Hofnar in de politiek
emilejaensch 02-11-2012 08:35-
permalink
De nar is van oudsher een grappenmaker die een speciale positie had aan het hof van een hooggeplaatst persoon. Hij of zij kon zich opmerkingen of handelingen veroorloven die door niemand anders aan het hof gemaakt konden worden. Soms kon een hofnar meer bereiken dan alle raadgevers van de koning tezamen.
Voor koningen was dat belangrijk, want zij wisten zich vaak omringd met mensen die hen naar de mond praatten. Dus als een koning echt wilde weten hoe het zat, dan moest hij goed naar de grappen luisteren. Zo hield hij voeling met de werkelijkheid.

In het hedendaagse leven is er ook in organisaties ruimte weggelegd voor vrijdenkers die zich tegen de directie, ongevraagd mogen aanbemoeien. De eigenheid van deze hofnarren ligt in het aandragen van creatieve gezichtspunten op een speelse manier: zó kan het ook!
En ook de politiek kent zijn narren. De stekkerdoosact van Jolanda Sap was natuurlijk potsierlijk maar was bedoeld om te ontregelen en de heersers te kijk te zetten. Zo ook de oneliners van Geert Wilders; ze beogen om met humor de zaak op scherp te zetten in Den Haag. Zuidoost heeft ook haar staaltjes van kleinkunst in de deelraad. Eén deelraadslid springt er met kop en schouders bovenuit.
Zowel op zijn veelbelezen weblog als in de raadszaal verstoort hij de orde. Hij zuigt, sart, dist en trotseert de macht. Deze nar zet mensen te kijk en laat hen door de mand vallen. Hij vuurt een schot hagel af op zijn tegenstrevers. En af en toe heeft hij een voltreffer. Deze satiricus durft dwars te liggen omdat hij ervan overtuigd is dat het goed is voor de samenleving. Tegenspreken doet hij met het hart. Hij kan soms ook alleen zijn, een roepende in de woestijn.

'De botheid van de nar, is de toetssteen der wijzen', zo scheef ooit Shakespeare. KREK!, zou onze Hoofdige Boer daarop slaken.

Reacties