Afgelopen week had ik met wethouder Jos Roeffen een ontmoeting met bewoners van Oegstgeest die recent zijn gevlucht. Ze woonden tot vorig jaar nog in Syrië en Afghanistan. Ze zijn opgevangen in ons land en burgeren in, vanuit onze gemeente. Ik sprak met een ingenieur, een pluimveehouder en met verschillende moeders.

[Lees meer…] overKennismaking met Vluchtelingenwerk

Regelmatig gaat het college van Oegstgeest op werkbezoek. Deze week gingen we een kijkje nemen op de burelen van de regionale krant het Leidsch Dagblad (LD). Ook medewerkers van het huis-aan-huiskrant het Witte Weekblad (WW) schoven aan. Ze vallen namelijk onder dezelfde groep (Holland Media Combinatie).

De ruim 23.000 abonnees van het LD vergrijzen langzaam. We leerden dat lezers gemiddeld rond de 50 zijn. Dat is voor een regionale krant nog niet eens aan de hoge kant. Het dagblad is op zoek naar mogelijkheden om ook jongere lezers te bereiken. Ook kwamen kwesties aan de orde die in onze gemeente spelen, zoals de financiële situatie. Tot slot was zowel de redactie van LD als WW te spreken over het levendige debat in de politieke arena van Oegstgeest. Dat geeft voldoende stof tot schrijven. Of we daar vooral niet op willen bezuinigen 🙂

Vandaag is het 11 november. De dag waarop 98 jaar geleden een einde kwam aan een bittere strijd die we nu bestempelen als ‘eerste wereldoorlog’. Een dag waarop de Britten en landen van het Gemenebest, de gevallenen van alle oorlogen herdenken. Vanochtend om 11 uur stond de klok ook stil op Remembrance Day in het Groene Kerkje van Oegstgeest.

• 

• 

Ter herdenking aan de Britse, Canadese en Nederlandse militairen die hun laatste rustplaats hebben gevonden op de begraafplaats naast de kerk. Het was een prachtige dienst waarbij het Kamerkoor Oegstgeest liederen ten gehore bracht waaronder: We Will Remember Them. En precies op het moment dat dit bewogen lied werd ingezet, kwam het zonlicht vol binnen door de ramen van de kerk.

Leerlingen van de Daltonschool droegen een gedicht voor. Mevrouw Sylvia Braat sprak gedragen uit het dagboek van haar moeder, geschreven in de oorlogsjaren in ons dorp. En na afloop was er koffie met het koor, het organiserende oorlogsgravencomité, veteranen en overige gasten. Ik sprak daarbij twee Canadese dames. Ze woonden al jaren in Nederland. Ze waren voor het eerst op deze herdenking in ons dorp en hadden nimmer zo’n fraaie Remembrance Day buiten hun land meegemaakt. Daar sluit ik me van harte bij aan.

Eens in de paar maanden krijgt Oegstgeest er een aantal nieuwe Nederlandse staatsburgers bij. Afgelopen week hebben bij de naturalisatieceremonie 11 inwoners de Nederlandse nationaliteit verkregen. De achtergronden zijn weer zeer divers. Bewoners zijn geboren in Marokko, Afghanistan, Azerbeidzjan, Iran, Verenigd Koninkrijk, Suriname en de voormalige Sovjet-Unie. De meesten van hen wonen overigens al jaren in Oegstgeest. Het is mooi om te zien hoe dankbaar deze bewoners zijn om deel uit te maken van onze gemeenschap.

Ik eindigde mijn toespraak met de wens dat men niet snel onze gewoonte overneemt om over van alles te klagen en ontevreden te zijn. Ook dat hebben ze deze week plechtig beloofd.

De woningbouw is op stoom in Oegstgeest. Met name in de wijk Nieuw Rhijngeest zie je iedere maand verse huizen opgeleverd worden. De kopers en huurders staan dan ook in de rij om in ons dorp te kunnen wonen. Anders is het met bedrijven. Er ligt nog wat grond in Oegstgeest te wachten op ondernemers.

Maar ook daar komt meer beweging in. Airbus heeft zijn oog laten vallen op een perceel aan de Rhijnhofweg aan de Oude Rijn. De bouwer van vliegtuigen hoopt op deze lokatie onderdelen te kunnen vervaardigen voor de raket Ariane6. Dat is de nieuwste raket voor de Europese ruimtevaartorganisatie ESA.

In Leiden is Airbus al gevestigd, maar men zoekt nu uitbreiding in de regio voor deze nieuwe productie. Daarbij is een goede ontsluiting aan het water van belang. De verwerving van de grond is nog niet helemaal rond maar Airbus wil al vast anticiperen op de komst via een wijziging van de bestemming op de grond. 

Op 31 oktober is een informatie avond waarbij het bestemmingsplan voor de komst van de raketbouwer, wordt toegelicht (zie info). En zo ontwikkelt een traditioneel bollendorp zich van een forensengemeente tot een gemeenschap waar hoogstaande technologie een plek krijgt. Een interessante gedachte. We zullen het de komende jaren gaan zien.

Ooit was het drielandenpunt bij Vaals een vierlandenpunt. De Viergrenzenweg richting Vaalserberg herinnert daar nog aan. Voor de rest zijn de meeste kenmerken aan het vierde landje Moresnet, uitgewist.

Van 1816 tot 1919 konden de omliggende landen het niet eens worden over een lapje grond van ruim drie vierkante kilometer met veel zink in de bodem. En zo bleef dit niemandsland neutraal en ontwikkelde zich een eigen taal (Esperanto) en zelfs munt en postzegels. Ik schreef er in 2010 het volgende stukje over op dit blog.

200 jaar na het ontstaan van het ministaatje zijn er in Nederland twee boeken uitgekomen die de markante geschiedenis van Moresnet nog eens bloot leggen. De Belgische auteur David van Reybrouck schreef het boekenweekessay uit getiteld ‘Zink’. En Philip Dröge bracht de geschiedenis fraai in beeld met het werk: ‘Moresnet, opkomst en ondergang van een vergeten buurlandje’.

Beide boeken las ik met veel plezier. Laatstgenoemde auteur is morgenavond te gast in Oegstgeest. Hij is vanaf 20 uur te aanschouwen bij de Rijnlandse Boekhandel (Meer info). Ik mag morgenavond -jammer genoeg- vergaderen in Alphen aan de Rijn. Maar ik kan boek en ontmoeting met de schrijver, overigens genomineerd voor Libris Geschiedenis Prijs, van harte aanbevelen!

De afgelopen kwart eeuw woonde ik in de hoofdstad. Amsterdammers zijn verwend met een baaierd aan musea en culturele festijnen in de stad waar men uit kan kiezen. Op een half uur treinen vanaf het IJ ligt Leiden. Tot recent kende ik de sleutelstad voornamelijk van de bezoekjes in mijn studententijd. Maar sinds ik in Oegstgeest woon kom ik regelmatig in deze fraaie stad. Binnenkort ga ik daar zelfs het Feest der Feesten, zoals de Leidenaren het noemen, meemaken.

[Lees meer…] over3 oktober

Mevrouw Hennie Völker-Dieben heeft voor haar niet aflatende inspanningen voor Kasteel Poelgeest zaterdag de erepenning gekregen van de gemeente Oegstgeest. Ze heeft als bestuurder van de beheerstichting in de afgelopen ruim 11 jaar met bijzonder veel enthousiasme leiding gegeven aan een enorme impuls voor kasteel en tuinen.

Middelen zijn geworven, de tuinen worden weer in oude luister hersteld en zalen zijn gerestaureerd. Waaronder de eerder in dit blog geroemde Drakenzaal met haar Tillenbeesten.

Zaterdag was er een goed bezocht symposium op het kasteel ter gelegenheid van haar afscheid als bestuurder. Ze blijft overigens beschikbaar als vrijwilliger. Wat een topvrouw! Namens de gemeente kreeg ze ook het ontbrekende Tillenbeest. Al moet er bij worden gezegd dat deze van chocolade is.