In een hoekje van de raadszaal staat een donker beeld op een sokkel. De sculptuur is een kado. Van de Nederlandse Middenstands Bank (ofwel NMB) zo valt te lezen op het bordje. In 1988 had de bank het lef om zich als eerste grote bedrijf te vestigen aan de oostkant van het spoor van Amsterdam naar Utrecht, in de Bijlmer. Alhoewel de beslissing om het kantoor in het zuidoosten van Amsterdam te vestigen, al een paar jaar eerder was genomen kon de deelraad er mee pronken. En een juweel is het, de tien torens van architecten Alberts en Van Huut, die tegenwoordig dienst doen als werkplek voor ING. Weliswaar wat verstopt in het winkelcentrum Amsterdamse Poort, maar dit toekomstige Rijksmonument was de voorbode van vele kantoren die het stadsdeel zouden bevolken.
Vanaf 1987 kreeg de Bijlmermeer de zegen van burgemeester Van Thijn en kon het een eigen deelraad installeren. Met een baaierd aan bevoegdheden, een eigen ambtenarenkorps en zelfs een eigen logo.
Bijna 10 jaar geleden kwam de kentering. Als je van Oost naar Zuid reed leek het wel of je in een andere stad reed. Andere lantaarnpalen, prullenbakken, straatklinkers en handhavers waren uitgedost in andere kledij. Waren we nog wel 1 Amsterdam, vroeg Cohen zich behoedzaam af. En hij kreeg onder meer bijval van de wethouders Dales en later Huffnagel. Een telefoonnummer moest er komen voor de bewoners van de stad om de gemeente te bereiken. En in alle logo's van diensten en stadsdelen kwamen de drie Amsterdamse kruizen. En weer een paar jaar later werden we het eens over een gezamenlijke inrichting van de openbare ruimte, ook wel bekend als de Puccini-methode. Alle straatklinkers krijgen weer dezelfde kleur. De stadsdelen werden hiertoe verleid met bonbons van dit bekende huis aan de Staalstraat. Alle ambtenaren kregen hetzelfde uniform en ook de inkoop werd gezamenlijk opgepakt. Allemaal nog onder zachte dwang.
Tot in 2012 het Kabinet besloot dat het afgelopen moest zijn. Minister Donner kondigde met zijn wetsvoorstel het einde van de stadsdelen aan. Protesteren had weinig zin. De publieke opinie was vaak niet mals over de prestaties van stadsdelen. En ook op de Stopera waren er veel mensen die de eigenwijze koninkrijkjes liever zagen gaan dan komen. Nadat de Eerste Kamer een klap op de wet had gegeven rolden de rapporten de burelen binnen met reoganisatieplannen en taakverdelingsvoorstellen.
Alle ambtenaren komen per 2014 weer in dienst bij de gemeente en de nieuwe bestuurscommissies mogen zich alleen nog bezig houden met uitvoering. De grondslag hiervan, de beleidstaken, zijn de bevoegdheid van de gemeenteraad. Laatstgenoemde is na ruim drie decennia experimenteren, weer de baas in de stad.
Gisterenavond was het dan zover. Na 27 jaar beeindigde de deelraad om klokslag middernacht de vergadering. Rumoerig was het. Cabaratier Roue Verveer warmde aan het begin van de avond de zaal op. Daarna wachtten uitgeprocedeerden op het lot van hun vluchtgarage. Driemonders grepen de laatste vergadering aan om hun dorpscafe binnen te halen. En een handvol moties, waarvan bij een aantal de symboliek er van af droop, werd nog gloedvol ingebracht. Iedereen werd bedankt. En dat was het. Vanaf nu gaat de stadsdeelraad verder als bestuurscommissie.
Is alles dan anders? Als je de voorzitter van de deelraad Mala Eckhardt in haar betoog gisterenavond mocht geloven dan moet de nieuwe commissie na 19 maart dichter bij de burger staan. We moeten nog beter gaan luisteren, was haar devies. Als we dat de afgelopen 27 jaar kennelijk niet hebben gedaan, dan snap ik Den Haag wel.
Ik ging naar boven en pakte mijn tas met laatste dossiers. Ver na middernacht keek ik nog even de lege raadszaal in. Mijn oog viel op het beeld van de NMB. Als het stadsdeel verantwoordelijk was voor de 40.000 gerealiseerde werkplekken op haar grondgebied, het tweede uitgaansgebied van de stad en de vernieuwde Bijlmer, dan heeft het aardig wat voor de mensen bereikt. En ik fietste de nacht in. Over de rode Zuidooster klinkers van het Anton de Komplein.

Reacties
Ik huil bijna van ontroering,maar aan de andere kant denk ik:"Beste Emile, is het niet tijd voor een gesprek bij een hulpverlener."Bij Madi kunnen ze je vast wel doorverwijzen.Wat een komedie Emile.Misschien heeft Joop van de Ende nog belangstelling.Kan er een musical van gemaakt worden.De zoon van mevrouw Belliot heeft er vast wel oren naar.
En nog de jongeren van ZOUT, die deden ook hun best.
Om 20.00 uur keken vooral de mensen op de publieke tribune naar een verder lege raadzaal. Zonder een verontschuldiging vond ik de start van de vergadering vooral een moment van misplaatste complimenten en teveel minachting naar de aanwezigen op de publieke tribune en de internetkijkers.
Volwassen mensen kunnen klokkijken, hun werk voorbereiden en respect tonen naar de mensen die zij moeten dienen.
De onderlinge wrevel en het gekoesterde misnoegen wens ik de mensen van de bestuurscommissie niet toe.
Dat er dan ook nog campagne opmerkingen richting de jongeren van ZOUT gemaakt worden maakt duidelijk dan een goede verjonging en een wisseling van de wacht zeer op zijn plaats is!!!