“Eind september gaat het bloed weer sneller stromen
Elke Leienaar loopt voor zich uit te dromen,
Want het grote feest komt er weer bijna aan…”

Eric Filemon

Iedere inwoner van Leiden en omstreken weet dat het hier om 3 oktober gaat, de dag dat het Leidens ontzet wordt gevierd. In aanloop daar naar toe zijn er ook allerlei festiviteiten zoals morgen (vrijdag 29 september) de Minikoraal.

Dit jaar is het de vijfentwintigste keer dat leerlingen van groep 7 en 8 uit Leiden, Leiderdorp, Oegstgeest, Voorschoten en Zoeterwoude liedjes, die ze onder leiding van hun juf of meester hebben ingestudeerd, met z’n allen ten gehore brengen. Als burgemeester Van der Werf van zijn sokkel in het park komt, kan het liedjesfeest beginnen. Samen met 3500 kinderen en de zangeressen zingen zij naast traditionele liederen als de Zilvervloot, het lied van Koppelstock en het Wilhelmus ook nieuwere liedjes. Het is ook de enige gelegenheid dat je tenminste vijf burgemeesters met ambtsketen in het publiek Leiden zult aantreffen. Mijn bloed gaat sneller stromen…

(* Tekst van Eric Filemon uit 1993)

Afgelopen week ging ik op bezoek bij onze buren; Centrum ’45. Al tientallen jaren is dit instituut gevestigd naast de Jelgersma Kliniek (sinds 1999 ons gemeentehuis). In 1945 is de stichting opgericht om te werken aan de trauma’s van de ernstig getroffenen van de Tweede Wereldoorlog. Centrum ’45 valt inmiddels onder de Arq Psychotrauma Expert Groep met diverse instellingen die zich bezig houden met gevolgen van schokkende gebeurtenissen.

• 

• 

Men heeft twee vestigingen, in Diemen en Oegstgeest. De lokatie in onze gemeente zal over een paar jaar sluiten en worden verplaatst naar nieuwbouw in Diemen. In totaal werken voor de groep ruim 400 medewerkers. Tot die tijd vinden hier behandelingen plaats. Niet alleen maar bij slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, inclusief daaropvolgende generaties. Maar ook bij veteranen, politiemensen en getroffenen van rampen. Zo was het centrum betrokken bij de begeleiding van slachtoffers van de Bijlmerramp en recenter de vliegramp MH17.

Ik maakte kennis met één van de taakgebieden van het centrum. Zo doet men in Oegstgeest baanbrekend medisch-wetenschappelijk onderzoek naar de behandeling van posttraumatische stress stoornis bij veteranen. Op een loopband krijgen deelnemers een therapie met oorlogsbeelden en muziek. Bedoeling is om hiermee chronische trauma’s te bestrijden. Ik nam zelf plaats op de loopband en ervoer hoe een deelnemer dit ondergaat. Ik was onder de indruk van de toewijding van de medewerkers op deze rustige plek.

Eens in de paar maanden krijgt Oegstgeest er een aantal nieuwe Nederlandse staatsburgers bij. Vandaag hebben bij de naturalisatieceremonie 9 inwoners de Nederlandse nationaliteit verkregen.

De achtergronden zijn weer zeer divers. Bewoners zijn afkomstig uit Irak, Rusland, Oekraine, Verenigd Koninkrijk, Suriname en Griekenland. De meesten van hen wonen overigens al jaren in Oegstgeest. Het was weer mooi om te zien hoe dankbaar deze bewoners zijn om deel uit te maken van onze gemeenschap.

Voor een dame was deze dag het moment om haar hoge hakken te verwisselen voor houten schoenen.

Vandaag was ik in wellicht het kleinste museum van Leiden, het Wevershuis. Oorspronkelijker dan dit ga je het in onze regio niet zien. Niks opgepoetst. Geen collectie. Suppoosten horen hier niet. Hier snuif je de geschiedenis van een arbeidersbuurt op.

• 

• 

De middeleeuwse wijk met de Langegracht, Middelstegracht, Uiterstegracht en de Haver- en Gortbuurt, stond halverwege de vorige eeuw op de nominatie om fors te worden gesaneerd. De grachtjes werden gedempt. Veel is gesloopt of zwaar gerenoveerd.

Aan de Middelstegracht 143 woonden nog wat studenten toen de verpauperde buurt bijna was opgelapt. Toen de laatste oud-student in 2003 vertrok kwam het idee om dit ‘krot’ in zijn oorspronkelijke staat te behouden. En zo kreeg de stichting Museum Het Leids Wevershuis zijn plek.

• 

• 

• 

De wevers hebben al een lange historie in de sleutelstad. De Lakenhal toont dat prachtig, al is de hal momenteel niet open voor publiek vanwege een verbouwing. Vrijwel alle wevershuizen zijn afgebroken. Wie dit pandje binnen stapt ruikt de tweede helft van de 19e eeuw en ervaart hoe de wevers gedurende eeuwen leefden. Sommige oudere delen uit de 16e eeuw, zijn nog bewaard gebleven.

Momenteel is er een tentoonstelling van weefwerken en van vilt en quilt in het kader van De Stijl. Het intieme museum is open van dinsdag tot en met zondag van 13 tot 16 uur. Entree is kosteloos maar een bijdrage wordt op prijs gesteld. Een wandeling langs de hofjes in de buurt is aan te raden. Dan kan al beginnen in de naastgelegen Zwartehandspoort.

Meer info op: www.wevershuis.nl

Toen ik solliciteerde voor de functie burgemeester van Oegstgeest stond in de vacaturetekst dat binnen de gemeentegrenzen twee musea waren gevestigd. Nu kende ik Corpus, prominent gelegen naast de A44.

Ik ben inmiddels meerdere malen op bezoek geweest in deze ‘reis door de mens’. En ik mocht er koningin Maxima ontvangen in maart 2016 bij een congres over de toekomst van de gezondheidszorg. Deze zomer ‘ontdekte’ ik eindelijk het tweede museum van ons dorp, een knusse toonzaal aan de Apollolaan 384 gelegen tussen verpleeghuis Van Wijkerslooth en woonzorgcentrum Rustenborch. Het in 2012 geopende Herinneringsmuseum heeft een officiele vernoeming in de landelijke museumgids.

In een tweetal kamers zijn attributen te zien uit voornamelijk de eerste helft van de twintigste eeuw. Het brengt bezoekers even terug in de tijd. Oude herinneringen komen weer boven. Het zien van meubels en gebruiksvoorwerpen uit vroeger tijden helpt om verhalen te vertellen aan elkaar. Het doet een beroep op de unieke herinnering van elke oudere. Maar ook voor scholieren geeft de ruimte een blik op het verleden.

• 

‘Verboden af te blijven’, kreeg ik uitdrukkelijk mee. Het is de bedoeling dat je lekker kunt grasduinen in laatjes en voorwerpen door je handen laat gaan. Zo trof ik bonnenkaarten uit de Tweede Wereldoorlog en draaide ik even aan de Singer tafelnaaimachine.

Dinsdag tot en met zondag is het museum open van 14 tot 16.30 uur. De toegang is gratis.

Mede met dank aan Marente die het huis beheert en de tientallen vrijwilligers die het verleden dagelijks koesteren. 

In juni van dit jaar ging ik wederom op bezoek in de Hedwigepolder. Ik was er al verschillende malen in de afgelopen tien jaar en schreef er ook over op dit blog. Mijn excursie vorige maand was op uitnodiging van de gemeenten in de provincie Zeeland. Het maakte onderdeel uit van een programma in kader van jaarlijkse congres van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) in Goes. Een bus voor liefhebbers voor een van de bekendste polders van ons land ging op pad.

Onder begeleiding van de inspirerende spreekstalmeester, de burgemeester Jan Frans Mulder van de gemeente Hulst waartoe de polder behoort, kregen we uitleg over de recente ontwikkelingen. 

[Lees meer…] overWeerzien in Hedwigepolder (2)