Oplossing raadplaat 100
emilejaensch 13-08-2012 17:01-
permalink
Het kennersoog en gevoel voor de kunsthistorie van ons stadsdeel, van Hans Comis was voldoende om de plek van raadplaat 100 vast te stellen. De jonge geschiedenis van dit werk is te aardig om het alleen bij een geraden lokatie te laten.
Het is, zeker in Zuidoost, niet ongebruikelijk dat kunst in de openbare ruimte door omstandigheden moet worden verplaatst. Maar dat een werk al binnen 40 jaar is verdwenen door de tand des tijds, is minder gewoon. Het werk van palen op raadplaat 100 is er namelijk niet meer.
Het was een van de grootste kunstwerken ooit in Zuidoost gemaakt. 1879 houten palen nemen in een bepaald ritme een oppervlakte van circa 83 bij 27 meter in beslag. Het staat in de Bilmerweide in de bosjes vlakbij de halfpipe (tegen over vogelopvang De Toevlucht).
Het kreeg de titel mee: Wildzang. Het werk is geinspireerd op het gelijknamige gedicht van Joost van den Vondel, een zeventiende eeuwse bejubeling op de schoonheid van de natuur.
De IJslandsNederlandse kunstenaar Sigurður Guðmundsson heeft het gedicht omgezet in morseseinen en deze uitgevoerd in korte en lange palen. Een verwijzing naar de houten palen waarop de stad gebouwd. Het werk is inmiddels vergaan. Het tijdelijke karakter is overigens geen uitgangspunt geweest.
De achtergrond van het werk is de volgende. In 1975 bestond Amsterdam zevenhonderd jaar en een jaar daarvoor kwam het plan voor Wildzang op. Het werd echter pas in 1976 uitgevoerd. De Morsetekens werden uitgevoerd als rijen houten palen. Zij werden leesbaar gemaakt door middel van hoogteverschillen: de hoogste palen kwamen zestig centimeter boven de grond uit en de laagste dertig centimeter. Doordat ze in de grond werden geheid, verwezen ze ook naar de omstandigheid dat Amsterdam op palen is gebouwd.
Men heeft in Wildzang ook een pleidooi voor natuurbehoud en een waarschuwing tegen de toenemende verstedelijking willen zien. Het kunstwerk zelf is inmiddels dood: de palen rotten weg en ze raakten door gras overwoekerd. In 1987 werd besloten om de natuur verder haar gang te laten gaan en het kunstwerk op te geven, dit met instemming van de kunstenaar. Inmiddels is het alleen nog met een geoefend oog waarneembaar.

Reacties