificeren als Bijlmernees. Klinkt toch wat volkser dan Bijlmeriaan. Kortom ook binnen een buurt of wijk kunnen mensen zich verschillend identificeren.

Kent u nog meer namen waarmee inwoners van het stadsdeel zich tooien? 

Reacties (4)
Morgen (25/9) opent officieel de Spinozacampus, de 700 woningen tussen Daalwijk en de Gooiseweg. Oud-minister De Jager en Doekle Terpstra (In Holland) komen als sprekers de huisvesting inluiden. De campus past in een trend waarbij steeds meer jongelui naar de grote stad komen.

Onder de noemer 'Beweging op de Woningmarkt' zijn trends op de Amsterdamse markt voor wonen onderzicht. Onlangs werden die toegelicht in aanwezigheid van stedelijk wethouder Freek Ossel. De bevindingen zijn interessant genoeg om hier te delen.
 
Van oudsher zijn er inkomensverschillen in Amsterdam. Tot rond de eeuwwissseling zagen we een trend waarbij de inkomens binnen en buiten de Ring (en IJ) in dezelfde mate toenamen. Daarna kwam de opmars in buurten als De Pijp en De Baarsjes die veel goedverdienende hoogopgeleiden aantrok. De verschillen in inkomen zijn het meest zichtbaar in de koopsector. In de huurwoningen die aan worden geboden door particulieren en corporaties zijn geen grote verschillen. Buiten de ring liggen de inkomens in particuliere huur (anno 2011) zelfs nog wat hoger.
 
Kortom de koopsector is dominant in de inkomenstrend. De koopprijzen lagen in de stad tot 1992 nog op het hetzelfde niveau. Daarna stijgt binnen de Ring de gemiddelde prijs per vierkante meter sneller. We zien nu echter sneller dalende prijzen van woningen binnen de Ring dus dit zal mogelijk doorwerken op het inkomensniveau de komende jaren. Daartegen staat wel, aldus het onderzoek, dat er nog niet te hoge verwachtingen gekoesterd mogen worden van de overloop van kopers van delen binnen de Ring naar Noord, Nieuw-West en Zuidoost.
 
Aan de andere kant zien we aan de randen van de Ring wel een forse toename van mensen die na hun 18e in Amsterdam komen wonen, het gaat hier dan met name om studenten, bijvoorbeeld in delen van Bos en Lommer en de D-buurt van Zuidoost.

En met Terpstra als spreker namens een grote onderwijsinstelling, kan er morgen zo maar een primeur uitrollen die de Spinozacampus een broertje of zusje geeft in ons stadsdeel...


Reacties (2)

Gisteren verscheen ik aan de start van het grootste loopevenement van ons land: de Dam tot Damloop. De gemeente Amsterdam deed met zo'n 800 lopers mee.

De afgelopen jaren is het aantal atleten toegenomen tot 55.000. Een Arena vol. Evenals vorig jaar ben ik zeer onder de indruk van het werk van de ruim 1000 vrijwilligers. Maar de grote opkomst kent ook zijn keerzijde. 

Het is bij de startvakken zo vol dat een beetje doorlopen er de eerste paar honderd meter niet in zit. Je sjokt in een muur van lopers de tunnel onder het IJ in. Dat is overigens niet nieuw. Wat voor mij wel wennen was, is de oploop bij de finish.

Het was benauwd weer, dus na de eindsprint hapten vele lopers naar adem. Maar direct na de finish in Zaandam kwam je in een menigte van lopers. We stonden tussen hekken zeker 10 minuten als haringen in een ton te wachten op de medaille. Ik zag tenminste 3 atleten per brancard afgevoerd worden die waren bezweken onder de warmte.

En ook na het halen van de medaille bleef het druk. Nu waren het de familie en vrienden die de lopers wilden onthalen. Kinderwagens, rollators, rolstoelen met daartussen veel kleine kinderen probeerden zo dicht mogelijk naar de uitgang te komen. Op een gegeven moment stond het muurvast. Nog steeds tussen hekken. Chaos dus. En diezelfde oploop was gaande als je in het atletendorp met podium kwam. Ik ben, happend naar een beetje frisse lucht, richting bus gelopen, naar Amsterdam. En ook daar was het dringen geblazen. Begeleiders hadden hun handen vol om de menigte een beetje ordelijk in de bussen te krijgen.

De Dam tot Damloop is grotendeels een feest tijdens de loop met veel enthousiast publiek. Maar de oploop na afloop maakt dat je ziet dat er grenzen zijn aan de groei. Geef mij dan maar een Gaasperplasrun of Geinloop waar het een stuk gemoedelijker aan toe gaat.

NB Ik liep er overigens 1 uur en 16 minuten en 51 seconden, over.

Reacties

Waar staat dit kunstwerk?

hint: is tussen de kantoren te bewonderen.

Reacties (3)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl