Koffie en suiker uit Jamaica voor de getroffenen
emilejaensch 24-10-2010 23:03-
permalink
Vandaag bracht ik een bezoek aan een bijzonder museum ter nagedachtenis aan de grootste naoorlogse ramp in Nederland: het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk (Schouwen-Duiveland).
In de nacht van 31 januari en 1 februari 1953 waaide er een zware storm over ons land. In combinatie met de stromvloed en de slechte staat van de dijken kwamen grote delen van het zuidwesten van Nederland onder water te staan. Er zijn nog steeds mensen die geloven dat het de hand van God was die de stormvloed over Nederland joeg en voor ruim 1800 slachtoffers zorgde. Gelukkig sterft deze gedachte uit. Maar het is goed dat via dit museum dit deel van de geschiedenis levend blijft.
Het museum is al bijna 10 jaar open en vorig jaar is een vernieuwde versie door JP Balkenende van start gegaan in het stuk van van de dijk dat gedicht is met grote betonnen bakken, oftewel caissons. Ondergronds dus.

Voor mij zijn deze caissons een bekend gezicht. Ik groeide op in de buurt van de Schelphoek, op hetzelfde eiland, waar ze ook liggen. Als kind krijg je in Zeeland al veel mee van de ramp op school.
Ik wist dat de ramp veel verstrekkender was dan de provincie waar ik opgroeide. Ook Zuid-Holland en West-Brabant werden zwaar getroffen. En zelfs Antwerpen en een deel van Texel stonden onder water in 1953. Maar in het museum is zichtbaar dat die zelfde stormvloed ook de oostkust van Engeland en Schotland blank zette. Zo waren 30.000 Engelsen dakloos na die bewuste 1 februari.

En er is een bekend verhaal van Urker vissers die kwamen helpen. Maar veel boten lagen al in de buurt toen de ramp zich voordeed omdat zij de Noordzee in die tijd bevisten. Maar dat ook mannen uit Krommenie hun vletten pakten en naar het rampgebied afreisden wordt zichtbaar aan de hand van foto's en filmmateriaal in de museumcaissons.
En naast de caissons zijn de vele geschonken houten huizen uit Oostenrijk en Scandinavie op het eiland nog levende monumentjes. Aardig is om te zien in het museum is dat niet alleen deze landen na de ramp gul gaven. Naast vele westerslanden staan ook Birma, Colombia en Jamaica op het lijstje van donatielanden. Zo kwam Jamaica over de brug met koffie en suiker. Ook in Suriname liet men zich niet onbetuigd. Het Surinaamse leger stond 1 dag soldij af aan het herstel van Nederland. En ook de Amsterdammers doneerden vrijgevig.
Evacués uit het rampgebied werden opgenomen in de stad. En de gemeente stuurde hulptroepen om onder meer de energievoorziening te herstellen. Maar ook grafdelvers, administratieve krachten en kraamverzorgsters werden door Amsterdam uitgezonden. Vrijwel elke gemeentelijke dienst heeft in de twee jaar na de Watersnoodramp wel een grotere of kleinere ploeg op Schouwen-Duiveland aan het werk gehad. Als dank gaven de toen nog achttien gemeenten van Schouwen-Duiveland de gemeente Amsterdam in 1957 een bank. Hij staat nu op het Weteringcircuit (foto en bron).

Reacties