Wat wist ik van Litouwen? Er wonen volgens mij nog geen 3 miljoen mensen. Het ligt aan de Oostzee. In een wat verder verleden behoorde ze, niet van harte, tot de Sovjet-Unie. Inmiddels is het land al weer enige tijd zelfstandig en lid van de EU. De hoofdstad van Litouwen is Vilnius. En recent las ik nog in de krant dat de Nederlandse inzending voor het Eurovisiesongfestival 'douze points' had gekregen uit het Baltische land.
Mijn kennis is inmiddels iets aangescherpt nadat er gisteren een delegatie uit de stad Vilnius op werkbezoek kwam bij ons kantoor aan het Anton de Komplein. Vier ambtenaren van de hoofdstad komen kennis ophalen in Amsterdam over het vuilinzamelsysteem alsmede de kosten die daarmee gepaard gaan en de wijze van inning van die lasten bij bewoners en bedrijven.
Particuliere partijen halen het afval op in Litouwen. Daar rekenen ze de lokale overheid een bedrag voor. Dat wordt vervolgens omgeslagen naar alle bewoners. Geen korting voor eenpersoonshuishoudens en al helemaal geen vrijstelling voor de lagere inkomens. Dat laatste vind ik overigens minder problematisch. Als je scheiding van afval wilt stimuleren dan is het niet verkeerd als je dit ook voelt in je portemonnee. Maar het de vervuiler betaalt principe gaat in Vilnius niet op. Ieder betaalt mee aan een systeem waarvan de gemeente de opbouw van de kosten niet kent.

Met de Europese verkiezingen in aantocht krijg je de indruk dat we een eenheidsworst uit Brussel voorgeschreven krijgen. Als het gaat om de inzameling van afval bestaan er in ieder geval grote verschillen tussen Amsterdam en Vilnius.
De ambtenaren uit Vilnius leken onder de indruk van de wijze hoe we sturing geven aan kostenbeheersing, serviceniveau en milieudoelstellingen. Ze willen allerlei onderliggende rapporten ontvangen om lering uit te trekken. Wellicht dat we dan ook zonder Brussel over een aantal jaar meer op elkaar gaan lijken.

Reacties
De vervuiler betaald spreekt ook mij aan. Dat de lagere inkomens te herkennen zijn aan hun afval zie ik om mij heen. Al heb ik ook het idee dat veel hogere inkomens met hun zakelijke bedrijfsvoering verantwoordelijk zijn voor veel ernstige verontreinigingen. Bijvoorbeeld Shell heeft daarbij met andere oliebedrijven mondiaal een slechte naam. Het gedoe in Nigeria is mijn hele leven daar al een gevolg van.
Afrekenen per gewicht en per vervuilende eenheid vind ik prima. En dat mag van mij verder reiken dan alleen Europa. Maar als dat kan via Brussel graag!
De Baltische staten hebben een mooie en rijke geschiedenis en een aantal prachtige talen. Ja, de algemene ontwikkeling van iemand uit Amsterdam-ZuidOost gaan verder dan de traditionele Aardrijkskunde en Geschiedenis lessen op een Nederlandse school.
Vriendelijke groet,