In veel gemeenten wordt een warm pleidooi gehouden voor woningen voor jongeren. Ook de deelraad van Zuidoost zet hier op in. We hebben het dan over mensen van 18 tot pakweg 26 jaar. Maar feitelijk bestaat deze doelgroep niet specifiek op de woningmarkt, tenzij je studeert. Dan kom je in aanmerking voor een studentenwoning. Maar jongeren die niet studeren moeten zich mengen op de rest van de markt. Als je niet veel te besteden hebt is het dringen geblazen. In sommige steden zoals Amsterdam en Utrecht is de druk op de betaalbare woningmarkt zo hoog dat er wachtlijsten zijn van meer dan 6 jaar. En als je dan eindelijk voor een woning in aanmerking komt dan ben je niet zo piepjong meer. Tot die tijd is het op de bank slapen bij je vrienden of langer thuis wonen bij je ouders. Dat kan best gezellig zijn maar als de omstandigheden niet ideaal zijn is dit geen goede start van een hopelijk lange carriere.
Daarom is het pleidooi in die gemeenten met een gespannen woningmarkt, om een aparte categorie wonnigen voor jongeren te reserveren zodat ze niet tenminste tot hun 24e moeten wachten om aan een woning te komen. Het is derhalve een goed idee van de ChristenUnie om eind vorig jaar het starterscontract te introduceren. CU-kamerlid Carola Schouten heeft daartoe het initiatief genomen. Minister Blok heeft al aangegeven belangstellend uit te kijken naar het voorstel. Maar voordat de wetgeving hierop is aangepast zijn we wel even verder. Daarom hebben deze maand de gemeentebesturen van Utrecht en Amsterdam bij Blok aangedrongen op een experiment met tijdelijke contracten in hun steden voor huurders tot 30 jaar. Dat plan ondersteun ik, vooruitlopend op definitieve wetgeving, van harte.
De Woonbond, die huurders landelijk vertegenwoordigt, is echter tegen dit plan. Ze zien een uitholling van de rechtspositie en roepen de steden op juist meer betaalbare woningen te bouwen. En daar wringt nu juist de schoen. De Woonbond slaat de plank hier mis door in de afweging het belang te onderschatten dat juist investeerders in nieuwe compacte woningen nu terughoudend zijn bij financiering van complexen voor jongeren omdat de tijdelijkheid niet geregeld is. Er zijn potentiele verhuurders die in specifieke voorzieningen voor jonge huurders willen investeren zoals begeleiding bij arbeid. Maar ze zijn bang dat ze over tien jaar met te kleine woningen voor jonge gezinnen blijven zitten tegen hoge beheerskosten. Die hebben dan immers een contract voor onbepaalde tijd. Daardoor wordt er niet gebouwd specifiek voor deze doelgroep. Dan moet je het inderdaad zoeken in bestaande voorraad en dan treedt verdringing op waar de Woonbond bang voor is.
Tot slot hebben de corporaties in Amsterdam en Utrecht al aangegeven zich ook te bekommeren om de doorstroming van jonge huurders aan het eind van de contractperiode, als ze al niet zelfstandig op de markt een woning hebben weten te bemachtigen. Dus de huurbescherming is in goede handen bij de verhuurders van goedkope woningen.
Kortom het jongerencontract kan een belangrijke bijdrage leveren om juist meer partijen uit te dagen om jongerenwoningen te realiseren. Maar juist de bond die moet opkomen voor huurders laat de jongste generatie liever minimaal 6 jaar wachten op een woning. Dat vind ik onbegrijpelijk.

Reacties
Een spelletje langs elkaar heen praten lijkt dit voor mij. Dat er een tekort aan woningen is -vooral de betaalbare woningen aan de onderkant van de prijsmarkt, dat is de oorzaak van vele problemen. De studentenhuisvesting is daar slechts een facet van. Om dat probleem te isoleren en aan te pakken is al wat willekeurig.
We kennen in Nederland huurbescherming. Dat is ontstaan vanuit een langjarige behoefte om huurders bescherming te geven. Wat moet er straks gebeuren bij die voorgestelde tijdelijke contracten? Mensen op straat zetten wegens einde contract? Ook als die mensen dan in een andere categorie vallen waarvoor geen wat willekeurige oplossing voor is bedacht? Het experiment suggereert immers wel afbreuk aan de huurbescherming maar zonder het oorzakelijk probleem op te lossen. Daarom - ik ben geen huurder en niet aangesloten bij de Woonbond, maar ik snap de reactie van de Woonbond wel degelijk. En ik begrijp dondesgoed dat dat in het belang van alle huurders wordt opgemerkt. Aan surrogaatoplossingen die niets aan het onderliggende probleem doen daar heeft niemand wat aan.