• Spring naar de hoofdnavigatie
  • Door naar de hoofd inhoud

Emile Jaensch

Berichten uit Oegstgeest

  • Blog
  • Over
  • Contact

Oegstgeest deftig?

9 maart 2017

Oegstgeest is een groene gemeente en wordt ook wel eens ‘deftig’ genoemd. Als je kijkt naar de straatnaamborden in het dorp dan schuilt daarin een bevestiging van dat beeld. We onderscheiden ons graag. Bij het gros van de Nederlandse gemeentes is bij bewegwijzering gekozen voor de kleurcombinatie wit op blauw. 

In Oegstgeest doen we het al decennia anders met een combinatie van gouden letters op een rood straatnaambord, kleuren die ook in het wapen van de gemeente  zijn verwerkt. Kortom we zijn net even wat gedistingeerder dan de grote massa. 

En ook als je kijkt naar de straatnamen, dan klinkt een ‘laan’ toch statiger dan een ‘straat’, ‘weg’ of ‘pad’. Het overgrote deel van onze inwoners, woont dan ook in een laan. Daar hebben we er maar liefst 158 van, tegenover 31 straten. We kennen daarnaast nog 17 wegen. We hebben overigens ook 13 straatnamen die eindigen op –hof, 10 paden, 7 pleinen en 4 parken. En 16 keer is het iets anders zoals Vleeresteyn of Wassende Maan. Zelf woon ik gewoonweg in de Dorpsstraat. Dat past prima in mijn straatje.

Een jaar in Oegstgeest: van Sinterklaas en Fietsmaatjes tot Wolkers

23 februari 2017

In februari 2016 werd ik geïnstalleerd als burgemeester van de gemeente Oegstgeest. Hoe bevalt het, wordt me regelmatig gevraagd. Het bevalt prima, begin ik dan. Onderstaand ga ik nader in op mijn ervaringen.

[Lees meer…] overEen jaar in Oegstgeest: van Sinterklaas en Fietsmaatjes tot Wolkers

Inburgeren in Oegstgeest

23 februari 2017

Gisteren, kreeg Oegstgeest er weer 4 Nederlandse staatsburgers bij. De achtergronden zijn weer divers. Bewoners zijn geboren in Iran, Marokko, Groot-Brittannië en in Nederland. De meesten van hen wonen overigens al jaren in Oegstgeest en zijn dan ook goed ingeburgerd.

Zo woont de Britse heer, ver in de 90, al 53 jaar in onze gemeente. En de jongste Nederlander (18) is zelfs in ons dorp geboren en getogen.

Ik concludeer kortom dat alle nieuwe staatsburgers al langer ingeburgerd zijn in Oegstgeest, dan ik.

Op pad met College van Leiden

22 februari 2017

Het college van Leiden was gisteren gastheer voor het dagelijks bestuur van onze gemeente. We aten een broodje in de Faculty Club aan het Rapenburg. Ter tafel kwamen, naast de kwaliteit van de kroketten, de economische kansen voor onze regio.

Daarna maakten we in de lentezon een wandeling door de naburige Hortus. Kortom de gastvrijheid van de Sleutelstad is getoetst en dik in orde bevonden.

20 jaar na ‘It Giet Oan’

4 januari 2017

Het is vandaag op de kop af twintig jaar geleden dat de laatste Elfstedentocht is verreden. Het was buiten min zes graden met een straffe noordoosten wind. De gevoelstemperatuur zou bij vlagen zelfs minus twintig graden zijn, aldus de weerdienst. Ik stond die dag in 1997 met ruim 16.000 andere rijders aan de start in Leeuwarden. 

Vijf jaar geleden schreef ik voor het eerst mijn verhaal op papier. Het was een zware maar onvergetelijke dag. Hoe het is afgelopen kun je hier lezen.

Energiek en tolerant 2017 toegewenst!

2 januari 2017

Al mijn lezers wens ik een energiek 2017 toe!

Onderstaand de oudejaarstoespraak die ik op 20 december 2016 hield op het gemeentehuis van Oegstgeest en waarin ik uit zie naar een tolerant 2017. Toen lag er overigens geen sneeuw voor ons mooie huis. Vandaag ook nog niet. Er valt dus nog iets te wensen voor 2017.

[Lees meer…] overEnergiek en tolerant 2017 toegewenst!

Witte kerkje

23 december 2016

Ik was onlangs voor een bijeenkomst in Noordwijkerhout. Nu ken ik het dorp voornamelijk van een grote congreslokatie. Vanaf het gemeentehuis liep ik aan het begin van de avond nog even de Dorpsstraat in. Ik volgde de kerstlichtjes en zag op het plein dit wonderschone witte kerkje.

Terwijl ik het bedehuis aanschouwde, sprak een bewoner me aan. Hij zag dat ik niet van het dorp was en vertelde me over de historie van het gebouw. Oorspronkelijk is er hier een kerk gebouwd rond 1300. Die is tijdens het Beleg van Leiden vernietigd door de watergeuzen om te voorkomen dat het in Spaanse handen zou vallen. Dit lot trof meer kerken in de Leidse regio en Bollenstreek. Daarna is in de 17e eeuw de ruïne weer opgebouwd. Dat is nog goeddeels het bouwwerk dat we nu zien, aldus mijn gids.

Dit witte kerkje staat voor mij symbool voor strijd. Een worsteling die nog steeds actueel is, waarbij we vrijheden dienen te koesteren en beschermen. Zoals de vrijheid van ieder om te geloven wat hij of zij wil.

MERRY CHRISTMAS

Oegstgeester Dakpan

16 december 2016

Gisteren, op Koninkrijksdag, kreeg Oegstgeest er weer 18 Nederlandse staatsburgers bij. De achtergronden zijn weer zeer divers. Bewoners zijn geboren in Algerije, Eritrea, Brazilië, Iran, Verenigd Koninkrijk, Spanje, Indonesië en de voormalige Sovjet-Unie. De meesten van hen wonen overigens al jaren in Oegstgeest en zijn dan ook goed ingeburgerd, zoals een Brits paar dat al 48 jaar in onze gemeente is gehuisvest.

Toch kende geen van de aanwezigen bij de naturalisatieceremonie de traditie van de Oegstgeester dakpan. Ooit werd die in de 19e eeuw gebakken, in ons dorp aan de oevers van de Oude Rijn en sierde het menig dak in de provincie. Nu is de pan zo goed als uitgestorven, en in Oegstgeest nog zichtbaar op het koetshuis van kasteel Poelgeest. Hij wordt alleen nog maar vervaardigd in de Kempenaerstraat. In de oven van bakkerij Hugo de Groot, kon ik mede delen. Deze dakpan werd gisteren geserveerd bij de koffie. Zo heb ik toch nog wat kunnen bijdragen aan de inburgering van onze nieuwe Nederlanders.

  • « Ga naar Vorige pagina
  • Pagina 1
  • Interim pagina's zijn weggelaten …
  • Pagina 15
  • Pagina 16
  • Pagina 17
  • Pagina 18
  • Pagina 19
  • Interim pagina's zijn weggelaten …
  • Pagina 58
  • Ga naar Volgende pagina »

© 2014–2026 · Emile Jaensch

  • Oude blog