Eminence Grise bestudeert Bijlmer
emilejaensch 16-12-2009 12:05-
permalink
Deze maand kreeg ik een mail. Of ik hem wilde ontmoeten. Een week later trok ik de deur dicht van mijn kamer en ging op pad. We hadden afgesproken in het station Bijlmer Arena en gingen een wandeling maken in de omgeving.
Daar stond hij voor me, een imponerende, rijzige gestalte. We hadden elkaar al eens eerder de hand geschud, maar dat was te lang geleden om mij onmiddelijk te herkennen.
Ik stelde een wandelroute voor. Die moest eindigen bij de Hogere Economische School, want daar werd later die middag een voordracht gegeven.
De zojuist uitgestalde winterkermis met ijsbaan en Palazzo ontgingen hem niet. Onmiskenbaar de opmaat voor een tweede uitgaanscentrum van de stad. Het fraaie station met de skyline van het kantorengebied, had van een afstandje iets mondains. Verderop werd stil gestaan bij de nog te slopen flats en de nieuwbouw die de afgelopen jaren tot stand is gekomen in de FD-buurt. De eerste indruk was, hier gebeurt wat en zo had ik het nog niet gezien. Daarna kwam het verhaal. Van het belang van Zuidoost voor de stad, de diversiteit van de bevolking en de worsteling met het beeld en de werkelijkheid. Er was bewondering voor het aantal geloofgemeenschappen dat vredig naast elkaar leeft. En waardering voor de bewerkstelligde omslag. Hier wordt aan iets moois gewerkt. Vol nieuwe indrukken nam ik afscheid van Frits Bolkestein. Een man die zich karakteriseert als verlichtingsdenker die filosofeert in grote lijnen, maar ook aandacht heeft voor achtenswaardige verwikkelingen in zijn eigen stad. Hij geeft me het bijzondere gevoel dat ik met plezier mag werken in en aan een buitengewoon boeiend deel van Amsterdam.

Reacties